เจ้าของฟาร์มคนนี้...จองที่หัวใจคุณหมอ

บทนำ: กฎของสิงหราช 

เสียงเครื่องตีน้ำนับสิบเครื่องที่กำลังปั่นผิวน้ำจนเป็นฟองสีขาวโพลน ดึงดูดสายตาของใครก็ตามที่ก้าวเข้ามาในอาณาจักรแห่งนี้ แต่สิ่งที่โดดเด่นยิ่งกว่าเครื่องจักรพ้นน้ำ คือร่างสูงสง่าที่ยืนตระหง่านอยู่บนขอบบ่อปูนขนาดยักษ์ 

'สิงหราช' หรือที่ใครต่อใครในแถบนี้เรียกว่า 'พ่อเลี้ยงสิงห์' ยืนกอดอกนิ่ง ดวงตาคมกริบภายใต้คิ้วเข้มดุจพญาสิงโตจ้องมองลูกน้องที่กำลังลำเลียงกุ้งแช่แข็งขึ้นรถห้องเย็นอย่างเป็นระเบียบ 

แสงแดดแผดเผายามบ่ายไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มดูดรอปลง ตรงกันข้าม... มันกลับขับเน้นผิวสีแทนเข้มให้ดูสุขภาพดี เสื้อเชิ้ตลายสก๊อตเนื้อดีถูกปลดกระดุมเม็ดบนออกสองเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่มีรอยสักจางๆ แอบซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้า แขนเสื้อถูกพับขึ้นไปถึงข้อศอก โชว์ท่อนแขนที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดและมัดกล้ามจากการทำงานหนักมาโชกโชน

"เร็วหน่อย! กุ้งพวกนี้มันเงินทั้งนั้น ถ้าอุณหภูมิตกแม้แต่องศาเดียว พวกมึงเตรียมตัวตกงานยกแก๊ง!"

น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังอำนาจทำเอาลูกน้องสะดุ้งโหยง พ่อเลี้ยงสิงห์ไม่ได้ขู่เล่นๆ เพราะในอาณาจักรแห่งนี้... เขาคือพระเจ้า

ชายหนุ่มยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมสั้นเกรียน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมาดูเวลา ท่วงท่าการขยับตัวของเขาดูดิบเถื่อนแต่กลับแฝงไปด้วยความสง่างามของมหาเศรษฐีที่สร้างตัวขึ้นมาด้วยมือเปล่า

เอี๊ยด! 

เสียงเบรกของรถกระบะตรากรมประมงดังขึ้นขัดจังหวะ สิงหราชค่อยๆ หันหน้าไปมองช้าๆ มุมปากหยักลึกยกยิ้มอย่างอันตรายเมื่อเห็นร่างบางในชุดเสื้อกาวน์ก้าวลงมาจากรถ 

เขากระโดดลงจากขอบบ่อปูนลงสู่พื้นดินโคลนอย่างไม่กลัวเลอะ รองเท้าบูทหนังราคาแพงย่ำลงบนดินจนเกิดเสียงดังสม่ำเสมอ กลิ่นกายชายชาตรีที่ผสมผสานระหว่างกลิ่นแดด กลิ่นน้ำทะเล และน้ำหอมราคาแพงลอยไปปะทะจมูกของผู้มาเยือนทันที 

"มาเร็วกว่าที่คิดนี่... คุณหมอ" 

เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวหญิงสาวจนเธอต้องผงะถอยหลัง สิงหราชก้มหน้าลงมาจนจมูกแทบจะชนกัน สายตาคมกริบคู่ความหมายจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับสิงโตที่กำลังพึงพอใจเมื่อเห็นเหยื่อตัวน้อยหลงเข้ามาในถิ่น 

"หวังว่า 'ผลตรวจ' ของคุณ... จะคุ้มค่ากับเวลาที่ผมเสียไปนะ ไม่อย่างนั้น ผมจะปรับคุณเป็นอย่างอื่นแทน... ที่ไม่ใช่เงิน"