หรรษดินช้อนร่างบาง เข้าไปยังห้องน้ำแต่มือของเธอสะเปะสะปะไปหมด เขาวางเธอลงในอ่าง
คว้าฝักบัวมาปรับอุณหภูมิน้ำให้เป็นน้ำเย็น เสียงคนที่อยู่ในนั้นครางฮือๆ เมื่อหันไปอีกที ทำเอาแทบลืมหายใจ
“เอื๊อก!!”
เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กายสาวที่นอนบิดเร่าในอ่างนั้นมันช่างปลุกความต้องการเขาจนแกนกายปวดหนึบ
เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเด็กสาวตัวบอบบางที่เข้าดูแลจะซ่อนรูปขนาดนี้
หน้าอกใหญ่ตั้งเด่นขาวโพลนกระแทกสายตา..หัวนมเม็ดเท่าถั่วลิสงสีแดงระเรื่อ..
.ตรงกลางกายมีเนินหญ้าที่ไม่เล็กนักแต่ไม่ได้รกมาก มีเพียงหญ้าอ่อนขึ้นรำไร
มือน้อยไขว่คว้าไปในอากาศราวกับจะหาที่ยึดเขาราดน้ำลงไปบนกายที่เปลือยเปล่า
เพียงไม่นานก็หยุดแล้วเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเพื่อจะมาห่อหุ้มกายอันยั่วเย้านั้น
“อื้ม...ช่วยด้วย ช่วยด้วย ร้อนทรมานเหลือเกิน”
เขาซับผ้าลงไปที่ใบหน้าเรียวเล็กนั้น ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก มือน้อยกอดคอเขาได้ก็พยายามโน้มคอลงมา
“ปล่อยนะกิ่ง อย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ ถ้าไม่หยุดเธอจะเสียใจ”
คนที่นอนหลับตาพริ้มไม่ได้รับรู้ถึงสิ่งที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อยสิ้นสุดความอดทน
เขาฉกปากร้อนลงไปดูดชิมโพรงปากหวานล้ำ กิ่งดาวก็จูบตอบอ่างเร่าร้อน
