แนะนำตัวละคร
พระเอก: พยัคฆ์ (อัครเดช เหมยง) - "จอมทัพแห่งมังกรดำ"
สถานะ: Dominant Alpha (อัลฟ่าสายเลือดบริสุทธิ์)
บุคลิก: โหดเหี้ยม ไร้ความปรานี เขามีอำนาจล้นฟ้าและเป็นที่ยำเกรงในวงการค้ายาระดับโลก มีรสนิยมทางเพศที่รุนแรง (SM) และไม่เคย "ผูกพันธะ" กับผู้หญิงคนไหนเกินหนึ่งคืน
จุดอ่อน: มีอาการ "จมูกตายด้าน" จากแผลเป็นในอดีต ทำให้เขาไม่รู้สึกถึงรสชาติอาหารหรือกลิ่นฟีโรโมนใดๆ จนกระทั่งได้พบกับนางเอก
นางเอก: ริน (ร.ต.อ. รินรดา รัตนโชติ) - "เชฟสาวมือเปื้อนเลือด"
สถานะ: Omega (โอเมก้ากลิ่นดอกซ่อนกลิ่นที่ใช้ยาระงับฟีโรโมนอย่างหนักเพื่อปลอมตัวเป็นเบต้า)
บุคลิก: สวยสง่า ฉลาดหลักแหลม และเด็ดเดี่ยว เธอแฝงตัวเข้าไปเป็นเชฟส่วนตัวเพื่อสืบหาหลักฐานมัดตัวพยัคฆ์
สถานะในแก๊ง: นอกจากเป็นเชฟ เธอยังต้องแสดงความภักดีจนกลายเป็น "มือขวา" ที่คอยลั่นไกสังหารศัตรูแทนพยัคฆ์ และต้องยอมเป็น "นางบำเรอ" ลับบนเตียงเพื่อไม่ให้ความลับแตก
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
คฤหาสน์ตระกูลเหมยงตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขา ราวกับกรงขังทองคำที่อาบไปด้วยกลิ่นอายของความตายและอำนาจ
รินรดา ในชุดเชฟสีขาวสะอาดตาก้าวเท้าเข้าไปด้านในด้วยความนิ่งสงบ ทั้งที่ในใจกำลังทวนแผนการแฝงตัวครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตนักสืบของเธอ
"นี่คือเชฟคนใหม่ที่ส่งมาจากสถาบันค่ะท่านพยัคฆ์" แม่บ้านใหญ่แนะนำด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
บนโซฟาหนังสีดำตัวใหญ่ พยัคฆ์ นั่งเหยียดขาอย่างสง่างาม สายตาคมกริบประดุจพญาเสือจ้องมองผู้มาเยือนอย่างไม่ไว้วางใจ เขาปิดแฟ้มเอกสารตรงหน้าแล้วลุกขึ้นเดินเข้าหาหญิงสาวช้าๆ กลิ่นอายกดดันของ 'โดมิแนนท์ อัลฟ่า' แผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบข้างหนักอึ้ง
"หน้าตาสะสวยเกินกว่าจะเป็นคนครัว..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นพรางพิจารณาใบหน้าเรียบเฉยของริน
"เธอทำอะไรเป็นบ้างนอกจากอาหารชั้นเลิศ?"
"ฉันทำได้ทุกอย่างที่บอสต้องการให้ทำค่ะ" รินตอบเสียงนิ่ง
"งั้นเหรอ?" พยัคฆ์ยิ้มเหี้ยม ก่อนจะปัดมือเป็นสัญญาณ บอดี้การ์ดร่างยักษ์สามคนก้าวออกมาล้อมตัวรินไว้ทันที
"ที่นี่ไม่ต้องการแค่คนทำกับข้าวอร่อย แต่ต้องการคนที่รักษาชีวิตเจ้าของบ้านได้ด้วย... จัดการเธอซะ!"
สิ้นคำสั่ง บอดี้การ์ดคนแรกพุ่งเข้าใส่รินรดาทันที แต่เชฟสาวกลับเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว เธออาศัยจังหวะเพียงเสี้ยววินาทีคว้าข้อมือหนาแล้วบิดอย่างรุนแรงจนเสียงกระดูกลั่นดังสนั่น ตามด้วยการแทงเข่าเข้าที่ลิ้นปี่จนอีกฝ่ายทรุดลงไปกองกับพื้น
อีกสองคนเห็นดังนั้นจึงรุมเข้ามาพร้อมกัน รินไม่ได้ถอยหนี เธอหมุนตัวเตะตัดขาคนหนึ่งจนเสียหลัก ก่อนจะใช้ศอกกระแทกเข้าที่กรามของอีกคนอย่างแม่นยำและหนักหน่วง การเคลื่อนไหวของเธอดูราวกับการร่ายรำที่เปี่ยมไปด้วยพิษร้าย เพียงไม่ถึงสามนาที บอดี้การ์ดระดับพระกาฬของพยัคฆ์ก็ลงไปนอนหงายหลังหมดสภาพอยู่บนพื้น
รินรดายืนหอบหายใจถี่ เสื้อเชฟสีขาวสะอาดเริ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อจนเนื้อผ้าบางส่วนแนบไปกับส่วนโค้งเว้าของร่างกาย ใบหน้าสวยที่เคยนิ่งเฉยบัดนี้แดงระเรื่อด้วยแรงอารมณ์จากการต่อสู้
พยัคฆ์ก้าวเข้าไปหาร่างบางที่กำลังยืนหอบอยู่ตรงหน้า เขากระชากต้นแขนเธอให้เข้ามาประชิดตัวจนอกอิ่มเบียดเสียดกับแผงอกแกร่ง ทันใดนั้น... โสตประสาทที่เคยดับวูบไปนานปีของเขาก็ถูกโจมตีด้วยกลิ่นบางอย่าง
มันคือกลิ่น 'ดอกซ่อนกลิ่น' ที่หอมหวาน ลึกลับ และรุนแรง... ฟีโรโมนโอเมก้าที่แทรกซึมออกมาพร้อมกับเหยื่อบนตัวเธอกำลังกระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวพยัคฆ์จนแทบคุมไม่อยู่
"กลิ่นนี้มัน..." พยัคฆ์พึมพำชิดริมหูของริน ดวงตาของเขากลายเป็นสีเข้มจัดด้วยความกระหาย
"จมูกของข้าไม่เคยได้กลิ่นอะไรมาสิบปีแล้ว แต่ทำไมกับเธอ..."
เขาสูดดมความหอมจากซอกคอที่ชุ่มเหงื่อของหญิงสาวอย่างจาบจ้วง รินพยายามขืนตัวออกแต่กลับถูกวงแขนแกร่งรัดไว้แน่นกว่าเดิม
"ยินดีด้วยรินรดา... เธอผ่านการทดสอบ"
พยัคฆ์กระซิบพลางแสยะยิ้มที่ทำให้รินหนาวไปถึงขั้วหัวใจ
"แต่นับจากวินาทีนี้ไป เธอไม่ได้เป็นแค่เชฟ... เพราะเธอต้องเป็น 'นางบำเรอ' ส่วนตัวของจอมทัพแห่งมังกรดำด้วย!"
รินรดากัดริมฝีปากแน่น ภารกิจแฝงตัวเริ่มต้นขึ้นแล้ว... แต่มันกำลังจะกลายเป็นนรกบนดินที่เธอต้องยอมแลกทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด
โปรดติดตามตอนต่อไป...
