ชอบแนวผจญภัยติดเกาะหลงป่าเอาชีวิตรอดอะไรแบบนี้ค่ะ จินตนาการมันเพลินดี
😁 แต่งเอาฮาแหละเรื่องนี้🙏
แนะนำตัวละครหลัก
ซัน พราวตะวัน ดำรงค์ศักดิ์ศิริตระกูล อายุ28 ปี ปัจจุบันเป็นนักบินฝึกหัดเก็บชั่วโมงยังไม่ครบ
ธาร ธารธารา เกียรติเกษมไพศาล อายุ 26 ปี หลังเรียนจบปริญญาตรีก็สอบเข้าเป็นแอร์โฮสเตสส์
โปรยน้ำจิ้ม
“หื้อ เนื้อแน่นหวานอร่อยค่ะ”
คำเอ่ยนั้นเรียกรอยยิ้มจากคนพี่ที่คอยแกะเนื้อปลาให้
“มื้อเย็นพี่จะต้มหัวปลาช่อนนั่นซดน้ำสักหน่อย พี่ว่าป่าที่เราผ่านมามันมีต้นมะขามนะไปเก็บใบมะขามอ่อนมาใส่เปรี้ยวหน่อยก็จะอร่อยมากขึ้น ต้องทำเกลือไว้กินด้วยแล้วล่ะ อยู่เกาะนี้พี่จะพากัดก้อนเกลือกิน หึๆ”
ธารธาราค้อนใส่คนพูดอะไรเป็นเล่นอยู่เรื่อย
“ถ้าจับปลาได้ทุกวันก็ไม่ต้องกินเกลือหรอกมั้ง”
คนพี่อมยิ้มก่อนจะเอ่ยเย้าออกไปอีก
“จะไม่เบื่อเหรอคะถ้าต้องกินแบบนี้ไปอีกนานน่ะ”
คนน้องชะงักหัวคิ้วสวยขมวดเข้าหากัน
“เบื่อแล้วจะทำไงละคะ ในเมื่อไม่มีอย่างอื่นให้เราเลือกกินนี่”
“นั่นสินะ นอกจากเราจะหันมากินกันเอง”
“พี่ซัน!” ฮ่าๆ เสียงพร้อมชื่อที่ถูกเรียกด้วยเสียงเข้ม แต่ใบหน้าหวานนั้นกลับแดงเถือก
*****************
หมายเหตุ: นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน ไม่ได้มีการอ้างอิงจากหลักฐานและหน่วยงานใดทั้งสิ้น ชื่อสกุลของตัวละครตั้งขึ้นมาเพื่อใช้ในงานเขียนเท่านั้น หากว่าไปตรงกับบุคคลใด ผู้เขียนก็กราบขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ไม่อนุญาตให้คัดลอกดัดแปลงหรือตัดทอนเนื้อหาไม่ว่าส่วนหนึ่งส่วนใด ไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียน หากพบเจอจะถือว่าบุคคลนั้นได้ละเมิดสิทธิ์ตามกฏหมาย
Guest
