ในวันที่เธอต้องการความชัดเจนในความสัมพันธ์
และมือที่จับกันไว้มั่นของชายผู้เป็นที่รัก
แต่เขากลับเชิดชูยกย่องผู้หญิงอีกคนอย่างออกนอกหน้า
แล้วขอให้เธอรอ...
“แต่ก่อนพี่โซ่ไม่กล้าสู้เพื่อให้ทางบ้านพี่ยอมรับเอี๊ยม ตอนนี้ก็ยังไม่… แล้วจะให้เอี๊ยมมั่นใจได้ไงว่าต่อไปพี่จะกล้า จะมั่นใจได้ยังไงว่าถ้ารออย่างเจียมเนื้อเจียมตัวแล้วเราจะได้แต่งงานกัน! ไม่ใช่ว่าถูกหลอกให้รอเก้อ!”
“อย่างี่เง่าชวนทะเลาะได้ไหม เอี๊ยมก็รู้ดีว่าพ่อแม่พี่เป็นคนยังไง ยิ่งแข็งใส่ก็ยิ่งเจ็บตัวหนัก หรือว่าเอี๊ยมอยากได้ผัวที่ไม่มีอะไรติดตัว พากันกลับไปกัดก้อนเกลือกิน! จะเอายังงั้นใช่ไหม!”
เมื่อไม่มีค่าพอให้เชิดชู
ก็ไม่ขอทนอยู่เหมือนวัวเหมือนควาย
พอแล้ว…
เลิกแล้ว…
เจ็บจนทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!
ลากันทีไอ้ผัวเส็งเคร็ง!
