สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2537
นิยายเรื่อง : ธุลีรักทุ่งกุลา
แต่งโดย: [Enjoy_in87]
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (และฉบับเพิ่มเติม) โดย Enjoy_in87 ห้ามมิให้ผู้ใดทำการคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ สแกน ถ่ายภาพ หรือเผยแพร่เนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายเรื่องนี้เพื่อสร้างฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ หรือเพื่อการพาณิชย์ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของลิขสิทธิ์
👥 แนะนำตัวละคร (Character Profile)
1. พระเอก: นายฮ้อยสิงห์
ฉายา: สิงห์ผยองแห่งทุ่งกุลา
บุคลิก: ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ผิวสีทองแดงกร้านแดด สักยันต์เต็มแผ่นอกและแผ่นหลัง (ยันต์เสือเผ่น/หนุมาน) นิสัยดุดัน พูดน้อยต่อยหนัก ไม่ชอบพวกเจ้าขุนมูลนาย แต่ลึกๆ เป็นคนจิตใจดี รักพวกพ้องและรักษาสัจจะยิ่งชีพ
อาวุธคู่กาย: ปืนแก๊ปยาว และ มีดหมอลงอาคม
2. นายเอก: อาญาน้อยแก้ว (แก้วราชาวงศ์)
ฉายา: ดอกฟ้าพลัดถิ่น
บุคลิก: ลูกชายคนเล็กของอาญาสี่ (เจ้าเมือง) ผิวขาวจัด รูปร่างโปร่งบาง หน้าตางดงามราวกับสตรี มีกิริยามารยาทแบบชาววัง แต่มีความดื้อรั้นซ่อนอยู่ ไม่ยอมคนง่ายๆ และมีความรู้เรื่องสมุนไพร
จุดเด่น: มักใส่เสื้อราชปะแตน หรือผ้าไหมแพรวาที่ดูขัดกับสภาพแวดล้อม
3. คู่รอง: ขุนปราบ (ทิดอินทร์)
ตำแหน่ง: องครักษ์ประจำตัวอาญาน้อย
บุคลิก: อดีตทหารและมหาเปรียญเก่าที่เพิ่งสึก (ทิด) เจ้าระเบียบ เคร่งครัดในศีลธรรมและกฎเกณฑ์ หวงอาญาน้อยเหมือนจงอางหวงไข่ ชอบทำหน้าเครียดตลอดเวลา
จุดอ่อน: แพ้ทางคนกะล่อนอย่างบักเข้ม
4. คู่รอง: บักเข้ม
ตำแหน่ง: มือขวาของนายฮ้อยสิงห์ / พรานนำทาง
บุคลิก: หนุ่มไทบ้านอารมณ์ดี ขี้เล่น ปากหวาน กะล่อนตัวพ่อ เก่งเรื่องการแกะรอยและพรางตัว ชอบหยอกล้อท่านขุนปราบให้ตบะแตกเล่น
ความสามารถพิเศษ: เป่าแคนจีบผู้บ่าว และวิ่งหนีผีไวที่สุดในคาราวาน
📝 บทย่อ (Synopsis)
ในยุคที่ "ทุ่งกุลาร้องไห้" ยังเป็นดินแดนรกร้างที่เต็มไปด้วยตำนานเล่าขานถึงความกันดารและอันตราย... "แก้วราชาวงศ์" หรือ "อาญาน้อยแก้ว" บุตรชายหัวแก้วหัวแหวนของเจ้าเมือง จำเป็นต้องลี้ภัยการเมืองจากตัวจังหวัด มุ่งหน้ากลับสู่บ้านเกิดบรรพบุรุษที่อำเภอค้อวัง
แต่หนทางหมื่นลี้นั้นเต็มไปด้วย "เสือปล้น" และ "ผีปอบ" ที่จ้องเอาชีวิต การเดินทางครั้งนี้จึงต้องพึ่งพา "นายฮ้อยสิงห์" ผู้นำคาราวานค้าควายที่ขึ้นชื่อว่าหนังเหนียวและมีอาคมแกร่งกล้าที่สุดในย่านน้ำชี
คนหนึ่งคือผู้ดีตีนแดงที่เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ... อีกคนคือนักเลงโตผู้หยาบกระด้าง... เมื่อ "ดอกฟ้า" ต้องรอนแรมกลางป่ากับ "หมาวัด" (ที่ดุเหมือนเสือ) ความใกล้ชิดท่ามกลางความเป็นความตาย จะแปรเปลี่ยนความชังขี้หน้า ให้กลายเป็น "ความฮัก" ที่มั่นคงดั่งหินผาได้อย่างไร?
Guest
