"พันธนาการหิมะ: รอยช้ำใต้เงาจันทร์"

บทนำ: พันธนาการหิมะและรอยแค้นที่เย็นเยียบ 

ท่ามกลางทิวเขาที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลนในยุคสงครามเซ็นโกคุ ปราสาท "คิตะคาเซะ" (สายลมเหนือ) ตั้งตระหง่านอย่างโดดเดี่ยวและทรงอำนาจ กำแพงหินสีเทาทมิฬและหลังคากระเบื้องสีนิลดูราวกับสัตว์ร้ายที่หมอบนิ่งอยู่ในความมืด ที่นี่ไม่ใช่เพียงที่พำนักของไดเมียวผู้เรืองอำนาจ แต่เป็นกรงขังเลิศหรูของหญิงสาวผู้มีชะตากรรมอาภัพ 

ริเอะ ก้าวเท้าผ่านบานประตูยักษ์เข้ามาในฐานะ "สินค้า" ที่ถูกขายเพื่อชดใช้หนี้แค้นของตระกูล เธอมีเพียงความอ่อนโยนเป็นเกราะกำบัง และรสมือในการทำอาหารที่กลั่นออกมาจากหัวใจ ความเรียบร้อยและกิริยาที่สงบเสงี่ยมทำให้ เจ้าหลวงเท็ตสึยะ ผู้ชราภาพและเหนื่อยล้าจากสงครามรับเธอไว้ข้างกายด้วยความเอ็นดูเป็นพิเศษ 

ทว่า... ในเงามืดของระเบียงไม้ที่ขัดจนเงาวับ กลับมีสายตาคู่หนึ่งเฝ้ามองเธอด้วยความเกลียดชังที่ลุ่มลึก

เจ้าชายฮิโรชิ รัชทายาทผู้มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลักหิน แต่ดวงตาของเขากลับเย็นชาปานน้ำแข็งใต้ก้นบึ้งมหาสมุทร สำหรับเขา ริเอะคือนางจิ้งจอกที่ใช้ความอ่อนหวานล่อลวงบิดาของเขา ทุกครั้งที่เขาเห็นเธอปรนนิบัติเจ้าหลวง ความหึงหวงในอำนาจและความชิงช้าในชาติกำเนิดของเธอจะประทุขึ้นเป็นความโหดร้ายที่ไร้เสียง 

"ในปราสาทนี้... เจ้าเป็นเพียงสิ่งของชิ้นหนึ่งที่พ่อข้าซื้อมา และเมื่อไหร่ที่ท่านเบื่อ เจ้าก็ไม่ต่างจากขยะที่ข้าจะบดขยี้ด้วยมือของข้าเอง"

คำรามเบาๆ ที่ข้างหูในคืนที่ลมหนาวพัดผ่าน คือจุดเริ่มต้นของฝันร้ายที่ริเอะไม่อาจหลีกเลี่ยง เธอถูกดึงเข้าสู่เกมการเมืองที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมของแม่เลี้ยงผู้มักใหญ่ใฝ่สูง และคู่หมั้นสาวที่ริษยาจนตัวสั่น

เมื่อเจ้าหลวงล้มป่วยกะทันหันอย่างปริศนา ความเงียบเชียบในปราสาทกลับกลายเป็นเสียงกระซิบแห่งการทรยศ ริเอะถูกใส่ร้ายว่าเป็นกาลกิณี เป็นคนวางยาพิษ และในคืนที่ความมืดมิดปกคลุมหัวใจของฮิโรชิที่สุด เขากลับเลือกที่จะ "ลงทัณฑ์" เธอด้วยวิธีที่รัญจวนและทรมารที่สุด...

การกลายเป็นที่รองรับอารมณ์ของเจ้าชายผู้เยือกเย็น ไม่ใช่เพียงความเจ็บปวดทางกาย แต่มันคือการหลอมละลายศักดิ์ศรีของสาวใช้ผู้ต่ำต้อย ให้กลายเป็นพันธกายที่ไม่อาจแยกจากเขาได้ชั่วนิรันดร์