ปิ๊งป่องๆ ปิ๊งป่องๆ
“อื้ออออ”
อลิสางัวเงียตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะเสียงกริ่งหน้าห้อง พอเธอเดินออกไปจากห้องนอนเพื่อจะไปเปิดประตูให้คนมาใหม่ แต่ใครคนนั้นก็เปิดประตูเข้ามาเองเสียแล้ว
“แกมาที่นี่ทำไมดึกๆ ดื่นๆ วะ รบกวนเวลานอนฉันหมด” อลิสาบ่นคิรินอย่างหงุดหงิดที่เขามากวนเวลานอนของเธอ
“ฉันก็มาดูแกน่ะสิ เผื่อแกอยากได้คนมาอยู่เป็นเพื่อน...จะได้ไม่ต้องนั่งโมโหไอ้ นนคนเดียวไง” คิรินพูดเสียงอ้อแอ้พร้อมกับเอื้อมมือไปวางที่ไหล่ของอลิสาเหมือนจะให้กำลังใจเธอ
“ฉันไม่ต้องการ...ขอบใจนะ” เธอตอบเขาเสียงเย็นชาพร้อมกับแกะมือของคิริน ออกจากไหล่เธอ “แกจะมาแค่นี้ใช่ไหม...ถ้าใช่ก็กลับไปได้แล้วฉันจะนอนน”
“ฉันไม่กลับ ฉันอุตส่าห์เป็นห่วงแกนะเว้ยย ฉันขอนอนนี่ไม่ได้รึไงวะ” เขาทำท่าจะเดินไปนั่งที่โซฟาในห้องรับแขกแต่ก็โดนอลิสาดึงมือไว้ก่อน
“ไม่ได้โว้ยยยย กลับไปได้แล้ว ห้องแกก็อยู่ใกล้ๆ นี่เองจะมานอนนี่ทำไมห๊ะ” เธอไม่ยอมแพ้พร้อมกับออกแรงดึงคิรินแรงขึ้นกว่าเดิม
“ฉันจะอยู่นี่...” แล้วคิรินก็ออกแรงดึงให้อลิสาเซเข้ามาในอ้อมกอดของเขา “คืนนี้ฉันขอนอนกอดแกได้ไหมวะ”
คำขอที่หลุดออกจากปากเขาทำให้เธอหัวใจเต้นแรง และเกือบเผลอใจหวั่นไหวให้กับเขา แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเธอเป็นได้เพียงแค่เพื่อนของเขาเท่านั้น เธอจึงผลักเขาให้ออกห่างจากตัวเธอ ก่อนที่เรื่องราวมันจะเลยเถิดเหมือนคืนก่อน
“ไม่ได้โว้ยยย เดี๋ยวแม่งก็เป็นเหมือนคืนก่อนอีกหรอก”
“ว้ายยยย ไอ้คีนนนน วางฉันลงเดี๋ยวนี้นะ” คิรินไม่ฟังคำทัดทานของอลิสาสักนิด แล้วเขาก็ตรงเข้ามาอุ้มอลิสาแล้วเข้าไปในห้องนอนของเธอทันที
เขาวางอลิสาลงบนเตียงอย่างเบามือก่อนจะขึ้นไปนอนข้างๆ เธอแล้วดึงเธอเข้ามากอดไว้อย่างที่เขาบอกเธอไว้
“คีนนนน แกจะนอนแบบนี้จริงเหรอวะ” เธอถามย้ำให้เขาคิดใหม่อีกครั้ง
เขาไม่ตอบเธอแต่กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นเป็นคำตอบให้เธอรับรู้ สุดท้ายอลิสาก็ต้องยอมปล่อยเลยตามเลยเพราะตอนนี้เธอก็ไม่มีแรงจะไปผลักไสเขาแล้ว
.
.
.
“แล้วนี่แกไม่ไปหาผู้หญิงแกรึไง”
“แล้วแกไม่ใช่ผู้หญิงงั้นสิ??” คำพูดของคิรินกระตุกหัวใจเธออีกแล้ว แต่ก็เพียงเสี้ยววิที่เธอปรับสีหน้าให้เป็นปกติอีกครั้ง
“หึ กะจะเก็บฉันเข้าไปในคอลเล็กชั่นผู้หญิงของแกด้วยรึไง...”
“ถ้าแกอยาก...ฉันก็พร้อมเปิดรับนะ” เขามองเธอด้วยสายตามีเลศนัยที่ทำให้ อลิสารู้สึกร้อนๆ หนาวๆ แปลกๆ
“กับเพื่อนกับฝูงก็ไม่เว้นนะไอ้คีนนน” เธอตอบเขาอย่างเอือมๆ แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่าคำพูดของคิรินส่งผลต่อความรู้สึกของเธอจริงๆ
“ก็แกไม่ใช่เหรอที่เริ่มก่อนน่ะ แต่ฉันพูดจริงนะ...เรามานอนด้วยกันโดยที่ไม่เอาใจมาผูกมัดดีไหม...” เขาจ้องหน้าเธออย่างจริงจังพร้อมกับรอเอาคำตอบจากเธออย่างใจจดใจจ่อ
สวัสดีค่าาาาาา กลับมาเจอกันกับไรท์ต้าเมิ่งอีกแล้วววน๊าาาา วันนี้ไรท์มีนิยายเรื่องใหม่มาฝาก เป็นเรื่องราวของความรักระหว่างเพื่อนที่มันดันถูกใช้ผิดที่ผิดทางไปซะหมด จนทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขามันยุ่งเหยิงจนถึงจุดแตกหัก แต่ว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป นักอ่านไปติดตามกันเอาเองในเรื่องแล้วกันน๊าาา ไรท์ฝากทุกคนช่วยกันเอ็นดูคุณคีนกับหนูอลิสกันด้วยน๊าาาาา ถ้าพร้อมกันแล้วก็ไปติดตามเรื่องราวสนุกๆกันเล้ยยยยย
Guest
