“ฉันอยากให้แกช่วยดูแลหนูเจนเนตรให้แม่หน่อย น้องเขากำลังจะไปฝึกงานที่บริษัทของแก ฉันเลยอยากให้แกมาทำความรู้จักกับน้องไว้ก่อน”
“แม่ครับ ผมไม่มีเวลาว่างมาดูแลเด็กให้แม่หรอกนะครับ ผมก็มีงานมีการต้องทำนะ”
ณนนปฏิเสธอย่างที่ไม่ต้องคิด แค่ทำงานที่มีอยู่ในมือเขาก็ยุ่งจนแทบไม่มีเวลาไปเที่ยวอยู่แล้ว นี่ยังจะให้เขาไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กอีก ไม่มีทางซะหรอก..
“แล้วอยากไม่มีงานมีการทำไหมล่ะ ฉันจะได้ช่วยแกอีกแรง” คำขู่ของคุณหญิง จิราพรทำให้ณนนชะงักไปก่อนจะตีหน้ายิ้มเอาใจท่าน
“แม่มีอะไรให้ผมช่วยนะครับ ให้ผมดูแลน้องให้ใช่ไหมครับ?? ได้แน่นอนอยู่แล้วครับ ผมจะดูแลน้องเป็นอย่างดีเลยครับแม่” ณนนเดินเข้าไปประคองท่านไว้อย่างเอาใจ
“เหอะ เปลี่ยนหน้าไวเหลือเกินนะแกน่ะตานน” คุณหญิงจิราพรมองลูกชายตาขวางพลางสะบัดมือเขาออกจากแขนตัวเอง
“นี่หนูเจนเนตร ทำความรู้จักกับน้องไว้ซะ”
!!!!!!!
ณนนถึงกับไปไม่เป็นเมื่อเห็นหน้าเด็กผู้หญิงที่แม่เขาฝากดูแล เด็กคนนั้นก็ตกใจไม่น้อยที่เห็นเขาที่นี่เช่นกัน แต่เธอก็พยายามปกปิดความว้าวุ่นภายในใจแล้วแสดงสีหน้าเรียบเฉยออกมา
“สวัสดีค่ะ พี่นน” เจนเนตรเป็นคนทักขึ้นมาก่อนเมื่อเห็นเขาเอาแต่ยืนนิ่งไม่ยอมพูดอะไรสักที
“แกจะยืนนิ่งอีกนานไหมตานน น้องพูดด้วยอยู่นะ...ไม่คิดจะทักทายน้องบ้างรึไง”
“อะ..เอ่อ...สะ.สวัสดีครับ”
สติสะตังของณนนตอนนี้ได้เตลิดไปไกลแล้ว เขาไม่มีอารมณ์มาทำความรู้จักกับคนตรงหน้าด้วยซ้ำ ได้แต่ระแวงว่าคนตรงหน้าจะเอาเรื่องของเขาไปฟ้องมารดาของเขาซะก่อน
.
.
.
ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ
ระหว่างที่เธอกำลังคิดไม่ตกว่าจะเอายังไงกับชีวิตต่อดี เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์
!!!!!
“เธอมาอยู่นี่ได้ยังไง ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาในห้องของฉัน” ณนนเดินเข้ามากระชากแขนเจนเนตรให้เธอออกไปจากห้องของตน
“ฉันก็ไม่ได้อยากมาหรอกค่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณป้าสั่งไว้น่ะ” เจนเนตรตอบเขาด้วยความเบื่อหน่าย
“เธออย่าเอาคุณแม่มาอ้างดีกว่า ทำไมคุณแม่ต้องให้เด็กอย่างเธอมาอยู่กับฉันด้วย” ณนนยังคงไม่เชื่อว่าแม่ของเขาจะให้เด็กคนนี้มาอยู่กับเขาที่นี่
“งั้นคุณก็โทรถามคุณป้าดูสิ...แล้วก็ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันเจ็บนะ”
ณนนพึ่งจะรู้สึกตัวว่าบีบแขนคนตัวเล็กแรงเกินไป เขาจึงรีบปล่อยมือออกจากแขนของเธอแล้วกดโทรหาคุณหญิงจิราพรทันที
“ว่าไงตานน??”
“คุณแม่ให้ยัยเด็กเจนเนตรมาอยู่ที่คอนโดของผมเหรอครับ” ณนนถามตรงประเด็นไม่มีอ้อมค้อมใดๆ ทั้งนั้น แค่ตอนนี้เขาข่มอารมณ์ไม่ด่าแม่ตัวเองก็ดีเท่าไหร่แล้ว
“ใช่ ฉันต้องไปต่างประเทศหลายเดือน แกก็ดูแลน้องแทนแม่หน่อยก็แล้วกัน แล้วอย่าคิดไล่น้องออกจากคอนโดเชียวนะ ไม่อย่างนั้นแกกับฉันได้เห็นดีกันแน่!!!!...”
“โอ๊ะๆ แค่นี้ก่อนนะตานน”
พอท่านขู่ณนนเสร็จท่านก็รีบวางสายใส่ลูกชายตัวเองทันที โดยไม่ปล่อยณนนได้พูดอะไรต่อด้วยซ้ำ
“คุณแม่!!!!! คุณแม่ครับ...ให้มันได้อย่างนี้สิ”
ณนนบีบโทรศัพท์ตัวเองด้วยความโมโห พลางมองไปทางเจนเนตรอย่างอาฆาตแค้น ไม่รู้ว่าเธอไปกล่อมคุณแม่เขายังไง ถึงทำให้แม่ของเขาเอาใจเธอขนาดนี้ และถ้าเขาไล่เด็กคนนี้ออกจากห้องนั่นหมายความว่าเขาต้องเตรียมตัวรับหายนะที่จะเกิดขึ้นได้เลย
เวรเอ้ยยยยย
“ทีนี้คุณเชื่อฉันรึยังล่ะ ฉันไม่ได้โกหกคุณสักหน่อย ถ้าฉันเลือกได้ฉันก็อยากออกไปอยู่คนเดียวเหมือนกันนั่นแหละ” เจนเนตรพูดอย่างอับจนหนทาง
ก๊อกๆ ก๊อกๆ ไรท์ต้าเมิ่งกลับมาแล้วคร้าาาาา มีใครรอนิยายเรื่องใหม่อยู่รึเปล่าค๊าาาาา วันนี้ไรท์มีนิยายเรื่องใหม่มาฝากนักอ่านทุกคนด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นเรื่องของคุณณนนซึ่งเป็นเพื่อนในกลุ่มคนสุดท้ายของคุณคิรินที่ยังไม่มีคู่นะคะ พอคุณนนจะมีคู่ทั้งทีเราจะจัดให้ธรรมดาไม่ได้ซะด้วย ในเมื่อพระเอกของเราหน้ามึนขนาดนั้นน่ะเนอะ ก็ต้องเจอเด็กน้อยจอมแสบมาเล่นงานซะบ้าง แต่จะเล่นงานยังไงและเรื่องราววุ่นๆจะดำเนินต่อไปยังไง ฝากทุกคนไปติดตามกันต่อในเรื่องเอาน๊าา
ไรท์ฝากคุณนนและหนูเนตรไว้ในอ้อมกอดของนักอ่านที่น่ารักทุกๆคนด้วยนะคะ แล้วก็ขอบคุณทุกๆคนมากน๊าาาที่แวะเข้ามาคุยเข้ามาอ่านนิยายของไรท์ ขอบคุณมากๆค่าาาาาาา
