นิ้วของหลี่ลี่เลื่อนปัดหน้าจอโทรศัพท์เป็นครั้งสุดท้าย หน้าเพจแสดงคำว่า "จบบริบูรณ์"
"เฮ้อ จบซะที"
เธอบิดขี้เกียจบนเก้าอี้สำนักงานที่นั่งอ่านจนเมื่อย ตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบจะสามทุ่มแล้ว หลี่ลี่เป็นคนสุดท้ายที่ปิดไฟออฟฟิศเช่นเคยทุกวัน
ไม่ใช่เพราะเธอขยัน แต่เพราะเธอติดนิยายทะลุมิติเรื่องล่าสุดอย่างงอมแงม
"ทะลุไปตบหน้านางร้าย เลี้ยงลูกแม่ทัพ" หลี่ลี่พึมพำกับตัวเองขณะรอลิฟต์ "พล็อตซ้ำซาก แต่ทำไมมันสนุกแบบนี้นะ"
ในวันหยุดสุดสัปดาห์ต่อมา หลี่ลี่ออกไปเดินเล่นตลาดนัดกลางคืน สายตาของเธอสะดุดเข้ากับจี้หยกชิ้นหนึ่งบนแผงลอยเก่าๆ มันเป็นหยกสีเขียวหม่น รูปทรงแปลกๆ คล้ายแผ่นยันต์
"ลุงคะ อันนี้อะไร"
ชายชราคนขายลืมตาขึ้นเล็กน้อย "อ้อ อันนั้น... หยกขอพร"
"คือมันขอได้จริงเหรอ"
