บทที่ 1
เช้าวันจันทร์ของเดือนมิถุนายน อากาศชื้นและร้อนอบอ้าวอย่างที่มหาลัยเปิดเทอมใหม่ควรจะเป็น
พิมลดาเดินผ่านประตูทางเข้ามหาวิทยาลัยด้วยก้าวที่หนักกว่าปกติ ไม่ใช่เพราะกระเป๋า แต่เพราะใจที่ยังไม่พร้อม
หนึ่งปีที่หายไป...มันยาวนานพอจะลบเธอออกจากความทรงจำของทุกคนหรือเปล่านะ?
"พิม!"
เสียงตะโกนดังมาจากด้านหลัง พิมหันไปเจอปุณณ์วิ่งมาหาด้วยรอยยิ้มกว้าง เหงื่อเม็ดเล็กๆ บนหน้าผากบอกว่าเขาวิ่งมาไกล
"นึกว่าจะไม่กลับมาแล้ว" ปุณณ์หอบหายใจ มือกุมหัวเข่า "ทำไมไม่บอกวะ จะได้มารับ"
"อยากลองเดินคนเดียวดู" พิมยิ้มบาง "ดูซิว่ายังจำทางได้ไหม"
"แล้วจำได้ป่าว?"