รอยรักสลักใจ

สวัสดีนักอ่านที่น่ารักทุกท่านค่ะ นิยายเรื่องรอยรักสลักใจ เป็นรุ่นลูกของกลรักกามเทพ ใครยังไม่ได้อ่านรุ่นแม่ แนะนำว่าควรไปอ่านให้จบนะคะ ไม่อย่างนั้นนักอ่านอาจจะงงว่าตัวละครใครเป็นใคร เพราะนางเอกเรื่องนี้คือลูกสาวคนเล็กของปัณสิตาและหมอแก้มกวิสรา น้องแป้งหรือ ปณิสรา ยังมีความพิเศษสามารถมองเห็นสิ่งลี้ลับ 

คำชี้แจง นิยายเรื่องนี้จะมีทั้งชาติอดีต ชาติปัจจุบัน และชาติที่อยู่บนสวรรค์ ฉะนั้นใครอ่านไม่จบเรื่องจะไม่รู้เลยว่าที่มาที่ไปชาติกำเนิด สาเหตุที่ตัวละครเป็น เพื่อให้ผู้อ่านไม่งงมากนัก ผู้เขียนเลยจะเขียนเป็นช่วง ช่วงแรกคือเรื่องราวในอดีตชาติ ส่วนกลางคือชาติปัจจุบัน และเฉลยทุกอย่างในตอนพิเศษค่ะ 

แนะนำตัวละครหลัก 

เรื่องราวความรักเกี่ยวพันระหว่างภพชาติของ 

แป้ง พญ. ปณิสรา เชรษฐากร คุณหมอสาววัย 27 ปี ผู้เกิดมามีสิ่งพิเศษมองเห็นสิ่งลี้ลับตั้งแต่อายุหกขวบ 

ศา ฐานิศา  สหกุลวัตร หญิงสาววัย25 ปีได้รับอุบัติเหตุทางรถยนต์จนกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา 

****** 

โปรยน้ำจิ้ม 

"ชาตินี้รักเรามิอาจสมหวังดั่งใจหมาย เกิดชาติหน้าอีกกี่ภพชาติใด ข้าขอเป็นนางในดวงใจของพี่ตลอดกาล 

     รักคุณพี่สรา 

             นิศา" 

น้ำตามากมายร่วงพรูไหลอาบใบหน้าสวยเมื่อได้อ่านจดหมายสั่งลาของร่างที่นอนสงบนิ่งไร้ลมหายใจ เสียงร่ำไห้สะอึกสะอื้นดังไปทั่วเรือนหลังใหญ่ของท่านเจ้าคุณมานพ เสียงบ่นพร่ำรำพันตัดพ้อของคุณหญิงทัศนา 

"แม่ศาทำไมถึงได้คิดสั้นแบบนี้ ฮือ ถ้ารู้ว่าเจ้าจะจากแม่ไปเพียงเพราะเรื่องนี้ แม่จักไม่บังคับเจ้าให้ออกเรือนไปกับใครทั้งนั้น ฮืออ" 

สราเก็บกลั้นก้อนสะอื้นลงในอก หัวใจแทบแหลกสลายไปกับร่างไร้วิญญาณ ที่เลือกหนทางทิ้งทุกอย่างเอาไว้เบื้องหลัง ใบหน้าอาบน้ำตาเงยขึ้นมามองบิดามารดาของคนที่จากไป 

"ท่านลุงท่านป้า หลานขอทำสิ่งหนึ่งกับน้องเป็นครั้งสุดท้ายได้หรือไม่เจ้าคะ" 

เจ้าคุณมานพ รีบพยักหน้าอนุญาตทันที 

"แม่สราอยากจะทำสิ่งใดเป็นการสั่งลาน้องก็จงทำเถิด ลุงขอโทษที่ขัดขวางความรักของพวกเจ้า ขอโทษจริงๆ" 

น้ำเสียงสั่นเครือบ่งบอกถึงความเสียใจมากมายเมื่อลูกสาวผู้เป็นที่รักเลือกที่จะจากไปแบบนี้ 

"ขอบพระคุณท่านลุงเจ้าค่ะ" 

