รถยนต์จอดนิ่งหน้าบ้านสองชั้นหลังใหญ่
เจตน์มองออกไปนอกหน้าต่าง
ต้นไม้ร่มรื่น
สนามหญ้าเขียวขจี
รั้วสีขาวสะอาดตา
บ้านของเจมส์ดูดีกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก
"มึงจะลงรถหรือจะนั่งชมวิวอยู่อย่างนั้นวะ"
เสียงเจมส์ดังมาจากข้างนอก
เปิดประตูรถฝั่งคนขับ
ยืนกอดอกมองเขาด้วยสายตาเย้ยหยัน
"ก็... บ้านมึงมันใหญ่ว่ะ" เจตน์ตอบเสียงอู้อี้
"ใหญ่แล้วไง ลงมาเลย โปรเจคไม่เสร็จหรอก ถ้ามึงนั่งตรงนั้น"
เจตน์ถอนหายใจ
คว้ากระเป๋าโน้ตบุ๊กแล้วเปิดประตูลง
เขากับเจมส์เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง
เรียนวิศวกรรมศาสตร์ด้วยกัน
ทำโปรเจคกลุ่มด้วยกันมาตลอด
แต่ไม่เคยมาบ้านเจมส์สักครั้ง
จนวันนี้
โปรเจคจบบังคับให้ต้องมา
"พ่อแม่กูไม่อยู่นะ ไปต่างจังหวัด"
"อืม"
"แต่น้องกูอยู่"
เจตน์เงยหน้าขึ้น "น้อง?"
"น้องสาว" เจมส์ตอบสั้นๆ
เดินนำหน้าไปที่ประตูบ้าน
เจตน์ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเจมส์มีน้องสาว
สี่ปีที่เรียนด้วยกัน
เพื่อนคนนี้ไม่เคยพูดถึงครอบครัวมากนัก
"มึงมีน้องสาวด้วยเหรอวะ"
"มี" เจมส์ตอบไม่หันหลัง "แต่อย่ายุ่งกับมัน"
"หา?"
เจมส์หยุดเดิน
หันกลับมามองเจตน์ด้วยสายตาเข้ม
"กูพูดจริงนะ เจตน์"
น้ำเสียงเปลี่ยนไป
จริงจังกว่าปกติ
"น้องกูยังเด็ก อย่าไปยุ่งกับมัน"
เจตน์กะพริบตา "เฮ้ย... กูแค่ถามว่ะ"
"ถามก็ถามได้ แต่อย่ายุ่ง"
เจมส์หันหลังเดินต่อ
เจตน์ยืนงงอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจะเดินตามไป