NC 🔞Deception #หลอกลวงหลินฮุน ตอน 7 สอนงาน

“พราวด์ไม่เห็นว่ามัน...อื้ออออ” ใบหน้าหวานสวยที่จ้องมองรายงานการประชุมจนแน่ใจว่าหาความแตกต่างไม่เจอ หันกลับมาตอบใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ห่างไม่ถึงคืบ แต่ก่อนที่เสียงหวานจะเอื้อนเอ่ยได้จบประโยคกลับหายเข้าไปในลำคอ เมื่อผู้บริหารหนุ่มไฟแรงประกบริมฝีปากหนาได้รูปเข้ากับริมฝีปากบางเล็ก คนร่างหนาพยายามที่จะหักห้ามใจไม่ล่วงเกินคนร่างเล็กไปมากกว่านี้ หากความชิดใกล้อิงแอบ และใบหน้าหวานสวยนั่นทำให้เขายากที่จะควบคุมมันได้อีกต่อไป ลิ้นร้อนหยอกล้อกับลิ้นเล็กอยู่สักพักก็ต้องผละออกเมื่อเห็นว่าคนร่างเล็กหายใจติดขัด

“คุณโลมา” เสียงหวานปนหอบนิดๆเอ่ยชื่อของผู้บริหารหนุ่มไฟแรงอย่างแผ่วเบา ดวงตากลมโตจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างไม่เชื่อกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้

“ไม่เห็นว่ามันอะไรครับ” เสียงทุ้มกระซิบถามแผ่วเบา ลมหายใจร้อนที่รินรดอยู่บริเวณใบหูของคนร่างเล็กสร้างความปั่นป่วนให้กับคนร่างเล็กไม่น้อย

“จูบ” เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน เหมือนจะพึมพำกับตัวเองมากกว่า

“อะไรนะครับ” หากคนร่างหนากลับนึกสนุก เมื่อเห็นคนร่างเล็กทำตัวไม่ถูกหลังจากที่เขามอบจูบให้ไป

“คุณโลมาจูบพราวด์...อื้อออ” ใบหน้าหวานสวยที่หันกลับมาตอบคำถาม หากตอบไปได้เพียงนิดกลับถูกใบหน้าหล่อเหลาของผู้บริหารหนุ่มเลื่อนเข้าหา มือหนายกขึ้นประคองใบหน้าหวานสวยแผ่วเบา ก่อนที่ริมฝีปากหนาได้รูปจะประกบริมฝีปากบางมอบจูบที่หวานลึกให้อีกครั้ง

“คุณพราวด์” เสียงแหบพร่าเอ่ยเรียกคนร่างเล็ก อารมณ์ที่กดเอาไว้ตั้งแต่ดึงคนร่างเล็กมานั่งตักกลับปะทุขึ้นจนยากที่จะกดไว้อีกต่อไป แก่นกายภายใต้กางเกงเนื้อดีกำลังขยายตัวดุดัน จนคนร่างเล็กที่นั่งตักอยู่รู้สึกได้

“พราวด์ว่าพราวด์...อื้ออออ” คนร่างเล็กรู้ดีว่าตัวเองกำลังจะเจอกับอะไร เมื่อใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกว่าถึงความต้องการเขาต้องการแค่ไหน เสียงหวานเอ่ยสั่นเครือ เมื่อใบหน้าหล่อเหลาเคลื่อนเข้ามาอีกครั้ง มอบจูบให้กับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

“ไม่หยุดนะ” เสียงเข้มเอ่ยแผ่วเบา เป็นเชิงขออนุญาตคนร่างเล็ก ขณะที่คนร่างเล็กยังตั้งตัวกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ทัน คนร่างหนาก็ประกบริมฝีปากหนาลงมาอีกครั้ง บดจูบที่เร่าร้อนขึ้นกว่าตอนแรกให้กับคนร่างเล็ก

“อื้ออออ” เสียงครางหวานดังอยู่ลำคอเมื่อจูบที่เคยได้รับกลับร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ

“ได้ไหม” คนร่างหนาเอ่ยถาม สะโพกหนาขยับตัวอย่างอึดอัด บดเบียดสะโพกเล็กเพื่อให้คนร่างเล็กรับรู้ความต้องการของเขา

