แนะนำตัวละครและความสัมพันธ์
พระเอก (หมอเทมส์): ศัลยแพทย์สมองมือหนึ่ง เย็นชา เจ้าระเบียบ แต่มีความต้องการสูงและชอบควบคุม (Dominant) เขาถูกใจความเก่งและความนิ่งของนางเอก
นางเอก (พยาบาลพรีม): สวย เรียบหรูในชุดพยาบาล มีไหวพริบดีเยี่ยม เป็นคนเดียวที่รับมือหมอเทมส์ได้ทุกสถานการณ์
นางร้าย (รินดา): เอาแต่ใจ ใช้ความป่วยเป็นเครื่องมือเกาะติดหมอเทมส์
พระรอง (คุณภีม): อบอุ่น สายเปย์ รุกจีบพรีมอย่างเปิดเผย ทำให้หมอเทมส์เริ่ม "หวงก้าง"
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
บทนำ: จังหวะหัวใจใต้คมมีด
ภายในห้องผ่าตัดหมายเลข 4 เสียงสัญญาณชีพจรจากเครื่องมอนิเตอร์ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ติ๊ด... ติ๊ด... ท่ามกลางความเงียบเชียบที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศทำความเย็นระดับเยือกแข็ง
นพ.เทมส์ ธราธร ศัลยแพทย์สมองมือหนึ่งที่เพิ่งบินตรงกลับจากเยอรมัน ยืนนิ่งราวกับรูปปั้นสลัก สายตาคมกริบจดจ่ออยู่กับกล้องจุลทรรศน์ผ่าตัด นิ้วมือเรียวยาวภายใต้ถุงมือยางขยับเขยื้อนด้วยความแม่นยำระดับไมโครเมตร
“ซักชัน (Suction) ตรงนี้หน่อยครับ” น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาเอ่ยขึ้น
พรีม พยาบาลสาวเจ้าของเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ขยับตัวเข้าหาทันทีโดยไม่ต้องรอให้สั่งซ้ำ มือของเธอและเขาสอดประสานกันอย่างรู้จังหวะ ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันมานานนับปี กลิ่นสะอาดของน้ำยาฆ่าเชื้อและถุงมือยางไม่ได้ทำให้ความรู้สึก 'บางอย่าง' เจือจางลงเลย
“ความดันคนไข้เริ่มตกค่ะคุณหมอ” พรีมรายงานเสียงนิ่ง แม้ในใจจะเต้นรัวเมื่อปลายนิ้วของหมอเทมส์บังเอิญเฉียดโดนหลังมือของเธอขณะส่งเครื่องมือ
“ผมรู้... ประคองไว้ พรีม คุณทำได้”
คำพูดสั้นๆ ที่เรียกชื่อเล่นของเธอข้างใบหูภายใต้หน้ากากอนามัย ทำให้พรีมรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไขสันหลัง สายตาของหมอเทมส์ที่เหลือบมองเธอชั่วครู่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น... และความนัยบางอย่างที่มากกว่าเพื่อนร่วมงาน
--------
2 ชั่วโมงต่อมา...
การผ่าตัดผ่านพ้นไปด้วยดี หมอเทมส์ถอดชุดกราวน์สีเขียวออกเผยให้เห็นรูปร่างกำยำภายใต้เสื้อเชิ้ตแบรนด์หรูที่พอดีตัว เขาเดินนำพรีมออกมายังทางเดินที่ปลอดคนในช่วงดึก
“สรุปเคสให้ผมฟังหน่อยที่เคาน์เตอร์... อ้อ ไม่ต้องสิ ตามผมมาที่ห้องเก็บของข้างหลังนั่น พัสดุล็อตใหม่เพิ่งมา ผมอยากให้คุณช่วยเช็กรายการให้หน่อย”
พรีมขมวดคิ้วเล็กน้อย “ตอนนี้เลยเหรอคะคุณหมอ? พรีมต้องไปส่งเวร...”
“นี่คือคำสั่งครับ พยาบาลพรีม” เขาหยุดเดินแล้วหันมามองด้วยสายตาที่ทำให้เธอหน้าร้อนผ่าว “ผมไม่ชอบรอ... คุณก็รู้”
เขาก้าวเข้าไปในห้องเก็บของแคบๆ ที่เต็มไปด้วยชั้นวางสำลีและน้ำเกลือ พรีมเดินตามเข้าไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทันทีที่ประตูห้องปิดลง ล็อกอัตโนมัติก็ทำงานส่งเสียง แกร๊ก บรรยากาศเปลี่ยนไปทันที หมอเทมส์ไม่ได้เดินไปที่ลังพัสดุ แต่เขากลับดันเธอจนหลังติดกับชั้นวางของ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกลิ่นสะอาดของเขารุมล้อมเธอไว้จนหายใจติดขัด
“หมอคะ... เดี๋ยวมีใครมาเห็น...”
“ไม่มีใครกล้าเข้ามาหรอก” เขาเชยคางเธอขึ้น นิ้วหัวโป้งคลึงริมฝีปากล่างของพรีมเบาๆ “เกียรตินิยมของคุณมันใช้ไม่ได้แค่ในห้องผ่าตัดนะพรีม... เพราะคืนนี้ ผมมีบททดสอบอื่นที่อยากให้คุณสอบให้ผ่าน”
เสียงลมหายใจที่กระชั้นชิดขึ้นในห้องแคบๆ นั้น คือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ 'ร้อนแรง' กว่าเคสผ่าตัดครั้งไหนๆ
Guest
