สตรีมเมอร์ส้มตำสะท้านจักรวาล #ใครว่าเอเลี่ยนกินเผ็ดไม่ได้!

Tone: กาว 70%, โรแมนติก 20%, ดราม่า (หลอกๆ) 10% 

นิยายเรื่องนี้ไม่ยาวมาก ตั้งแต่ต้นจนจบ..อันแน่นไปด้วยความสนุกแน่นอน มาคลายเครียดกันเถอะ  

รับรองได้รับจิตแจ่มใสกลับไปเต็ม 100 % 

ปล.ต้องทิ้งความสมเหตุสมผลลงบ้างแล้วจะอ่านเรื่องนี้สนุก... 

'เจ๊พริก' หรือ นายพริกแกง พ่อค้าส้มตำหน้าหวานเจ้าของเอวเอสในตำนาน ถูกแก๊สระเบิดตูมเดียวส่งข้ามจักรวาลมาโผล่กลางกองขยะ! 

แต่ในความโชคร้ายยังมีความบรรลัย... เอ้ย ความโชคดี เมื่อเขาคว้าครกหินและสากคู่ใจติดมือมาด้วย 

ภารกิจกู้ชีพด้วยการสตรีมเมนูสุดแซ่บจึงเริ่มขึ้น! 

แต่เดี๋ยวนะ... ทำไมคอมเมนต์ชาวเน็ตอวกาศถึงโฟกัสผิดจุด? 

"อาวุธ (สาก) ในมือนางช่างดุดัน... แต่เอวบางๆ นั่นช่างน่าหัก... เอ้ย น่าทะนุถนอม!" 

แถมอีตา 'จอมพลเซน' มังกรยักษ์จอมโหดที่ใครๆ ก็กลัว ดันมาสมัครเป็นเด็กล้างจาน 

แล้วทำไมเวลาล้างจานต้องมายืนซ้อนหลัง? ทำไมต้องมองปากเวลาชิมอาหาร? 

"นี่คุณลูกค้า! สั่งส้มตำก็มองครกสิครับ อย่ามองเอว! เดี๋ยวแม่ฟาดด้วยสาก!" 

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายแต่ง บางเหตุการณ์อาจจะขาดความสมเหตุสมผล 

โปรดทราบว่าควรอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น 

และก็… ไม่สนับสนุนให้คัดลอกผลงานในทุกกรณี