“อย่าคิดไปไกล เราก็แค่…นอนด้วยกัน”
“อย่าคิดไปไกล เราก็แค่…นอนด้วยกัน”
คำพูดเย็นชาของ ภีม ทำให้ แพน เตือนตัวเองเสมอ
ว่าเธอเป็นแค่ลูกน้อง
และเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาเรียกหาในคืนเหงา
เขาปากร้าย
เอาแต่สั่ง
และไม่เคยพูดคำว่ารัก
จนวันที่เธอรู้ว่า
ผู้ชายที่กอดเธอทุกคืนกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน
เธอจึงเลือกเดินออกมาเงียบ ๆ
แต่คนที่เคยบอกว่า
“อย่าสำคัญตัวเอง”
กลับเป็นคนเดียวกันที่ตามเธอไม่ยอมปล่อย
