สยบรักคุณหนูตัวร้าย

สยบรักคุณหนูตัวร้าย 

โดย...บัวริน 

อารัมภบท 

 “ลุกขึ้น”เขาสั่ง 

“ฉัน...ไม่มีแรง...” 

แดนไทเหยียดยิ้มเยาะ 

“ก็น่าอยู่หรอก...มันปู้ยี้ปู้ยำไปกี่คนล่ะ” 

“ไม่...นาย...นายมาช่วยทัน...” 

“คงเสียดายมากซินะ”เขาลากเสียงประชด ภัสรีหน้าแดง 

“ฉัน...รู้ว่านายโกรธ...ที่ฉันสั่งให้พวกนั้นทำร้ายนาย...ฉัน...ฉันเสียใจ...ฉันแค่...แค่อยากให้พวกนั้นสั่งสอนนายเท่านั้น...” 

ภัสรีก้มหน้าอย่างสำนึกผิด แต่แดนไทไม่ให้โอกาสหญิงสาวได้พูดจบ 

“นังมารยา! เก็บคำพูดเสียใจไว้เถอะ ที่มาช่วยนี่เพราะหน้าที่หรอก!”เขาพูดเสียงก้าวร้าว ริมฝีปากบิดเบ้ด้วยความโกรธ เธอหดตัว ราวกับถูกเขาทุบ 

“มารยา น่าทำให้สำนึกนัก”เขาพูดราวกับว่าภัสรีต้องการให้เกิดขึ้นแบบนี้ ท่าทางเขาเหมือนสามารถหักเธอให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยได้ด้วยมือเพียงข้างเดียว 

“ฉัน...ไม่ได้ต้องการให้เป็นแบบนี้” 

“งั้นเหรอ...”เสียงนั้นยานคางอย่างประชดประชัน “ถ้าผมจำไม่ผิด พวกนั้นมันพูดใส่หูผมเองว่าคุณเป็นคนสั่งพวกมันให้มากระทืบผม...แล้วจะให้สิ่งนี้เป็นรางวัลไม่ใช่หรือ ไม่คิดว่ามันจะมารับรางวัลเป็นสิบซินะ...” 

“ไม่ใช่...มันไม่ใช่อย่างที่นายพูด...พวกมันพยายามข่มขืนฉัน” 

แดนไทหงายหน้าหัวเราะออกมา 

“ผู้หญิงอย่างคุณจำเป็นต้องข่มขืนด้วยหรือ...” 

“นาย...มันจะมากเกินไปแล้วนะ...”ภัสรีเริ่มโมโห เธอเงื้อมือฟาดเข้าที่หน้าเขาเต็มแรง นั่นเป็นสิ่งที่เธอไม่ควรทำที่สุด หลังจากที่เขาเพิ่งช่วยชีวิตเธอเอาไว้แท้ๆ แต่เขาพูดจาดูถูกกัน เกินกว่าที่เธอจะรับได้นี่นา แดนไทตาลุกวาบ 

“ถ้าคุณตบผมอีก คราวนี้ ผมจะทำให้คุณเสียใจไปตลอดชีวิตแน่”เขาคำรามออกมา 

******>_< ****** 

ไปอ่านต่อตอนแรกกันเลยดีก่านะงั๊บบบ 

คอมเมนต์+กดไลค์+กดเข้าชั้น คือให้กำลังใจบัวรินนะคะ 

ฝากเพื่อนๆกดติดตามนักเขียนให้บัวรินด้วยน้า 

เพื่อรับการแจ้งเตือนตอนใหม่ด้วยน้างั๊บบบ  

ครุคริ ครุคริ