ใครที่ยังไม่ได้อ่านเล่ม 1 มาอ่านพร้อมกันรวดเดียวไปเลยค่ะ สำหรับโมเมนต์หวานคิดว่าจัดให้เต็มความจุแล้วในเล่มสอง ใครปวดตับปวดไตมาจากไหนก็แวะมาเยียวยาได้ที่บ้านนี้ค่ะ หวังว่าจะสร้างรอยยิ้มฮีลใจให้คนอ่านได้บ้าง ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผลงานค่ะ ทั้งคนเก่าและคนใหม่ที่เพิ่งเข้ามาเจองานของ Loveagain แล้วพบกันเรื่องต่อไป อย่าลืมกดติดตามนามปากกาถ้าคุณชอบเสพความหวานสไตล์ไร่อ้อย
**เล่มนี้จะมีฉากละครซ้อนในนิยายอีกที เพราะนางเอกเราเป็นนักแสดง ผู้เขียนก็เลยมีละครให้เห็นการแสดงไปด้วยค่ะ โปรดตั้งสติในการอ่าน**
โปรยน้ำจิ้มบางส่วน
“รินรักพี่วา ไม่ว่าจะตอนนั้นหรือตอนนี้หัวใจของรินก็มีเพียงพี่คนเดียวเท่านั้น”
คำบอกรักเอ่ยเอื้อนออกมาพร้อมสายตาที่บอกความรู้สึกให้คนพี่หลุดสะอื้น แต่เสียงนั้นก็ไม่ทันได้เล็ดลอดออกมาเมื่อใบหน้าสวยโน้มลงมาหาอีกครั้ง เรียวปากอุ่นทาบทับลงมาปิดเสียงสะอื้นให้กลายเป็นเสียงครวญแผ่วในเวลาต่อมา ความหวานถูกละเลียดชิมอย่างเชื่องช้าทว่าทำเอาคนใต้ร่างหัวใจสั่นไหว เสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของพัศมนเป็นคำพูดของจอมป่วนก่อนจะเข้าฉาก
“ถ้าไม่อยากเทคซ้ำ พี่แพมก็ปล่อยไปตามความรู้สึกให้รัญนำทางค่ะ”
แล้วที่ทำอยู่นี่ตกลงเรากำลังถ่ายละครหรือกำลังแสดงความรู้สึกจริงกันอยู่ล่ะ ลำแขนเรียวยกคล้องเกี่ยวลำคอน้องลงมาแนบชิด ปล่อยความรู้สึกส่วนลึกให้เป็นไปตามธรรมชาติที่ควรจะเป็น อือ เสียงครวญแผ่วหวานปะปนออกมากับลมหายใจเมื่อเรียวลิ้นอุ่นสอดเข้ามาเกี่ยวรัดทักทายไม่ต่างจากที่บอกรักกันในชีวิตจริง
ภาพในจอมอนิเตอร์ทำให้คนที่เฝ้ามองอยู่ถึงกับหน้าแดงไปตามกัน ไม่เว้นแม้แต่เปรมกิจและหนุ่มเต๋อ ตาย ปกติเขาหวานกันมากกว่านี้หรือเปล่า ปาณิศามองหน้าจอแล้วหันไปมองพี่ชายก็ได้แต่กลั้นขำ คือมันสมควรสั่งคัทได้แล้วนะ เพราะเขาจูบกันมาจะสามนาทีแล้ว แต่เพื่อนเธอก็นะ เอาชีวิตจริงมาโชว์หรือยังไงกันตอนนี้เพื่อนรัญเคลื่อนปากจมูกไซร้ลำคอลงเนินอกพี่แพมแล้วสิ ชุดที่พันวาใส่เป็นเดรสสีดำเกาะอกเสียด้วย
คัท!ฟู่ เสียงถอนหายใจของแต่ละคนตามมาด้วยคำแซว
“โห พี่เปรมสั่งคัททำไมกำลังเพลินเลย แหม ไอ้รัญมันไม่กลัวพี่แพมอายคนดูหรือไงหรือมันลืมว่ามีกล้องจับอยู่”
จีรภัทรเอ่ยขึ้นมาให้แต่ละคนพากันขำ แค่นี้คนดูก็น่าจะจิกหมอนผ้าห่มกระจุยแล้วมั้ง
*********************************
หมายเหตุ : นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นจากจินตนาการ ชื่อ-สกุล ตัวละครตั้งขึ้นเพื่อใช้ในงานเขียน หากบังเอิญไปตรงกับบุคคลใด ผู้เขียนขออภัย ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ สถานที่บางอย่างไม่มีจริง ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณเสพเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ไม่อนุญาตให้คัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือตัดทอนเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดของผลงานนี้ ไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียน ผู้ใดละเมิดจะถูกดำเนินการตามกฏหมาย
Guest
