หมู่บ้านวารินทร์ เป็นชุมชนเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางแนวหมอกและผืนไม้เก่าแก่
ผู้คนที่นี่เชื่อว่า หมู่บ้านแห่งนี้ “เลือกผู้อยู่อาศัย” ไม่ใช่ใครก็เข้ามาอยู่ได้ง่ายๆ
บ้านหลายหลังถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
บางหลังถูกปล่อยเช่า…แต่ไม่เคยมีใครอยู่ได้นาน
มีเรื่องเล่ากันว่า
วารินทร์คือดินแดนที่ความปรารถนาและการตัดสินใจของมนุษย์
มักทิ้งร่องรอยไว้เสมอ
ไม่ว่าจะเป็นความโลภ ความรัก หรือความลับที่ไม่มีใครกล้าพูดออกมา
ลลิตาไม่เคยสนใจตำนานท้องถิ่นเหล่านั้น
สำหรับเธอ หมู่บ้านวารินทร์ก็เป็นเพียงทำเลเงียบสงบ
เหมาะกับการพักอาศัยของคนทำงานที่ต้องการระยะห่างจากโลกภายนอก
เธอเป็นผู้หญิงที่เชื่อในเหตุผล เชื่อในแผนการ
และไม่เคยปล่อยให้หัวใจเป็นฝ่ายตัดสินใจแทนสมอง
จนกระทั่งวันที่เธอเดินเข้ามาดูบ้านเช่าหลังหนึ่ง
บ้านโมเดิร์นเรียบง่าย ตั้งอยู่ติดสวนกลางหมู่บ้าน
พื้นที่ที่ชาววารินทร์ใช้ร่วมกัน—สวน ทางเดินหิน และลานไม้—
เป็นศูนย์กลางของการพบปะ พูดคุย และรับรู้ความเคลื่อนไหวของกันและกัน
ที่นี่ไม่มีความลับใดอยู่นอกสายตาชุมชนได้นาน
และที่หน้าบ้านหลังนั้น
ลลิตาได้พบกับอารยา—เจ้าของบ้าน
เพียงแค่สบตาเดียว
หัวใจที่เคยอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเข้มงวด
กลับเต้นแรงอย่างไม่ขออนุญาต
ความสุขุม ความนิ่ง และระยะห่างที่อารยาวางไว้กับโลก
กลับกลายเป็นแรงดึงดูดที่ลลิตาไม่อาจละสายตา
การตัดสินใจเช่าบ้านหลังนั้น
ไม่ได้เกิดจากราคา ทำเล หรือเงื่อนไขในสัญญา
แต่เกิดจากความต้องการเรียบง่ายและอันตรายในเวลาเดียวกัน—
เธออยากมีเหตุผลที่จะได้พบผู้หญิงคนนั้นอีก
อารยาไม่รู้เลยว่า
ผู้เช่าคนใหม่ที่ดูสุภาพและรักษาขอบเขต
ได้ก้าวเข้ามาในพื้นที่ของหมู่บ้านวารินทร์
ด้วยหัวใจที่เลือกเธอตั้งแต่แรกเห็น
ในหมู่บ้านที่เคยเป็นฉากหลังของเหตุการณ์ประหลาด
ข่าวลือเรื่องแหวนทองคำที่นำพาโชคและความสูญเสีย
และความสัมพันธ์ที่พังทลายเพราะความปรารถนา
การมาถึงของลลิตา อาจเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยในสายตาชุมชน
แต่สำหรับวารินทร์—
สถานที่ที่ความรู้สึกมักฝังรากลึกยิ่งกว่าที่มนุษย์คาดคิด
นี่อาจเป็นอีกหนึ่งเรื่องราว
ที่เริ่มต้นจากการ “เลือก”
และค่อยๆ เปลี่ยนสถานะของผู้คน
จากคนแปลกหน้า
สู่ผู้ครอบครองชีวิตของกันและกัน
เพราะในหมู่บ้านวารินทร์
ไม่มีการตัดสินใจใด…ไร้ผลลัพธ์
และไม่มีความรักใด
ผ่านเข้ามาโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้เลย
