ตลอดสามวันที่ผ่านมาดารินไปรอวาโยที่บริษัทของเขาทุกวัน แต่กลับไม่ได้รับการตอบรับใดๆ เธอจึงจำเป็นต้องตามเขาไปถึงคลับที่เขาชอบไปเป็นประจำ เพื่อหาโอกาสต่อรองกับเขา
“คุณวาโยคะ ฉันขอคุยกับคุณสักห้านาทีได้ไหมคะ” ดารินเข้าไปหาเขาเมื่อเห็นว่าเขานั่งดื่มอยู่คนเดียวที่บาร์เครื่องดื่ม
“คุณเป็นใคร? แล้วมีธุระอะไรกับผม?” วาโยปรายตามองเธอนิดๆ ก่อนจะยกวิสกี้ขึ้นจิบด้วยท่าทางสบายๆ
“ฉันดาริน เป็นตัวแทนจากบริษัทเอสเค ที่ทางคุณพึ่งจะ...” ดารินยังแนะนำตัวเองไม่จบ วาโยก็แทรกขึ้นมาก่อน
“ขอโทษด้วย ผมไม่คุยเรื่องงานในเวลาส่วนตัวครับ...” เขาหยุดพูดแล้วมองดารินตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอีกครั้ง อย่างพิจารณา “แต่ถ้าคุณอยากจะมานั่งดื่มเป็นเพื่อนผม ผมก็จะยินดีมากครับ” วาโยยกแก้ววิสกี้ขึ้นเชิงเชิญชวนให้เธอมานั่งดื่มด้วยกัน
“คุณวาโยคะ แต่ฉัน...”
ปึกกก!!!!!
วาโยไม่สนใจคำโต้แย้งของเธอ แล้วรั้งเธอลงมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆ เขาอย่างเอาแต่ใจ พร้อมกับสั่งบาร์เทนเดอร์ให้นำเครื่องดื่มมาให้เธอด้วย
“ถ้าคุณนั่งดื่มเป็นเพื่อนผม...แล้วผมจะลองพิจารณาข้อเสนอของคุณแล้วกัน”
พอเห็นว่าดารินยังคงไม่ยอมเขาท่าเดียว เขาจึงยื่นข้อเสนอให้เธอแทน เธอจึงต้องจำใจทำตามที่เขาบอก
“ปกติคุณมาที่นี่บ่อยไหมครับ” วาโยถามเสียงเรียบหลังจากที่พวกเขานั่งดื่มกันไปได้สักพักหนึ่งโดยที่ไม่มีใครยอมเปิดปากพูดสักคำ
“ครั้งนี้เป็นครั้งแรกค่ะ” คำตอบของเธอไม่ได้ทำให้เขาแปลกใจมากนัก เพราะดูจากการแต่งตัวด้วยชุดทำงานมาที่คลับเขาก็พอรู้ว่าเธอไม่เที่ยวที่แบบนี้สักเท่าไหร่
“แสดงว่าที่คุณมาที่นี่ก็เพราะผมอย่างนั้นใช่ไหม” เขายกยิ้มที่มุมปากเหมือนอยากจะเยาะเย้ยเธอที่คิดอะไรตื้นเกินไป “คุณคงไม่ได้คิดว่าการเข้าหาผมในที่แบบนี้แล้วจะทำให้ผมเปลี่ยนใจหรอกใช่ไหมครับ?”
“ก็ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้หรอกค่ะ แต่ฉันแค่อยากขอโอกาสให้กับทางเราได้นำเสนอโครงการอีกครั้งเท่านั้นค่ะ ไม่ว่าคุณอยากจะให้ฉันทำอะไรฉันพร้อมทำให้คุณทุกอย่างค่ะ ขอแค่ให้โอกาสเราสักครั้งนะคะ” ในเมื่อเขาเป็นคนเปิดประเด็นนี้ขึ้นมาเอง เธอก็ต้องใช้ประโยชน์จากมันสิ
“หึ ...” วาโยใช้สายตาเจ้าเล่ห์มองเธอ ก่อนจะยื่นข้อเสนอน่าอึดอัดให้กับเธอ “ถ้าผมบอกให้คุณนอนกับผม คุณก็คงจะไม่ติดใช่ไหม???”
ช่างกล้าถามออกมาได้นะ ใครมันจะไปยอมกันวะ
ดารินเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธ เธอพยายามสะกดอารมณ์คุกรุ่นไว้ไม่ให้ระเบิดใส่เขา
“ว่ายังไงครับ??” วาโยเอียงคอถามเธออย่างกวนประสาท เมื่อเห็นเธอทำหน้าคิดหนักอย่างเห็นได้ชัดและไม่ยอมตอบเขาสักที
“คุณวาโยคะ ฉันไม่ได้มาเพื่อที่จะให้คุณดูถูกแบบนี้นะคะ และอีกอย่างคุณไม่คิดว่านี่มันเป็นข้อเสนอที่น่ารังเกียจอย่างนั้นเหรอคะ” พอเห็นหน้าตากวนประสาทของเขา เธอก็คุมสติไม่อยู่แล้วหลุดปากสั่งสอนเขาไป
“ปากดีจังเลยนะครับ อย่างนั้นเรื่องลงทุนคุณก็ไปหาคนอื่นเถอะครับ เพราะผมไม่สนใจ เข้าใจตรงกันนะครับ” เขาบอกอย่างเย็นชาก่อนจะลุกออกไปจากตรงนั้น แต่ก็โดนดารินคว้าข้อมือไว้ซะก่อน
“เดี๋ยวก่อนค่ะ...” เธอกระดกเหล้าหมดแก้วก่อนจะลุกขึ้น “อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้ก็แล้วกันนะคะ” คำตอบของเธอทำเอาเขาตกใจไม่น้อย
เพราะที่เขาเสนอไปอย่างนั้นก็แค่อยากไล่เธอไปเท่านั้น แต่ใครจะไปคิดว่าเธอจะคิดจริงแล้วยังลากเขาออกไปจากคลับอย่างไม่รู้สึกเคอะเขินใดๆ ด้วย
น่าสนใจดีแฮะ
กลับมาเจอกันกับไรท์ต้าเมิ่งอีกแล้วนะค๊าาาาา ไรท์มีนิยายเรื่องใหม่มาฝากนักอ่านที่น่ารักของไรท์ทุกคนด้วยน๊าาาา เรื่องนี้เป็นเรื่องของคุณวาโยเพื่อนในกลุ่มของคุณคิรินจากเรื่อง สัมพันธ์(ลับ)เพื่อนตัวร้ายนะคะ ซึ่งเรื่องราวก็จะเป็นแนวออฟฟิศหน่อยๆ แต่ยังคงเน้นที่ความสัมพันธ์ของพระนางนะคะ ในเรื่องมีดราม่าพอกรุบกริบให้พระนางเขาได้ช่วยเหลือกันไป แต่ถ้าอยากรู้ว่าเรื่องจะดำเนินไปยังไงไรท์ของฝากนักอ่านไปติดตามกันต่อในเรื่องแล้วกันน๊าาาาา
แล้วไรท์ก็ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนมากๆนะคะที่แวะเวียนเข้ามาอ่านนิยายสนุกๆจากไรท์ตัวน้อยๆคนนี้ ไรท์หวังว่าทุกคนจะชอบนิยายเรื่องนี้กันน๊าาาา สุดท้ายยยย ฝากกดไลก์กดติดตามกันด้วยน๊าค๊าาาาา
