“อาบน้ำให้หน่อย”
“เลย์”
“อาบน้ำกัน”
“นะครับ”
จบคำขอร้องเสียงอ้อแอ้นั่น เลย์คนที่ยืนประคองคนร่างบางถึงกับตาโตกับคำขอร้องแบบนั้น ริมฝีปากหนายกยิ้มอย่างเอ็นดู พละน่ะนะ เมาแล้วชอบอ้อนแบบนี้หรอ ถ้าตอนปกติเป็นแบบนี้ เขาต้องบ้าตายแน่ๆ คำพูดแบบนี้มันอันตรายต่อใจเขาแค่ไหน คนร่างบางจะรู้ไหม มันอันตรายมากๆเลยนะ อันตรายตรงที่เขาคิดไปไหนต่อไหน
“เลย์ จะทำอะไร” เสียงอ้อแอ้เอ่ยถาม เมื่อเห็นว่ามือหนากำลังยุ่มย่ามกับกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขา
“มึงจะอาบน้ำไม่ใช่หรอ”
“อือ”
“จะอาบน้ำ ก็ต้องถอดเสื้อผ้าก่อน”
จบคำมือหนาก็จัดการกับกระดุมเสื้อเชิ้ตอย่างชำนาญ แม้จะติดขัดช่วงที่คนร่างบางขยับตัวบ้างเล็กน้อยก็เถอะ ยืนไม่นิ่งเลยให้ตาย
“เลย์ กูถอดให้มึงบ้าง” คนร่างบางสภาพเปลือยท่อนบน เอ่ยเสียงอ้อแอ้ มือบางพยายามแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตให้อีกฝ่าย แต่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องยาก เมื่อจับยังไงก็ดูเหมือนว่าจะไม่โดนกระดุมซักที
“พละ ตรงนั้นไม่ใช่กระดุม” เสียงเข้มเอ่ย เมื่อมือบางลูบไล้สะเปะสะปะไปทั่วตัว เขาพยายามควบคุมตัวเองให้นิ่งที่สุด แต่เหมือนว่ามันจะไม่นิ่งแล้วน่ะสิ
ไอที่ไม่นิ่งน่ะ ไม่ใช่เขา หากแต่เป็น...
“อื้อ พละพอก่อน เดี๋ยวกูถอดเอง โอเคไหม” ขืนให้มึงถอดให้ ซิปกางเกงกูอาจจะปริได้เลยนะ
“เลย์ อยู่นิ่งๆ” เขานิ่งแล้ว นิ่งนานแล้ว ที่ไม่นิ่งน่ะไม่ใช่เขา
“มึงนั่นแหละ อยู่นิ่งๆก่อน” มือหนาไล่จับมือบางจ้าละหวั่น ก่อนจะรวบไว้ในมือของเขา
“เลย์ จับมือกูทำไม”
“อยู่นิ่งๆก่อนนะ เดี๋ยวกูถอดเสื้อเอง” เสียงเข้มเอ่ยสั่ง หลังจากคนร่างบางพยักหน้าแล้ว มือหนาถึงปล่อยมือบางให้เป็นอิสระ ก่อนจะจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง และไม่ลืมที่จะจัดการกับชิ้นส่วนที่เหลือของคนร่างบางด้วย
“เลย์ อย่ามอง กูเขิน” มือบางเลื่อนขึ้นไปปิดตาคมเรียว ไม่ให้มองสัดส่วนของเขา หากก็ถูกมือหนาจับออก
“เลิกเขินก่อน อาบน้ำกัน” ริมฝีปากหนายกยิ้มชอบใจ เมื่อใบหน้าน่ารักนั่นขึ้นสีแดง น่ารักจนอยากเก็บไว้ไม่ให้ใครเห็น
“เลย์ อาบในอ่างได้ไหม ไม่ยืนแล้ว เมื่อย”
“เมื่อย หรือ ยืนไม่ไหว” เสียงเข้มเอ่ยปนขำ เห้อ ปล่อยให้ดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ไม่ได้จริงๆ สินะ
“เมื่อย”
“โอเค เมื่อยก็เมื่อย”
“เลย์”
“หือ”
“อุ้มหน่อย เดินไม่ไหวละ ตาลาย” ให้ตายสิ เขาจะทนได้อีกนานแค่ไหนกัน
คนร่างสูงอุ้มคนร่างบางอย่างทุลักทุเล เมื่อคนร่างบางไม่อยู่นิ่งเลย ใบหน้าหวานนั่นที่ซุกอยู่ตรงซอกคอเขา ลมหายใจร้อนนั่นอีก มือบางที่อยู่ไม่สุข ขายาวก้าวเร็วไปยังอ่างอาบน้ำเท่าที่จะเร็วได้
“พละ อื้อ หยุดก่อน”
มือมึงอะ หยุดก่อน ไล้ไปเรื่อย กูทนไม่ไหวขึ้นมา มึงจะเจ็บตัวเอานะ
“ถึงแล้วหรอ”
“เออ นั่งนิ่งๆ กูเปิดน้ำให้ก่อน”
“อือ”
คนร่างสูงปล่อยคนร่างบางไว้ในอ่างอาบน้ำก่อนจะเดินไปเปิดน้ำ เตรียมเครื่องอาบน้ำอย่างที่พูดไว้ เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ขายาวก็ก้าวลงอ่าง ที่มีคนน่ารักนั่งเล่นน้ำรออยู่