“แต่พราวด์...พราวด์ไม่เป็น” เสียงหวานเอ่ยตะกุกตะกัก เมื่อสะโพกหนาบดเบียดเขาหนักขึ้นเรื่อยๆ มือบางประสานกันแน่ ความต้องการที่เกิดขึ้นกับเขาก็ไม่แพ้คนร่างหนาเลย

“ผมจะสอนคุณเอง...คุณพราวด์” ริมฝีปากหนาได้รูปยกยิ้มขึ้นทันทีหลังจากที่ได้ยินคำตอบจากคนร่างเล็ก ก่อนจะกระซิบเสียงแหบพร่าปล่อยลมร้อนรดบริเวณลำคอขาวเนียน เพื่อปั่นป่วนคนร่างเล็กอีกครั้ง

“อื้ออออ” ลมร้อนที่รดต้นคอขาวเนียน อดที่จะทำให้คนร่างเล็กครางในลำคอไม่ได้ มันปั่นป่วนเขาไปหมด

สิ้นสุดคำที่คนร่างหนาเอ่ย คนร่างเล็กก็อดหวีดร้องออกมาไม่ได้ เมื่อคนร่างสูงอุ้มเขาย้ายมานั่งอยู่บนโต๊ะทำงาน มือหนาทำการปลดเปลื้องกางเกงของตัวเองทันที เผยให้เห็นแก่นกายที่ขยายเต็มตัว และคงไม่ต้องบอกเขา คนร่างเล็กก็รู้ว่าคนร่างหนาอึดอัดและปวดหนึบแค่ไหน

“คุณพราวด์...” เสียงแหบพร่าเรียกคนร่างเล็กอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าใบหน้าหวานสวยกำลังก้มงุดด้วยความเขินอายที่เขาปล่อยเจ้าโลมาน้อยออกมา

“คุณโลมา...พราวด์อาย” มือบางประกบมือหนาทันที เมื่อมือหนาเลื่อนมาหยุดอยู่ตรงกระดุมของกางเกงของคนร่างเล็ก เสียงหวานพึมพำอย่างเขินอายตามที่ได้เอ่ยออกไป

“ไม่เห็นมีอะไรน่าอายเลยคุณพราวด์” สิ้นสุดคำพูด มือหนาก็ปลดกระดุมกางเกงของคนร่างเล็กออกอย่างง่ายดาย ก่อนจะถอดกางเกงพร้อมกับชั้นในออกให้คนร่างเล็กเสร็จสรรพ

ขาเรียวเล็กถูกมือหนาจับกางออกและตั้งขึ้นก่อนจะแทรกลำตัวเข้าไปอยู่ระหว่างกลาง คนร่างเล็กที่ก้มหน้างุดเพราะความเขินอาย ก็ถูกมือหนาจับใบหน้าหวานสวยให้เงยขึ้นมาสบตาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ริมฝีปากหนาก้มลงประกบริมฝีปากบางมอบจูบที่ทำให้คนร่างเล็กเคลิ้มไปกับมัน ขณะที่มือหนาเลื่อนไปหยุดตรงแก่นกายเล็ก จนขาเรียวเล็กเผลอบีบเข้าหากัน หากก็ติดลำตัวของคนร่างหนาที่แทรกตัวอยู่

“อื้อออออ..” เสียงหวานครางกระเส่า เมื่อมือหนาที่จับแก่นกายเล็กเริ่มขยับช้าๆ จนมือบางจับขอบโต๊ะทำงานแน่น

“อื้ออออ...คุณโลมา” เสียงครางดังหนักขึ้นเมื่อข้อมือหนาขยับเร็วขึ้น ขณะริมฝีปากหนาเลื่อนไล้ลงมายังบริเวณลำคอขาวเนียน ก่อนกดดูดดึงจนเกิดรอย

“ชู่ววว เบาๆหน่อยคุณพราวด์ เดี๋ยวคนอื่นได้ยินนะ” เสียงเข้มเอ่ยอย่างหยอกล้อคนร่างเล็ก เมื่อเสียงครางหวานดังขึ้นจากการกระทำของเขาเรื่อยๆ แม้ว่าเขาเองจะรู้ว่าห้องทำงานของเขาเก็บเสียงได้เป็นอย่างดี หากแต่คนร่างเล็กไม่ได้รับรู้ด้วย มือบางยกขึ้นปิดปากตัวเองอัตโนมัติ

