แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านบางเข้ามาในห้องพักเล็กๆ ของหอพักหญิง ตึก 3 ชั้น 4 ห้อง 412 แสงสีส้มอ่อนทาบลงบนใบหน้าของหญิงสาวที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง ผมยาวสีดำกระจัดกระจายบนหมอน ผ้าห่มม้วนพันขาอยู่เพียงครึ่งเดียว
มนัสนันท์ รักษ์ธรรม หรือ "มน" นอนหลับอยู่อย่างสบายใจ ไม่รู้เลยว่าโลกภายนอกกำลังหมุนไปข้างหน้าโดยไม่รอเธอ นาฬิกาปลุกบนโต๊ะข้างเตียงแสดงเวลา 7:45 น.
เสียงปลุกดังขึ้นเป็นครั้งแรก มนขยับตัวเล็กน้อย มือคลำหานาฬิกาแล้วกดปิดโดยไม่ลืมตา เธอพลิกตัวหันหลังให้แสงแดด พึมพำอะไรบางอย่างที่ฟังไม่ชัด แล้วกลับไปนอนหลับต่อ
8:00 น. เสียงปลุกดังขึ้นครั้งที่สอง มนคลำหานาฬิกาอีกครั้ง กดปิด พลิกตัว นอนต่อ
8:15 น. เสียงปลุกดังขึ้นครั้งที่สาม คราวนี้มนคว้ามือถือขึ้นมาดูด้วยความหงุดหงิด ตาที่ยังปรือๆ พยายามโฟกัสตัวเลขบนหน้าจอ 8:15 คลาสแรกเริ่ม 8:30
มนกระโดดลุกพรวดจนเกือบล้มคว่ำ "ฉิบหาย! สายแล้ว!"
เธอวิ่งเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าแปรงฟันด้วยความเร็วสูงสุดที่เคยทำได้ในชีวิต น้ำกระเด็นใส่กระจก ยาสีฟันเลอะมุมปาก เธอบ้วนปากแล้ววิ่งออกมา คว้าเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์ที่แขวนอยู่ข้างตู้ ใส่โดยไม่ทันดูว่าเข้ากันหรือเปล่า
"กุญแจ! กุญแจอยู่ไหน!"
Guest