“เลย์ สบู่อยู่ไหน”
“อยู่นี่ นั่งนิ่งๆ เดี๋ยวกูถูให้” เสียงเข้มเอ่ยสั่ง
“บีบใส่มือกูด้วย”
“หือ”
“กูจะถูสบู่ให้มึงเหมือนกัน”
ให้ตายสิ คนร่างบางเมาแล้วยั่วหรอวะ เขาไม่น่าสั่งไวน์ให้ดื่มเลย
“อือ”
นานเท่าไรไม่รู้ ที่สงครามการอาบน้ำในอ่างของทั้งคู่ที่ดำเนินไปอย่างทุลักทุเล เปลี่ยนเป็นการเล้าโลมของคนร่างสูงแทน
“อื้ออออ เลย์...” เสียงอ้อแอ้ขาดช่วง เมื่อริมฝีปากหนาประกบลงบนริมฝีปากบาง ก่อนจะส่งลิ้นร้อนไปพัวพันกับลิ้นเล็ก
“พละ ขอนะ ได้ไหม” เสียงแหบพร่าเอ่ยขอ ขณะที่มือหนาก็ยังคงลูบไล้ร่างบางไม่หยุด
“เลย์ ..อื้ออออ” คำตอบที่ยังไม่เคลียร์ว่าสิ่งที่ขอ ได้หรือไม่ได้ ริมฝีปากหนาก็ชกชิงริมฝีปากบางอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้ง จนคนร่างบางเริ่มคล้อยตาม
ริมฝีปากหนาจึงเคลื่อนย้ายลงมายังซอกคอขาวเนียน ไล่ลงมาที่ลาดไหล่ และมาหยุดอยู่ตรงยอดอก ลิ้นร้อนเขี่ยยอดอกของคนร่างบางจนตั้งชัน เสียงครางหวานที่ดังช่างรื่นหูเขาเสียจริง
“อ๊ะ เลย์..อื้อออออ” ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อยมือริมฝีปากหนาเคลื่อนมาหยุดตรงแก่นกายของเขา ก่อนจะส่งลิ้นร้อนเล่นกับส่วนหัวของแก่นกาย อาการมวนท้องกำลังทำให้ร่างบางทุรนทุราย หากก็ทำให้เขารู้สึกเสียวไปด้วย
“เลย์...อีกนิด....อื้อออออออ” เสียงครางยาวพร้อมกับร่างบางที่เกร็งกระตุกก่อนจะปล่อยน้ำขาวข้นออกมา
“พละ ขอกูบ้างนะ” เสียงแหบพร่าเอ่ยขอ ก่อนที่มือหนาจะจับคนร่างบางหันหลังโดยให้ส่วนหน้าพิงกับอ่างอาบน้ำ แล้วตัวเองตามเข้าไปทาบทับทางด้านหลังอีกที
มือหนาจัดการบีบสบู่เหลวใส่มือ ก่อนจะนำไปถูบริเวณสะโพกเล็กกลมมน และบริเวณรอบช่องทางรัก
“อื้อออ..เลย์...อื้อออ” คนร่างบางถึงกับสะดุ้ง สะโพกหดเกร็ง เมื่อนิ้วเรียวสอดเข้าไปในช่องทางรักโดยที่คนร่างบางไม่ทันได้ตั้งตัว หากพอนิ้วเรียวยาวเริ่มขยับ สะโพกกลมมนนั่นก็เริ่มขยับตอบรับพร้อมกับเสียงครางหวานเช่นกัน
“พร้อมนะ...อ่าาาาาา...พละ...ทนหน่อย..” เสียงเข้มเอ่ยปลอบปะปนกับเสียงคราง เมื่อเขาสอดแก่นกายเข้าไปในช่องทางรัก คนร่างบางก็สะดุ้งสุดตัว เสียงกรีดร้อง สะโพกที่เกร็งรับทำให้คนร่างสูงแทบขาดใจ
คนร่างสูงทำการเล้าโลมคนร่างบางอีกครั้ง โดยที่ไม่ได้ถอดถอนแก่นกายออกจากช่องทางรักของคนร่างบางแต่อย่างใด จนกระทั่งคนร่างบางปรับตัวได้และคล้อยตาม เขาจึงค่อยๆเริ่มขยับสะโพก หากแต่การขยับสะโพกของเขามันคงช้าไป...
“อื้อออ..เลย์...เร็วกว่านี้อีก...อะ...” เสียงเนื้อกระทบกันบอกอารมณ์ของทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี ต่างฝ่ายต่างเร้าร้อน สะโพกหนาโจนจ้วงอย่างต่อเนื่อง เสียงครางของทั้งคู่ปะปนจนแยกไม่ออกว่าเป็นเสียงใคร
“พละ...อีกนิด...อ่าาาา”
“เลย์...อื้ออออออ”
กิจกรรมรักที่ทั้งคู่ร่วมกันสร้างใช้เวลาไม่นานนัก ก่อนที่ร่างของทั้งคู่จะเกร็งกระตุกพร้อมกับปล่อยน้ำขาวข้นออกมาพร้อมกัน
“เลย์...”
“พละ กูชอบมึง”
___
END NC Teachers can not #ต้องห้ามหลินฮุน #หลินฮุน ตอน 14 ห้องพัก
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
รักรัก
Guest