สราปาดน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด ดึงเอาถุงผ้าสีทองอันเล็กออกมาจากชายพก และนำเอาของสำคัญที่เคยตระเตรียมเอาไว้หวังจะมอบให้เป็นของขวัญครบรอบวันเกิด20ปีของคนรักอีกเพียงไม่กี่วัน แต่ตอนนี้วันนั้นคงไม่มีอีกแล้ว มืออุ่นยื่นไปคว้ามือบางขาวซีดเย็นเฉียบขึ้นมา ก่อนจะค่อยๆสวมแหวนทองวงเล็กประดับเม็ดทับทิมรูปหัวใจสีแดงที่สั่งทำเป็นพิเศษเข้ากับนิ้วนางซ้ายของร่างไร้วิญญาณ น้ำตาแห่งความเจ็บปวดเสียใจยังไหลออกมาไม่ขาดสาย ก่อนที่เธอจะหยิบเอาแหวนอีกวงที่ทำมาคู่กันประดับด้วยพลอยสีน้ำเงินสวมเข้าที่นิ้วนางซ้ายของตัวเอง มืออุ่นกอบกุมมืออีกคนเอาไว้ยกขึ้นมาประทับที่อกด้านซ้าย ก่อนจะหลับตาตั้งจิตอธิษฐานแน่วแน่ 

"ไม่ว่าจะเกิดอีกกี่ภพชาติใด พี่ก็จะมีใจรักแค่เจ้าเพียงคนเดียว ขอให้แหวนแทนใจสองวงนี้เป็นสิ่งนำพาให้เราสองคนได้เจอได้รักกันในทุกชาติไป และไม่ว่าจะเกิดในเพศไหนก็ขออย่าได้มีอุปสรรคมาขัดขวางความรักของเราได้ พี่รักเจ้านิศาของพี่" 

เฮือก! 

ร่างบางสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก ฝัน ฝันเรื่องเดิมเป็นเรื่องเป็นราวอย่างกับความจริง ปณิสรายกมือขึ้นกุมอกซ้ายที่คล้ายเจ็บปวดทรมานเหมือนว่าสิ่งที่เห็นในความฝันคือเรื่องราวของตัวเอง ความเย็นที่รู้สึกตรงข้างแก้มจนต้องเอามือปาดเช็ด นี่เธอร้องไห้เหรอเนี่ย ว่าที่คุณหมอคนสวยพึมพำก่อนจะถอนหายใจเล็กๆออกมาในความมืด หลายครั้งแล้วที่เธอฝันแบบนี้แล้วก็ฝันชนิดเป็นเรื่องราวต่อเนื่องกันมา และเหมือนว่าครั้งนี้จะเป็นภาพที่แสนหดหู่เจ็บปวดในใจแปลกๆ แต่ที่น่าแปลกยิ่งกว่าก็คือผู้หญิงที่ชื่อสรานั่นหน้าตาช่างเหมือนกันกับเธอราวกับฝาแฝด แต่แม่น้องน้อยหน้าหวานที่ช่างมีวาจาออดอ้อนฉอเลาะกับคนเป็นพี่นี่สิ เป็นใครกัน ภาพแหวนสองวงที่ติดตาอย่างชัดเจนทำให้หัวคิ้วสวยขมวดมุ่นครุ่นคิด มันจะมีอยู่จริงหรือเปล่านะ แหวนรักแทนใจที่จะผูกใจคนสองคนให้กลับมารักกันได้ทุกชาติแบบนั้น 

********** 

หมายเหตุ: นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นจากจินตนาการ ชื่อสกุลตัวละครตั้งขึ้นใช้ในงานเขียน หากบังเอิญไปตรงกับบุคคลใดผู้เขียนขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ เหตุการณ์สถานที่และเรื่องราวไม่มีหลักฐานอ้างอิงใดๆ ผู้อ่านโปรดเสพเนื้อหาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ขอสงวนสิทธิ์ตามกฏหมาย ไม่อนุญาตให้คัดลอกดัดแปลงทำซ้ำ หรือตัดทอนเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดของผลงานนี้นำไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต เป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียน ผู้ใดละเมิดจะถูกดำเนินการตามกฏหมาย 

นามปากกาLoveagain ขอบคุณทุกคนที่แวะมาอ่านค่ะ สามารถคอมเมนต์พูดคุยกันได้นะคะ ถือว่ายังใหม่กับธัญวลัย แต่ผลงานมีสี่สิบเรื่องแล้วค่ะ ใครชอบผลงานแวะไปอีกบ้านได้นะคะ เมพ&รี๊ด ผู้เขียนจะทยอยนำผลงานมาติดเหรียญติดกุญแจให้ได้อ่านกันเรื่อยๆ ค่ะ