เสียงรถสปอร์ตคันหรูของลูกเขยแล่นพาลูกสาวสุดที่รักออกจากรั้วคฤหาสน์ไปแล้ว...
ชัย ยืนถือแก้ววิสกี้มองตามท้ายรถจนลับสายตา ความรู้สึกโหวงเหวงแล่นเข้ามาจับขั้วหัวใจ บ้านหลังใหญ่ที่เคยมีเสียงหัวเราะของ มีนา ตอนนี้เหลือเพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัด
เขาเดินกลับเข้ามาในห้องรับแขก ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาวอย่างหมดแรง ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกสองเม็ดเพื่อระบายความร้อนรุ่มในอก
"คุณท่านคะ... ให้บัวเก็บแก้วน้ำเลยไหมคะ?"
เสียงหวานใสทักขึ้น ชัยปรือตามองร่างเล็กที่คุ้นตา บัว ลูกสาวแม่บ้านเก่าแก่ที่วิ่งเล่นในบ้านนี้มาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย แต่วันนี้... ภาพที่เขาเห็นกลับแปลกไป
บัวในวัย 24 ปี อยู่ในชุดเสื้อยืดตัวเก่าสีขาวที่ซักจนบางแนบเนื้อกับผ้าถุงลายดอก กำลังก้มๆ เงยๆ เก็บข้าวของที่รกเรื้อจากการเตรียมตัวเจ้าสาวเมื่อเช้า จังหวะที่เธอก้มลงเก็บของ ผ้าเนื้อบางลู่ไปตามส่วนโค้งเว้า เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายที่ขยายเต็มสาว และหน้าอกหน้าใจที่ดันเสื้อยืดออกมาจนเห็นทรงชัดเจน
Guest
