NC 🚫Bed Zone #เขตเตียงหลินฮุน ตอน 18 ของขวัญ

23.23 น.

คอนโดพันวิ้ง

ห้อง 2033

-ห้องนอน-

23.23 น. เป็นเวลาที่คนร่างเล็กอย่างผ้าห่มเคยชินกับการควานมือหาหมอนข้างเข้ามากอด หากแต่การควานหาหมอนข้างของคนร่างเล็กนั้นกลับทำให้คนร่างสูงที่นอนกอดอยู่สะดุ้งสุดตัว เมื่อมือบางกำลังควานไปโดนแก่นกายของเขา

“อื้ออออ..อิอ้วน...อื้ออออ” เสียงครางหลุดลอดออกจากริมฝีปากหนาได้รูป ตาเรียวรีที่ปิดอยู่รี่ขึ้นก่อนจะมองไปยังจุดที่มือบางกำลังซนอยู่

มือหนาที่ตอนนี้มีกุญแจมือใส่อยู่ที่ข้อมือจับมือบางให้หยุดควานหา ก่อนที่เขาจะทนไปมากกว่านี้ไม่ไหว

“หือ ไอตี๋..มึงจับมือกูทำไม” เสียงหวานเอ่ยอย่างงัวเงีย เมื่อมือบางที่ตอนนี้มีกุญแจมือใส่อยู่เหมือนคนร่างสูงถูกมือหนาจับเอาไว้

“มึงทำอะไรไว้ล่ะ ขนาดกูใส่กุญแจมือแล้วนะ ซนแบบนี้...” เสียงเข้มเอ่ยพร้อมกับจับมือบางข้างที่ใส่กุญแจมือขึ้นมา ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเมื่อนึกสนุกขึ้นมา

“ไอตี๋...จะทำอะไร..” เสียงหวานเอ่ยถาม เมื่อมือหนาสอดประสานกับมือบางแน่น

“หึ” เสียงเข้มขำในลำคอ ก่อนจะพาร่างตัวเองขึ้นคร่อมคนร่างเล็กเอาไว้

“เดี๋ยว...อื้อออออ” เสียงหวานที่กำลังเอ่ยห้ามเมื่อคนร่างสูงกำลังก้มหน้าลงมา กลับหายไปในลำคอเพราะริมฝีปากหนาได้รูปของคนร่างสูงประกบเข้ากับริมฝีปากบางของคนร่างเล็กซะก่อน

มือหนาที่สอดประสานกับมือบางขยับตามจังหวะการจูบที่เขามอบให้กับคนร่างเล็ก คนร่างสูงมอบจูบให้คนร่างเล็กอย่างร้อนแรงจนพอใจก่อนจะไล้ริมฝีปากลงมาตามแนวลำคอ และอดไม่ได้จะที่ฝากรอยเอาไว้เหมือนกับทุกครั้ง

“ไอตี๋..บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าทำรอย..อื้อออ” เสียงหวานอดจะต่อว่าคนร่างสูงไม่ได้ หากแต่ก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด

“อื้ออออ..ไอตี๋...” เสียงหวานคราง มือบางกำมือมือหนาไว้แน่น เมื่อริมฝีปากของคนร่างสูงกำลังไล้ลงมาหยุดอยู่ตรงยอดอก ก่อนที่ลิ้นร้อนจะเขี่ยเล่นจนตุ่มไตตั้งชันผ่านเนื้อผ้าบางซีทรูของเขา

“อิอ้วน..ถอดกางเกงให้กูหน่อย..อึดอัด” เสียงเข้มเอ่ยขอ มือหนาปล่อยมือบางออก เพื่อให้มือบางได้ทำหน้าที่ตามที่เขาเอ่ยขอ

“อื้อออ..อย่าซนอิอ้วน..อื้อออ” เสียงเข้มเอ่ยแหบพร่าเมื่อมือบางไม่ได้ทำหน้าที่แค่ถอดกางเกงให้กับคนร่างสูง หากมือบางกลับจับแก่นกายที่กำลังขยายตัวของคนร่างสูงอย่างแผ่วเบาก่อนจะขยับข้อมือช้าๆ

“อื้ออออ...ไอตี๋...อื้อออ”

หากคนร่างเล็กสนุกกับการแกล้งคนร่างสูงได้แปบเดียว ก็โดนคนร่างสูงเอาคืน เมื่อมือหนาดึงกางเกงนอนสั้นบางอย่างซีทรูออก ก่อนจะจับแก่นกายเล็กพร้อมกับขยับข้อมืออย่างช้าๆเช่นกัน

“เอากุญแจมือออกได้ไหม ไอตี๋..กูไม่ถนัด” เสียงหวานเอ่ยขอ สายตากลมโตมองคนร่างสูงอย่างคาดหวัง

“ได้สิ” เสียงเข้มเอ่ยตอบรับ หากมุมปากกลับยกยิ้มอย่างไม่น่าไว้วางใจ

“ก็ถอดสิไอตี๋ มัวแต่ยิ้มอยู่ได้” เสียงหวานเอ่ยต่อว่าเมื่อร่างสูงไม่ถอดกุญแจมือออกให้เขาสักที

“กูถอดให้ก็ได้..แต่มึงต้องออนท็อปนะ” เสียงเข้มเอ่ย ขณะที่มือหนาก็คว้ากุญแจมาปลดล็อกกุญแจมือออกโดยที่ไม่รอคำตอบจากคนร่างเล็ก

“ไอตี๋..เดี๋ยว..กรี๊ดดดดด” เสียงหวานร้องอย่างตกใจ เมื่อคนร่างสูงยกตัวเขาขึ้นมาอยู่บนตัวของร่างสูงโดยที่เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว

“อิอ้วน ทำตามสัญญาด้วย”

“อือ..”

