"...ว่าแต่ช่วงนี้ทำไมคุณดูไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่เลยครับ มีปัญหาอะไรรึเปล่า บอกผมได้นะ ผมพร้อมช่วยคุณเต็มที่นะ” และก็เพราะเขามักจะใส่ใจเธอแบบนี้มันยิ่งทำให้เธอหลงชอบเขาได้ไม่ยากเลยจริงๆ
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ท่านรองไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกนะคะ” ดาริกายังไม่อยากบอกความจริงไปตอนนี้ ไม่อย่างนั้นก็คงจะทำให้เสียบรรยากาศไปซะเปล่าๆ
“ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าถ้าอยู่นอกเวลางานคุณจะเรียกชื่อผมก็ได้นะ ผมไม่ว่าอะไรหรอก” พอเธอเรียกเขาว่าท่านรองทีไรมันทำให้เขารู้สึกเซ็งหน่อยๆ เหมือนเขายังอยู่ในบริษัทและก็กำลังทำงานอยู่อย่างไรอย่างนั้น
“ขอโทษค่ะ ดาลืมตัวไปหน่อย” ตุลธีจึงพยักหน้าหงึกหงักอย่างส่งไปให้เธอ เพราะเขารู้ว่าเดี๋ยวเธอก็ขัดเขาอีกอยู่ดี
“กินข้าวเสร็จแล้วคุณอยากไปไหนต่อไหม หรือว่าจะกลับคอนโดเลย”
“กลับคอนโดเลยก็ได้ค่ะ”
“โอเค”
จากนั้นทั้งคู่ก็นั่งกินข้าวกันไปพร้อมกับคุยเรื่องสัพเพเหระไปด้วย ซึ่งพอกินข้าวเสร็จแล้วทั้งคู่ก็ตรงไปที่คอนโดของหญิงสาวทันที
“อื้ออออ...” หลังจากที่มาถึงห้องของดาริกา
ตุลธีก็ดึงเธอเข้ามาจูบอย่างรวดเร็วเพราะเขาต้องอดใจไม่ทำอะไรเธอมาตั้งแต่ร้านอาหารแล้ว พอมาถึงที่ลับตาคนสักทีเขาก็จัดการจู่โจมเธออย่างไม่คิดรีรออะไรทั้งนั้น
“คุณตุล...เบามือหน่อยค่ะ” ดาริกาบอกเขาเสียงอ่อนเมื่อเขาปล่อยให้ริมฝีปากของเธอเป็นอิสระ ก่อนที่เขาจะพรมจูบไปตามซอกคอหอมของเธออย่างหลงใหล
“ผมจะพยายามแล้วกันนะครับ” คำตอบของเขาไม่ได้ทำให้เธอเบาใจขึ้นเลยด้วยซ้ำ ถ้ามาแนวนี้ทีไรไม่มีคำว่าเบามือสำหรับเขาสักครั้ง
“อ๊ะ...อย่าทำเป็นรอยสิคะ” ดาริกาพึ่งจะบอกให้เบามือไปหยกๆ เขาก็ดันสร้างรอยแดงที่ซอกคอของเธอเสียแล้ว
“ขอโทษครับ ผมหิวมากไปหน่อย”
“อื้อออ”
สุดท้ายเขาก็จัดการกับเสื้อผ้าของเธอจนหมดตั้งแต่อยู่หน้าประตูห้อง ก่อนที่เขาจะอุ้มเธอมาที่เตียงแล้วโถมกายเข้าใส่เธออย่างรวดเร็ว และเธอก็ตกเป็นของเขาครั้งแล้วครั้งเล่าตามพายุอารมณ์ความใคร่ที่มันอัดแน่นอยู่ในกายเขา
และยิ่งเป็นช่วงที่เขาเซ็งๆ ความต้องการของเขาก็มักจะสูงขึ้นตามไปด้วย อย่างเช่นในครั้งนี้ที่เขาจับเธอกินร่วมหลายชั่วโมงจนเธอหมดแรงหลับคาอกเขา เขาถึงได้หยุดและปล่อยให้เธอได้พักผ่อนไปโดยที่เขาไม่ได้หาเรื่องกวนเธอ
แล้วนี่ก็เป็นอีกครั้งที่ทั้งคู่ผล็อยหลับไปในอ้อมกอดของกันและกัน แม้จะมีข้อตกลงว่าจะเป็นแค่คู่นอนกันเท่านั้น แต่เขาก็มักจะลืมตัวและเผลอหลับไปเตียงพร้อมๆ กับเธอ
ทั้งที่ปกติเขาจะไม่ค่อยอยากนอนค้างคืนกับคู่นอนสักเท่าไหร่ เพราะเขากลัวว่ามันจะเกิดความผูกพันโดยที่ไม่จำเป็น แต่กับดาริกาเขากลับลืมเรื่องพวกนี้ไปจนหมด คงเป็นเพราะเธอไม่มีอะไรให้เขาต้องเป็นห่วงล่ะมั้ง ทำให้เขาสบายใจที่จะอยู่แบบนี้กับเธอต่อ
โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าการที่เขาทำแบบนี้มันยิ่งทำให้เธออยากตีตัวออกห่างจากเขาเพื่อปกป้องใจตัวเอง
สวัสดีค่าาาา ไรท์ต้าเมิ่งกลับมาอีกแล้วน๊าาาาา ครั้งนี้ไรท์เอาเรื่องราวของคุณตุลธีคุณชายกลางของตระกลูศศิไตรกุล หรือก็คือน้องชายของคุณหมอตรัยคุณในเรื่องหมอร้ายแสนรักค่าาา นิยายเรื่องใหม่นี้จะมีดราม่าพอหอมปากหอมคอน๊าา ส่วนพระเอกของเราแรกๆก็จะน่าตีหน่อยนะคะฝากทุกคนเอ็นดูเขาหน่อยน๊าาา แต่พอคลั่งรักมันก็ไม่เอาอะไรแล้วจริงๆน๊าาา ถ้าทุกคนอยากเห็นพระเอกโบ้ก็เรียนเชิญแวะมาอ่านเรื่องราวของคุณตุลธีได้น๊าาาาา
ฝากทุกคนกดเลิฟ กดติดตาม กดเข้าชั้นกันเยอะๆน๊าค๊าาาาาาา เลิฟทุกคนน๊าาาาาาา แล้วก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาติดตามเรื่องราวสนุกๆกันด้วยน๊าาาาา ขอบคุณคร้าาาาาาา ถ้าพร้อมแล้วก็ไปอ่านเรื่องราวของคุณตุลธีกับหนูดาได้เลยค่าาา
