ไม่หย่ารัก

เพราะการอยากตอบแทนพระคุณ เธอจึงต้องแต่งงานกับเขา ชายที่เย็นชาและไร้หัวใจเป็นที่สุด 

++++++++++++ 

เมื่ออากาศเย็นจากด้านในปะทะผิวกายเธอ เขมจิราก็ได้เห็นร่างอวบอิ่มที่ยืนอยู่ ตรงหน้าชายที่นั่งบนเก้าอี้อย่างสง่างาม ในตอนที่โผล่เข้าไปเหมือนเธอเป็นเพียงคนอื่นในสายตาเขา แววตาชายคนนั้นทำราวกับเธอเป็นสิ่งแปลกปลอม เหมือนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายตน 

มีบางสิ่งบีบขย้ำหัวใจเธออย่างหนัก ทำไมเลขาของเขาถึงกักกันเธอทุกวิถีทาง เขมจิราตรัสรู้อย่างแจ่มแจ้ง ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ เขาแค่กลัวว่าเธอจะจับชู้ของเขาได้ 

ชอบธรรมหรือเปล่าที่ปรามาสอีกฝ่ายว่าชู้ เพราะผู้หญิงคนนั้นมาก่อนเขมจิรา ทั้งสองรู้จักกันอย่างสนิทสนมก่อนจะแต่งงานกับเธอ แต่ถึงอย่างไรเป็นความจริงที่เธอแต่งงานกับเขาอย่างถูกทำนองคลองธรรม 

"เขม" ไม่สนใจผู้หญิงคนนั้น เธอเดินเข้าไปอย่างช้า ไม่สนเสียงเรียกแผ่วเบาๆ ออกมาจากคนร่างสูงเช่นกัน 

"เราหย่ากันเถอะค่ะ" นั่นคือคำพูดที่เธอกลั่นกรองมาตลอดทั้งคืน ก่อนที่จะมาพบกับเขา 

"เขมคิดว่าเราคงเป็นสามีภรรยากันไม่ได้แล้ว..."