ณ หัวใจได้ผูกรัก (ซีรีส์ ณ รัก)

น.อ.บินเหนือ 

นายทหารผู้ฝูงหนุ่มแห่งกองบินโคราช  

เขาเป็นพี่ชายใหญ่แห่งบ้านวัชระโชติ ที่คุณย่าไฮโซ พามาดูแลน้องๆ ต่างเป็นน้องไม่แท้ที่เขาต้องดูแลฟูมฟัก  

หัวหน้าฝูงเด็ก กองซนกองโต ที่พี่ชายคนนี้เอาอยู่ทุกอย่าง 

เจ้าตัวจ้อย ณจันทร์ คือน้องที่ซนที่สุด แก่นที่สุด และแอบเอนเอียง รัก มากกว่าน้องคนอื่นนิดหน่อย 

วันผ่านไป เมื่อต่างคน ต่างแยกย้ายไปใช้ชีวิต ความสัมพันธ์ครอบครัวใหญ่ไม่เคยคลอนแคลน 

ทว่า.. 

ที่มันคลอนแคลนคือหัวใจเขา กับ น้องสาว ที่ไม่ใช่น้องแท้ 

โปรยปราย 

“พี่หนมโก๋ปีนี้ตรวจสุขภาพหรือยัง” 

ว่าแล้วก็นึกขึ้นได้ เลยถามพี่ชายแบบนั้น ตั้งแต่เป็นหมอนี่ เธอจับทุกคนในบ้าน ทุกคนจริงๆ ไม่เว้นกระทั่งคนรับใช้ให้ตรวจสุขภาพประจำปี บางทีมีการควบคุมไปจนถึงอาหารการกินของคนในบ้านด้วย จะว่าดีก็ดี แต่บางทีคนในบ้านก็หวาดจรัสจันทร์กับการควบคุมจำกัดแบบนี้ ของอร่อยบางทีมันเกินยั้งใจนี่นา แล้วก็ไม่อยากไปหาหมอ ไม่อยากกินยา อันนี้โรคติดต่อสำหรับคนวัยกลางคนค่อนไปจนถึงสูงวัย ร้อยละแปดสิบกลัวหมอกลัวโรงพยาบาล 

“พี่อยู่ทอ. เขาจับตรวจทุกปีอยู่แล้วครับคุณหมอ” 

“เขาตรวจโรคเพศสัมพันธ์ด้วยหรือเปล่า?” 

ทำเสียงเข้า ทำหน้าทำตาเข้า เห็นแล้วอยากจับมาหอมแรงๆ สักที 

“หวงพี่หรือไง? กลัวพี่ไปมั่วสาวหรือเราน่ะ” 

นายทหารหนุ่มถาม จรัสจันทร์ทำหน้าเคร่งแล้วตอบสั้นๆ 

“หวง” 

ทำไมหัวใจมันพองจังน้อ...ยัยน้องก้มลงหยิบถุงกำมะหยี่ขึ้นมา ถึงเวลาดูของขวัญของพี่สักที 

“หนูเปิดแล้วนะ พี่หนมโก๋ให้อะไรน้อ อุ๊ย!” 

ถึงกับอุทานเมื่อเห็นของนั้น... 

สร้อยไข่มุกเม็ดเล็กสีชมพูน่ารัก มีจี้รูปหัวใจเป็นไพลินสีเข้มสวย สิ่งที่เกินคาดนี้ทำให้คุณหมอสาวมองหน้าพี่ชายอย่างประหลาดใจ...ไข่มุกสีชมพูคืออัญมณีโปรดของเธอ...ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าเธอชอบสิ่งนี้ เพราะเธอไม่เคยบอกใคร แล้วพี่รู้ได้ยังไง อาจจะบังเอิญแต่เป็นความบังเอิญที่ถูกใจเธอมากที่สุด 

“ชอบไหม?” 

“มาก...” 

ยิ้มแป้นแล้นส่งให้กับพี่ชาย แล้วยื่นสร้อยมุกให้กับเขา พลางหันหลังให้ ผมที่มัดเกล้าไว้เป็นมวยโดนัทเปิดให้เห็นต้นคอที่ไม่ได้มีเครื่องประดับใดๆ 

“ใส่ให้หน่อย คนให้ต้องเป็นคนใส่นะ” 

เขารับไปแล้วลุกขึ้นยืน พลางติดตะขอสร้อยให้ จรัสจันทร์ก้มดูไพลินสีน้ำเงินที่ส่งประกายให้เธอ บังเอิญไปไหมที่มันเป็นรูปหัวใจ? แต่...พี่หนมโก๋ไม่ได้คิดอะไรหรอกมั้ง เธอกับเขาเป็นพี่ชายน้องสาวนะยัยณจันทร์ 

