ใครเลยจะไปนึกไปฝันว่าจากแผนเกษียณในวัยสี่สิบห้าปี ณ ชนบทสงบเงียบ กลับกลายเป็นต้องย้อนกลับมามีชีวิตสร้างเนื้อสร้างตัวในบ้านดินเก่าๆ ยุคเริ่มการค้าเสรี ปี 1981
มีสามีชาวนาหนุ่มแน่นวัยยี่สิบนิดๆ
มีแม่สามีตัวแสบเหมือนกับแม่สามีในละครแนวตั้ง
มีนางร้ายชาเขียวจ้องจะงาบสามีสุดหล่อ
มีกิจการข้าวเกรียบปลาเล็กๆ ให้บริหารจัดการ
มีเป็ดขาวหนึ่งคู่ที่เพิ่งซื้อมาเป็นปศุสัตว์ชนิดแรก
และในอนาคตต้องมีลูกอย่างน้อยหนึ่งคนเพื่อสืบสกุลให้บ้านสามี
---ตัวอย่าง---
จางอี้ทอดสายตามองภรรยาแล้วระบายยิ้มเต็มหน้า
“พี่ยิ้มอะไรหรือ”
คนที่ตั้งอกตั้งใจทายาให้ทั่วแผลเอ่ยถาม
“ฉันดีใจที่เธอดูมีความสุขและสนุกกับการได้ทำอะไรหลายๆ อย่างที่ไม่เคยได้ทำ”
“เพราะมีพี่คอยสนับสนุน ฉันถึงทำได้”
เธอตอบอย่างจริงใจ การมีสามีสายสนับสนุนอย่างจางอี้อยู่เคียงข้างทำให้หลายๆ อย่างง่ายดายขึ้นมาก
“นั่นน่ะสินะ ฉันทำอะไรให้เธอตั้งหลายอย่าง ต้องสานกระด้งเพิ่ม ต้องทำชั้นวางกระด้ง ต้องทำเตาไฟยกย้ายได้… แล้วหลินหลินล่ะ จะทำอะไรตอบแทนฉันบ้าง หืม”
คนถูกทวงค่าตอบแทนซึ่งๆ หน้าหลุดยิ้มขัดเขิน
“ฉันก็จะทำอาหารอร่อยๆ ให้พี่กิน ถ้าพี่เมื่อยฉันก็จะนวดให้…”
“แค่นี้เองหรือ”
น้ำเสียงเขาตวัดสูง มือหนากร้านแตะประคองใบหน้างามของภรรยาอย่างทะนุถนอม
“แล้วพี่อยากให้ฉันทำอะไรอีกหรือ บอกมาสิ ฉันจะทำให้...”
ความอุ่นจากมือใหญ่แผ่ซ่านบนผิวแก้มนวลแล่นลามไปทั่วร่าง เวลานี้ราวกับกายเธอถูกห่มคลุมด้วยไออุ่นของบุรุษเพศ
“มีลูกให้ฉันได้ไหม หลินหลิน…”
Guest
