สวัสดีนักอ่านที่น่ารักทุกท่านค่ะ นำผลงานมาเสิร์ฟกันต่อ เรื่องนี้จะเป็นรุ่นลูกของเรื่อง (โซ่รักกามเทพ) ลูกสาวคนสวยทั้งสามของคู่ ณัฐวรินทร์&ปรายฟ้า ผู้เขียนรวบยอดทั้งสามคู่เลยค่ะ ใครยังไม่อ่านรุ่นแม่ แนะนำให้ไปอ่านก่อนนะคะ เพราะเนื้อหาตอนพิเศษจะปูเรื่องรุ่นลูกไว้บางส่วนแล้ว ค่อยมาอ่านเล่มนี้ ผู้เขียนวางขายอีบุ๊กที่เมพยังไม่ได้ทำอีบุ๊กกับธัญวลัย แต่จะลงรายตอนและติดเหรียญให้อ่านจนจบเรื่องค่ะ
แนะนำตัวละคร
รัดร้อยหัวใจรัก ( รัญวรินทร์+ มนัสยา วรินทร+ ทอฝัน)
( คู่ของ ปริยากร+พีรณัฐ )
โปรยน้ำจิ้ม.....
"พี่รัญคะ"
"ว่าไงคะ"
รัญวรินทร์เอ่ยตอบคนที่นั่งเอามือเท้าคางผ่านวีดีโอคอลจากแดนไกล รอยยิ้มอบอุ่นถูกส่งออกไปให้น้องเมื่อได้ฟังคำพูดต่อมา
"คิดถึงค่ะ"
"ได้รับแล้วค่ะ"
มนัสยาอมยิ้มถึงจะเขินมาก แต่ก็ชอบที่จะได้ยินอะไรแบบนี้จากพี่หมอ
"แล้วไม่เห็นส่งความคิดถึงมาหาเพลงเลย"
เสียงหวานแกล้งบ่นออกไป ให้คนอีกฝั่งหัวเราะเบาๆ
"ส่งไปตั้งนานแล้วค่ะ ทำไมยังไม่ได้รับอีกล่ะ ฮืม สัญญาณใจไม่ดีแล้วมั้งเนี่ย แบบนี้ต้องจับตรวจนะคะ"
"จริงเหรอคะ เพลงไม่เห็นได้รับเลย ความคิดถึงของพี่รัญน่ะหลงทางไปแล้วหรือเปล่า ไปตามกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะคะ"
เสียงหัวเราะของพี่กับใบหน้าสวยคมที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม จนคนมองจากอีกฟากอดยิ้มออกมาไม่ได้
"ไม่หลงหรอกค่ะ ไกลแค่ไหนก็หาเจอเพราะพี่ล็อคสัญญาณไว้กับคนนี้คนเดียว"
งื้อ เขิน พี่หมอทำใจเพลงละลายกลายเป็นควันรักสีชมพูไปหมดแล้วนะ ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงเรื่อมือไม้ก็ไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน ยกขึ้นมาเกี่ยวผมทัดหูตัวเองก็แล้ว เอามาประสานบนหมอนที่เอามากอดก็แล้ว ยิ่งคนเป็นพี่ส่งยิ้มหวานละลายใจมาให้ เธอก็ยิ่งเขินอายเข้าไปอีก ระยะทางที่ห่างกันไม่ได้เป็นอุปสรรคความผูกพันระหว่างเราเลยสักนิด ยิ่งห่างกลับยิ่งคิดถึง ยิ่งไกลก็ยิ่งห่วงหา
"ไปนอนได้แล้วมั้งคะ พรุ่งนี้มีเรียนเช้าหรือเปล่า"
"ค่ะ เรียนแปดโมง งั้นเพลงไปนอนแล้วนะคะพี่รัญจะได้ทำงาน บายๆค่ะ"
"ค่ะ ฝันดีนะคะ"
รอยยิ้มยังไม่เลือนหายไปจากใบหน้าแม้ว่าโปรแกรมที่เราใช้ติดต่อกันจะถูกปิดไปแล้ว กี่วันกี่เดือนแล้วนะที่เราต้องห่างไกลกัน เพียงเพราะเหตุผลสองข้อของผู้ใหญ่ หนึ่งคือพิสูจน์ความมั่นคงของเราทั้งสองคน และข้อสองก็เพื่อเก็บเกี่ยววิชาความรู้ใส่ตัว มนัสยาต้องไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ต่างประเทศอย่างน้อยก็สองปี และถ้าน้องกลับมา ก็กลับกลายเป็นว่าเธอต้องไปเรียนต่อเพิ่มเติมในวิชาชีพเฉพาะทางอีก ไม่ต่ำกว่าสองปีเหมือนกัน แต่นั่นคงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเรา ในเมื่อหัวใจสองดวงที่ผูกพันเกี่ยวร้อยรัดกันมาตั้งแต่น้องอายุยังไม่ถึงยี่สิบด้วยซ้ำ
คู่ของวรินทรก็ไม่ต่างกันเมื่อน้องสาวถูกส่งไปเรียนต่อต่างประเทศและอีกไม่นานคงจะได้กลับมา หลังจากนั้นคงจะเป็นคิวของเธอที่ต้องห่างครอบครัวไปอยู่ต่างแดนบ้าง แต่อย่างน้อยก็คงไม่เหงาเพราะเพื่อนสนิทอย่างทอฝันก็จะได้ไปเรียนศึกษาโรคเฉพาะทางเช่นกัน
****************
หมายเหตุ: ผลงานเรื่องนี้เขียนขึ้นจากจินตนาการ ชื่อสกุลตัวละครตั้งขึ้นเพื่อใช้ในงานเขียน หากบังเอิญไปตรงกับบุคคลใด ผู้เขียนขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ขอสงวนลิขสิทธิ์ตาม พ.ร.บ ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ไม่อนุญาตให้คัดลอกดัดแปลง ทำซ้ำ หรือดัดแปลงตัดทอนเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดนำไปเผยแพร่ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียน ผู้ใดละเมิดจะถูกดำเนินการตามกฏหมาย
Guest
