ภัคพลฉุดมือเรียวบางเอาไว้พร้อมจ้องเขม็ง
“รับผิดชอบซะบัว” เธอทำคิ้วชนกัน “อาบน้ำให้ผม” บัวบูชาตัวแข็งทื่อ
“อย่าปฏิเสธเชียว คุณทำผมเป็นแบบนี้นะ คุณทำขาผมหมดแรงจนผมล้มหัวไปกระแทกอ่างน้ำ บุญแค่ไหนแล้วที่ผมยังไม่เป็นศพ”
“ก็คุณภีมจะปล้ำบัว”
“ผมยังไม่ได้ปล้ำเลย ไม่อยากจูบบอกผมดีๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องทำร้ายร่างกายผมเลย” ภัคพลยกมือลูบหัวที่โนของตัวเองส่งเสียงร้องครวญครางเจ็บปวดแสนทรมานออกมา
“แค่อาบน้ำใช่ไหมคะ”