“คุณโลมา..พราวด์ไม่ไหวแล้ว...อื้ออออ” สิ้นเสียงหวาน คนร่างเล็กก็เกร็งกระตุกก่อนจะปล่อยน้ำขาวข้นออกมา

“ขอผมนะคุณพราวด์” เสียงแหบพร่าเอ่ยขอ ก่อนจะสอดนิ้วเรียวยาวที่เลอะน้ำขาวข้นของคนตัวเล็กเข้าไปในช่องทางรักของคนตัวเล็กจนสุด ก่อนจะกดแช่เอาไว้ เมื่อเห็นว่าคนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว มือบางบีบไหล่คนร่างหนาแน่น

“คุณโลมา..พราวด์...อื้ออออ” หากคนร่างเล็กยังไม่ทันได้เอ่ยจบ นิ้วเรียวก็ทำหน้าที่ดึงออกดันเข้าจนเสียงพูดกลายเป็นเสียงครางออกมาแทน

ริมฝีปากหนาก้มลงประกบริมฝีปากบาง มอบจูบที่ร้อนแรงให้คนร่างเล็กอีกครั้ง ก่อนจะถอดถอนนิ้วเรียวยาวออกแล้วแทนที่ด้วยแก่นกายที่ขยายจนปวดหนึบของเขาแทน

“ฮึก...คุณโลมา..ฮือออ..พราวด์เจ็บ...ฮือออ..” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มอย่างน่าสงสาร มือบางพยายามดันร่างคนร่างหนาให้ผละออก เมื่อความเจ็บจนจุกกำลังเล่นงานเขา

“คุณพราวด์...อ่าาาา..ไม่ร้องนะครับ” เสียงเข้มเอ่ยปลอบ คนร่างหนาเองก็เจ็บปวดไม่แพ้คนร่างเล็กเช่นกัน

“ฮึก..ไม่ทำแล้ว..ฮือออ..ไม่เอา...อื้ออออ” เสียงหวานที่กำลังเอ่ยขอ ถูกกลืนเข้าไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากบางมอบจูบหวานลึกให้กับคนร่างบาง จนคนร่างบางเคลิ้มไปกับจูบที่คนร่างหนามอบให้ สะโพกหนาถึงเริ่มขยับช้าๆ

“อื้ออออ...คุณโลมา..” เสียงหวานครางกระเส่า เมื่อสะโพกหนาเริ่มขยับเร็วขึ้น โจนจ้วงถี่กระชั้น จนคนร่างบางสั่นคลอน

“อ่าาาา..คุณพราวด์..อ่าาาา แน่นดีจัง” เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบ้เล็กน้อย เมื่อช่องทางรักของคนร่างเล็กรัดเขาแน่น

เสียงหวานครางสั่นระริก เมื่อแก่นกายของคนร่างหนาโจนจ้วงเข้ามาในช่องทางรักของเขาจนสุดและหนักแน่น ทุกการโจนจ้วงของคนร่างหนาทำให้คนร่างเล็กแทบขาดใจ

“คุณโลมา..อื้ออออ..พราวด์ไม่ไหว...อื้ออออ” เสียงหวานกรีดร้องออกมาสุดเสียง ร่างกายบิดเกร็ง มือบางยังคงบีบไหล่หนาแน่น

“พร้อมกันนะคุณพราวด์...” เสียงเข้มเอ่ยแผ่วเบา ใบหน้าหล่อเหลาอาบไปด้วยเหงื่อทำให้ภาพของโลมาดูฮอตขึ้นเป็นเท่าตัว

“อื้ออออ...อ่าาาา” ไม่นานหนัก เสียงครางของคนทั้งคู่ก็ดังก้องห้องทำงาน พร้อมกับร่างกายของทั้งคู่เกร็งกระตุกก่อนจะปล่อยน้ำขาวข้นออกมาพร้อมกัน...

------

- END NC 🔞Deception #หลอกลวงหลินฮุน ตอน 7 สอนงาน -

ติดตามเนื้อเรื่อง 🔞Deception #หลอกลวงหลินฮุน ได้ที่จอยลดานะคะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ 

รักรัก

💚💚