กรุงเทพมหานคร พ.ศ.2589
'เซน' เดินผ่านหน้าจอ Digital Billboard ท่ามกลางบรรยากาศที่มัวซัวด้วยฝุ่นสีขุ่นเทา ในขณะที่โฆษณาของ Luvia กำลังฉายภาพม่านหมอกทึบของเมืองต่างๆ ทั่วโลก
แล้วจู่ๆ ก็มีเสียงดนตรีบรรเลงนุ่มนวลขัดแย้งกับภาพที่น่าหดหู่ พร้อมกับเสียงนุ่มลึกของหญิงสาวที่เอ่ยขึ้น
"โลกข้างนอกอาจเป็นสีเทา.. แต่โลกของคุณจะเป็นสีขาวเสมอ"
ภาพตัดมาที่นางแบบในชุดสีขาวบริสุทธิ์ กำลังสวมหน้ากาก Luvia รุ่น 'Ethereal' แล้วบรรยากาศหม่นมัวรอบตัวของเธอก็กลายเป็นทุ่งหญ้าและสวนดอกไม้ภายในโดมแก้วขนาดใหญ่และหรูหรา เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุข
"Luvia ลมหายใจแห่งรัก เพื่อคนที่เลอค่าที่สุดในชีวิตคุณ"
"เพราะเราเชื่อว่า.. อากาศที่บริสุทธิ์ที่สุด ไม่ควรเป็นแค่ความฝัน"
มุมกล้องซูมไปที่หน้ากากที่มีริ้วเลเซอร์สีทองสลักคำว่า LUVIA อย่างประณีต
"สัมผัสเอกสิทธิ์แห่งการหายใจที่เหนือระดับได้แล้ววันนี้ ที่ Luvia Experience Center ทุกสาขา"
ก่อนจะจบลงด้วยสโลแกนปิดท้าย
"Luvia.. Breathing the Future ลูเวีย.. ลมหายใจสู่อนาคต"
เซนหยุดยืนมองโฆษณานั้นครู่หนึ่ง เขาขยับหน้ากากรุ่นเก่าที่ขอบยางเริ่มเสื่อมสภาพจนได้กลิ่นสนิมเหล็กปนกับกลิ่นฝุ่นจางๆ เขาแค่นยิ้มสมเพชให้กับภาพทุ่งหญ้าในจอนั่น
"ลมหายใจแห่งรักงั้นเหรอ.."
เขาพึมพำกับตัวเอง
ราคาหน้ากากในจอนั่นเพียงอันเดียว มีค่าเท่ากับค่าครองชีพของเขาไปทั้งปี และหน้ากากรุ่นนี้แหละ.. คือเป้าหมายที่เขาต้อง 'ขโมย' ในเย็นนี้จากลูกสาวเจ้าของบริษัทที่ยิ้มหวานอยู่ในโฆษณา.
2589 รักเราเท่าฟ้าสีเทา
(Love in the Haze)
นิยายเรื่องนี้มาจากฝุ่นล้วนๆ
โปรดใช้จินตนาการในการอ่าน
😷😷😷🤓
Guest
