หม่อมหลวงผู้สุขุมต้องวิวาห์กับหญิงแปลกหน้าที่ไม่แม้แต่จะเคยสนทนา แต่ทว่าไม่เคยขัดพระทัยท่านปู่ผู้เลี้ยงและสั่งสอน
หญิงสาวใบหน้างดงาม ตาโต เธอเป็นหลานสาวข้ารับใช้ในเสด็จเจ้าฟ้า กิริยา วาจางดงามไม่แพ้ใบหน้าเป็นที่ถูกตาต้องใจหม่อมเจ้าอัครภัทรผู้เป็นปู่ อยากสู่ขอให้หลานสาว
เพื่อหนีให้พ้นคำค้นดูถูกและไร้ซึ่งการให้เกียรติจำต้องเข้าวิวาห์กับหม่อมหลวงเพื่อเชิดหน้าชูตาให้ตนเหนือคำว่าบ่าวหรือขี้ข้า เธอภูมิใจเสมอที่ได้รับใช้เจ้านายท่านแต่ทว่าพวกคนนินทากลับพูดอย่างไม่ให้เกียรติ แม้ว่าจะเป็นบ่าวก็หาได้ทำเรื่องชั่วช้าเพราะแบบนั้นจึงต้องวิวาห์กับหม่อมหลวงผู้นี้
