
Don Moretti (ดอน)
มาเฟียใหญ่ตระกูลดัง ยอมหักไม่ยอมงอ
กฎการใช้ชีวิตยึดติดอยู่สองอย่าง "อำนาจ" และ "ความซื่อสัตย์ของผู้ที่อยู่ใต้ปกครอง"
แต่ยังมีอะไรเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้ที่เรายังไม่รู้อีกมากมาย รวมถึง “เพลง” เด็กผู้หญิงที่ิอยู่กับเขามาเกือบ 20 ปีอีกด้วย
เพลง....
การตัดสินใจในชีวิตเป็นของผู้ชายเพียงคนเดียวมาตลอด "คุณดอน"
ทำมาทุกอย่างแล้วก็ไม่อาจได้รับเศษเสี้ยวความรักมาครอบครอง
จนเมื่อวันหนึ่งเธอเลือกทางเดินของตัวเอง เรื่องราวที่คนที่ได้รับรู้ล้วนต้องกุมหัวใจจึงได้เกิดขึ้น
ตัวอย่างจากบางตอน
“กำลังทำอะไร ตั้งใจปั่นหัวฉันหรือไง!”
บาดแผลถูกยิงและพิษของกระสุนปืนที่ว่าพิเศษดูเหมือนจะไม่ถูกนึกถึงอีกแล้ว
กระชากฉันให้ลุกขึ้นและเหวี่ยงลงนอนบนความนุ่มของโซฟา รีบกดทับร่างทิ้งน้ำหนักตัวใส่ มือข้างหนึ่งส่งขึ้นมาบีบรัดที่ลำคอ ไม่ได้รุนแรงจนหายใจไม่ออก แต่ฉันรู้ว่าเขาโกรธมาก
ความโกรธในระดับนี้เคยประสบมาเพียง 2 ครั้งในชีวิตและจะไม่มีวันลืมไปจนตาย
“พูดเรื่องอะไรคะ ไม่ ไม่เข้าใจ”
ถึงจะยอมตกเป็นเบี้ยล่างเสมอแต่ก็ยังพยายามดึงมือใหญ่นั่นให้หลุดออกจากลำคออยู่ดี ไม่มีใครอยากตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้
“ชอบมากใช่ไหม ลูกน้องของฉัน เพราะมันหนุ่มเพราะมันหล่อกว่าฉันหรือยังไง ผู้หญิงแม่งร่านเหมือนกันหมด!”
“ฉันไม่ได้ร่านนะ ฉันไม่เคยให้ใครเอา” มันกระตุกต่อมความโกรธได้อย่างเช่นที่เคยถูกประนาม
พาลเพราะอะไร…ถึงมาตีตราว่าฉันเป็นเหมือนภรรยาคนแรกที่นอกใจไปร่วมมือกับศัตรูอีกแล้ว
“ฉันรักคุณ รัก รัก ได้ยินไหม ฉันไม่ได้จะรักใคร”
ตะโกนออกไปสุดเสียง น้ำตาคลอเพราะความน้อยใจ หากจะตราหน้าว่าเป็นทาสเป็นของเล่น เป็นเพียงตุ๊กตาระบายความใคร่ที่รอวันผุพังยังเจ็บน้อยกว่าการดูถูกในความซื่อสัตย์ของฉัน
“อื้อ ปล่อย ปล่อยนะ”
ถูกระบายความโกรธเข้าใส่บดขยี้ปากลงมา หนักจนมันกระทบฟันเลือดอาจจะซึมออกมา
พอฉันไม่ยอมด้านบนก็จาบจ้วงมาที่ด้านล่าง ดึงกระโปรงชุดนอนเนื้อบางขึ้นกักขฬะ แหวกกลีบช้ำที่เขาใช้งานเพียงคนเดียวมาหลายปีเข้ามาในความคับตึง มันเจ็บจนต้องกระตุกงอร่าง
“โอ๊ย! เจ็บ!”
--
บีบมือร้องไห้ไปด้วยกันอีกเรื่องค่ะ
“เจ็บก็อย่าร่าน!”
Guest