“เดี๋ยว อิอ้วน มึงจะทำอะไร เห้ย อิอ้วนไม่เอา”  เสียงเข้มร้องอย่างตกใจ เมื่อคนร่างเล็กที่ตกปากรับคำอย่างว่าง่ายหยิบกุญแจมือขึ้นมา ก่อนจะใส่ข้อมือหนาไว้ทั้งสองข้าง

“เอาน่า มึงซื้อมาเองนะ ใช้ให้เกิดประโยชน์หน่อย” เอ่ยจบ มือบางที่วางทาบทับอยู่บนอกแกร่งของคนร่างสูงก็เลื่อนลงมาจับแก่นกายของคนร่างสูง ก่อนที่ข้อมือบางจะขยับช้าๆเนิบๆ

“อื้อออ อิอ้วน อ่าาาา เร็วอีก อิอ้วน อื้อออ”

“อะไรนะไอตี๋ ว่าไงนะ ช้ากว่านี้หรอ”

“อื้อออ อิอ้วน เร็วกว่านี้ อื้ออออ”

“ไอตี๋ พูดว่าอะไรนะ ช้ากว่านี้อีกหรอ โหย ถ้าช้ากว่านี้ก็จับเฉยๆแล้ว” เสียงหวานเอ่ยอย่างยียวนชอบใจ ข้อมือบางยังคงขยับอย่างเนิบนาบ ผิดกับร่างสูงที่พยายามขยับสะโพกช่วย แต่ก็ถูกคนร่างเล็กกดเอาไว้

“อิอ้วน..จำไว้..อื้ออออ” เสียงเข้มที่กำลังเอ่ยต่อว่า กลับกลายเป็นเสียงครางเมื่อข้อมือบางเพิ่มความเร็วในการขยับพร้อมกับริมฝีปากบางเคลื่อนไล้ตั้งแต่ปลายคางลงมายังหน้าท้องที่มีซิกแพคเป็นลอน สร้างความเซียวซ่านให้กับคนร่างสูงเป็นอย่างดี

“อิอ้วน..อื้ออออ..กูจะไม่ไหว..อื้อออ...แล้ว”

“พอ..อื้อออ...พอก่อน” เสียงเข้มเอ่ยแหบพร่า สองมือหนาที่ถูกคล้องกุญแจข้อมือพยายามจับมือบางที่กำลังซนไม่เลิกให้หยุดซน ก่อนที่เขาจะปลดปล่อยออกมาซะก่อน

“อิอ้วน..ทำอะไร..อื้อออ...อ่าาาา” เสียงเข้มเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าคนร่างเล็กกำลังจับแก่นกายที่ปวดหนึบของเขาไว้แน่นก่อนจะจ่อและดันแก่นกายของเขากับช่องทางรักของตัวเอง

“ไอตี๋ อื้ออออ เจ็บ..อ่าาาา..อะ” เสียงหวานร้องอย่างเจ็บปวด เมื่อช่องทางรักของตัวเองรับแก่นกายของคนร่างสูงเข้ามาจนสุด

“อิอ้วน..อยู่เฉยๆก่อนนะ เอากุญแจมือกูออกด้วย อิอ้วน” เสียงเข้มเอ่ยสั่งเมื่อเห็นว่าคนร่างเล็กกำลังนั่งบิดเบ้จนเพราะความเจ็บจนไม่กล้าขยับ

“ไอตี๋..เจ็บ ไม่ทำแล้วได้ไหม”  เสียงหวานเอ่ยถาม ขณะที่มือบางก็ปลดล็อกกุญแจมือออกให้กับคนร่างสูง

“อิอ้วน..ขยับหน่อย อ่าาาา”

“ไม่เอา เจ็บ...อื้ออออ”

มือหนาที่เป็นอิสระจับใบหน้าหวานสวยแผ่วเบา ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะประกบเข้าที่ริมฝีปากบางมอบจูบที่อ่อนโยนเชิงปลอบประโลมให้กับคนร่างเล็ก

คนร่างเล็กที่ถูกจูบของคนร่างสูงดึงดูดความสนใจ ทำให้คนร่างสูงได้โอกาสค่อยๆชยับสะโพกหนาช้าๆ หากริมฝีปากหนายังคงทำหน้าที่บดจูบริมฝีปากบางไม่ห่าง

“อื้ออออ..ไอตี๋... อื้ออออ” เสียงหวานครางกระเส่า เมื่อคนร่างสูงดึงคนร่างเล็กลงมานอนแทนที่แล้วเปลี่ยนให้ตัวเองคร่อมคนร่างเล็กไว้แทน

“อ่าาาา..อิอ้วน.. อีกนิดนะ อื้ออออ” คนร่างสูงเอ่ยเสียงแหบพร่า ขณะที่สะโพกหนายังทำหน้าที่โจนจ้วงใส่คนร่างเล็กอย่างต่อเนื่อง หากไม่นานนัก ร่างของทั้งคู่ก็เกร็งกระตุกก่อนจะปล่อยน้ำขาวข้นออกมาพร้อมกัน

--- END NC 🚫Bed Zone #เขตเตียงหลินฮุน ตอน 18 ของขวัญ ---

ติดตามเนื้อเรื่อง 🚫Bed Zone #เขตเตียงหลินฮุน ได้ที่จอยลดา ค่ะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

รักรัก💕