“น่ารักที่สุดเลย” 

เธอยิ้มกว้างจนแก้มบุ๋ม รอยยิ้มนั้นทำให้คนให้ตาพร่า คุ้มกับราคาของมันที่เขาจ่ายไป มุกสีชมพูจากญี่ปุ่นราคาไม่เบานักหรอก ไหนจะไพลินจากเมืองจันทร์ของแท้ตกทอดมา...เขาไปคาดคั้นขอซื้อมาจากดวงพิทักษ์ที่ตอนแรกจะไม่ยอมขายให้ มาทำให้น้องสาวคนสำคัญ 

“อย่าบ่นว่าพี่ไม่ให้อะไรเราอีกล่ะ” 

“ไม่บ่นแล้วค่ะ ถ้าได้สร้อยข้อมือเป็นมุกสีนี้อีกสักเส้น จะไม่ทวงของขวัญไปจนอีกสามปีเลยแหละ” 

“งก” 

เขาว่า ลิสต์ไว้ในใจว่า เดี๋ยวจะไปสั่งให้น้องอีกสักเส้นตามที่ยัยน้องอยากได้ ค่อยส่งตามมาอีกที 

ผัดไทยมาเสิร์ฟแล้ว ทั้งคู่เลยหยุดคุยกันหันไปสนใจอาหารตรงหน้า จรัสจันทร์ปลื้มมากกับของขวัญของเขา เขาเองก็ปลื้มที่น้องชอบ จรัสจันทร์หันไปสั่งผัดไทยเพิ่มให้กับคนในบ้านปริมาณที่สั่งทำให้ป้าผัดไทยต้องขึ้นป้ายปิดร้านกันเลยทีเดียวเพราะของหมด 

“อร่อยสมกับที่พาเข้าซอยมากิน” 

บินเหนือว่า ตามองจี้ไพลินที่สะท้อนสายตาเป็นประกายวิบวับ ไอ้ดวงจะมีไพลินเหลืออีกไหมนะ เม็ดเล็กๆ เอามาเข้ากับมุกร้อยเรียงกันเป็นเซ็ตกับที่คอน้องคงจะน่ารักดี 

“มารอบหน้ามากินอีกได้นะ หนูจะสั่งไว้รอ” 

คุณหมอเองตอนนี้ถ่ายรูปเซลฟี่ตัวเองกับสร้อยของพี่รัวๆ ยิ่งทำให้คนให้ปลื้มมากไปอีก จนต้องมองแล้วเผลอยิ้มตาม 

“เอ่อ...จริงสิพี่หนมโก๋ หนูมีเรื่องสำคัญจะคุยกับพี่หนมโก๋” 

คนตัวเล็กเอ่ยเมื่อพากันหอบหิ้วผัดไทยมาบนรถ และแวะทำบุญเรียบร้อยแล้วกำลังจะเดินทางกลับบ้านวัชระโชติ 

“มีอะไรหรือ?” 

“หนูคือว่าหนู” 

อ้ำอึ้งนิดหน่อย แล้วตกลงใจโพล่งออกไป 

“หนูมีว่าที่คู่หมั้นจะแนะนำให้คนที่บ้านรู้จัก หนูควรทำยังไงดี เขินๆ อะพี่หนมโก๋ช่วยหน่อย” 

“หืม” 

หูเขาฝาดหรือเปล่านะ 

บินเหนือหันขวับไปในทันที ยัยน้องยิ้มแหย แล้วย้ำอีกหน 

“คือว่าหนูอยากพาแฟนไปให้ที่บ้านเราได้รู้จักอะ แล้วเราก็กำลังจะหมั้นกัน แหะๆ หนูไม่กล้าบอกพวกผู้ใหญ่ พี่หนมโก๋ช่วยน้องหน่อยนะ” 

ความสุขทั้งหมดวันนี้ของบินเหนือตอนนี้ หายวับไปแล้วในทันที 

มาลุ้นกับความรัก ของผู้ฝูงหนุ่ม กับคุณหมอสาว ได้ที่ ณ หัวใจได้ผูกรัก นิยายภาคต่อรุ่นลูก ของพบคนหอนหนึ่งอัตรา และ เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่หัวใจ รับรองความหวานนุ่ม ละมุนใจค่ะ  

อัปทุกวันเน้อ 

มีอีกสองคู่ให้ลุ้นรักด้วยน้า