รอยพู่กันต้องห้าม [The Forbidden Stroke]

ตัวละครหลักสไตล์ยุค 80: 

ฝ่ายชาย (จิตรกร): "อัศวิน" (วิน) – ชื่อที่ฟังดูเป็นสุภาพบุรุษ ปกป้อง แต่ซ่อนความแข็งแกร่งและดุดันไว้ภายใน 

ฝ่ายหญิง (นางเอก): "เปรมสินี" (เปรม) – ชื่อที่สื่อถึงความสุขและความงดงามที่น่าทะนุถนอม ดูเป็นกุลสตรีที่มีเสน่ห์ลึกลับ 

สามีผู้มีพระคุณ: "ท่านชายเกริกพล" – ชื่อที่ฟังดูมีอำนาจ บารมี และน่าเกรงขาม 

========================= 

บทนำ: รอยพู่กันต้องห้าม (The Forbidden Stroke) - [Version 80s] 

ความเงียบในห้องใต้หลังคาถูกทำลายลงด้วยเสียงฝนที่ตกกระทบหลังคาไม้ กลิ่นอายของดินชื้นแฉะภายนอกแทรกซึมเข้ามาปนกับกลิ่น 'สีน้ำมัน' และ 'น้ำมันสน' ที่อบอวลอยู่ภายใน แสงสว่างจางๆ จากตะเกียงรั้วดวงน้อยส่องกระทบใบหน้าคมเข้มของ อัศวิน จิตรกรหนุ่มผู้มีชื่อเสียงที่สุดในพระนคร 

เขานั่งอยู่หน้าผืนผ้าใบ มือหนาที่โลกยกย่องว่ารังสรรค์ภาพวาดได้ราวกับมีชีวิต บัดนี้กำลังสั่นไหวเมื่อต้องจดจ้องไปยังสตรีที่นั่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีแดงสด

"ไหล่ซ้าย... ลาดลงอีกนิดครับ คุณเปรม" 

น้ำเสียงของอัศวินทุ้มต่ำ ทว่ากังวานอยู่ในความเงียบ เปรมสินี ขยับกายเพียงแผ่วเบา ผ้าไหมเนื้อละเอียดที่พาดอยู่บนไหล่เนียนค่อยๆ เลื่อนหลุดลงมา เผยให้เห็นนวลเนื้อขาวผ่องที่สะท้อนแสงตะเกียงจนดูราวน้ำผึ้ง เธอคือภรรยาของ ท่านชายเกริกพล ชายผู้มีพระคุณที่ชุบเลี้ยงเขามาราวกับน้องชายแท้ๆ 

"ดิฉัน... ขยับแบบนี้ถูกใจคุณวินไหมคะ?" เปรมสินีเอ่ยถาม ดวงตาคู่สวยที่ล้อมด้วยขนตางอนหนาช้อนมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามและ 'ความโหยหา' ที่ซ่อนเร้น 

อัศวินวางพู่กันลงบนโต๊ะไม้ข้างกาย เสียงมันกระทบพื้นดัง กึก กังวานไปทั้งห้องลับ เขาไม่อาจทนมองความงดงามที่พยายาม 'ปกปิด' ไว้ได้อีกต่อไป จิตรกรหนุ่มลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปใกล้เธอ ระยะห่างที่ถูกขีดไว้ด้วยคำว่ากตัญญูกำลังถูกแผดเผาด้วยไฟแห่งตัณหา 

เขาย่อตัวลงตรงหน้าเธอ มือหนาที่เปื้อนคราบสีน้ำเงินเข้มเอื้อมไปเชยคางมนขึ้นมาประสานสายตา "ในห้องนี้... ผมไม่ใช่จิตรกรของท่านชาย" 

เขาขยับเข้าไปจนลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดผิวแก้มของเธอ กลิ่นแป้งร่ำหอมจรุงใจจากซอกคอสาวทำให้อัศวินแทบคลั่ง "และคุณ... ก็ไม่ใช่ภรรยาของใครทั้งนั้น" 

เมื่อริมฝีปากหนาบดเบียดลงบนเรียวปากอิ่มที่เคลือบด้วยสีชาด รสชาติของความผิดบาปที่หวานล้ำยิ่งกว่าน้ำผึ้งรวงก็แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย... หนี้บุญคุณที่เคยค้ำคอถูกกลบด้วยเสียงหัวใจที่เต้นรัวกระชั้น สัญญาณเริ่มต้นของผลงานชิ้นเอกที่ไม่มีวันถูกเปิดเผยต่อสายตาโลกได้เริ่มขึ้นแล้ว