ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
He's Friend 9 l เด็กน้อยกับขนม? (17+)


การนั่งเงียบบนรถที่ขับด้วยความเร็วสูงแบบนี้ไม่ได้ช่วยทำให้จิตใจผมดีขึ้นเลยสักนิดเดียว! ..

หลังจากที่ไอ้บ้ากายมันลากผมออกมาจากห้องไอ้เทลล์ มันก็ไม่ได้พูดอะไรกับผมสักคำ! ผมหันไปมองหน้ามันสลับกับการมองถนนข้างหน้าไปด้วย..แม่ง!! ถ้ามีหมาวิ่งตัดหน้ารถหรือมีคนเดินข้ามถนนตอนนี้คงมีตายกันไปข้างนึงอ่ะจริงๆ!

ตายจริงๆ นะ! =_= ถ้ามันจะขับรถเร็วขนาดนี้!!

คนข้างๆ ผมยังตั้งหน้าตั้งตาขับรถด้วยความเร็วอย่างต่อเนื่อง..มันไม่ได้สนใจว่าผมจะหวาดกลัวแค่ไหนด้วยซ้ำ ผมหลับตาด้วยความเหนื่อยล้ากับทุกๆ เรื่องของวันนี้ .. อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดสินะ ..

ปึก! ปัง!!

ไอ้กายก้าวลงจากรถแล้วเดินมาเปิดประตูรถฝั่งผม ..ผมรับรู้ได้ถึงแรงกระชากจากคนข้างๆ อย่างรุนแรง ฝ่ามือของไอ้กายกำแน่นที่ข้อมือของผม มันออกแรงบีบหนักๆ ก่อนที่ตัวผมจะถลาไปตามแรงมหาศาลของคนตัวใหญ่กว่า!

หลังจากนั้นเราสองคนก็มาหยุดอยู่หน้าประตูห้องของตัวเอง ..ไอ้กายแตะคีย์การ์ด เสียงสัญญาณบอกว่าประตูปลดล็อคดังขึ้นหนึ่งครั้ง..ก่อนที่ตัวของผมจะถูกผลักเข้าไปภายในห้องตามด้วยเสียงประตูที่ปิดสนิทดังเดิม..

ผมยืนจับแขนตัวเองตรงที่ถูกไอ้กายบีบจนเกิดรอยช้ำสีแดงเถือก..ก่อนจะบีบมันเพื่อคลายความเจ็บเบาๆ ..เมื่อไหร่จะจบนะ! เหตุการณ์รุนแรงพวกนี้! ผมเริ่มจะรับมือกับมันไม่ไหวแล้วจริงๆ ..

" เงียบทำไมล่ะ! ทำไมไม่ปากเก่งแบบเมื่อกี้ห๊ะ?! ไม่มีเพื่อนคุ้มกะลาหัวแล้วหรอ! "

" มึงจะเอาอะไรกับกูนักหนา!! ..มึงจะมาหาเรื่องกูทำไม ..กูไม่เข้าใจว่ะกาย! มึงเป็นบ้าอะไรของมึงห๊ะ! " ผมเถียงมันกลับ ผลักอกมันแรงๆหนึ่งที ไอ้กายพยักหน้ารับช้าๆ ก่อนจะเงยหน้ามาสบตาผมยิ้มๆ แต่แววตามันกลับไม่ได้ยิ้มตามด้วยสักนิด! สิ่งที่ผมมองเห็นมีแต่โทษะที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ ..

" มึงพูดเหมือนกับว่ามึงมีอะไรเหลือให้กูงั้นแหล่ะ .." กึก! หลังจากจบประโยคสุดท้ายของไอ้กาย..ร่างกายผมก็เริ่มสั่นนิดๆ เพราะโมโห มันจะมากไปแล้วนะ ..กับถ้อยคำเหยียบย่ำของมัน..

ผมเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เพราะไม่อย่างให้มันจับได้ว่าผมกำลังจะร้องไห้! ผมไม่อยากอ่อนแอให้มันเห็น ถึงผมจะเป็นผู้ชาย ..แต่มันลืมไปหรือเปล่า ว่าผมก็มีหัวใจ เจ็บได้ ร้องไห้เป็น!! หรือว่าอันที่จริงมันก็ผิดที่ผมด้วย..

ผิดตั้งแต่ผมคิดเริ่มชอบมันแล้วด้วยซ้ำ

" คิดจริงๆ หรอ..ว่าจะหนีพ้นกูได้! "

" ชีวิตกูไม่ใช่ของมึงนะไอ้เหี้ยกาย!! " แต่ผมก็ยังเป็นผมอยู่วันยังค่ำ ..ต่อให้กลัวแค่ไหนผมก็ไม่คิดจะยอมแพ้มัน ไม่อยากให้มันคิดว่าผมอ่อนแอ!

"ไม่เถียง ..มันก็ไม่ใช่จริงๆ ..แต่ทุกอย่างที่เป็นของมึง มันคือของกู! "

สกายกระชากเสื้อมิวสิคอย่างรุนแรงก่อนจะลากคนตัวเล็กไปที่โซฟาห้องนั่งเล่น ..ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงโซฟาอย่างแรงตามด้วยริมฝีปากหนาจะก้มลงมาปิดปากบางของคนตัวเล็ก

"ไอ้...อ๊ะ! " คนตัวเล็กกว่ายกมือทุบอกคนบนร่างแรงๆ หลายครั้ง แต่สกายกลับไม่สนใจ ..สกายจับข้อมือบางไว้ทั้งสองข้างกดมันจมไว้แน่นกับโซฟาก่อนจะเอียงหน้าก้มไปดูดเม้มบริเวณซอกคอมิวสิคหลายๆที่..

" อย่าเสือกมาทำรอยบนตัวกู!!! "

" เหอะ! " ไอ้กายแค่นหัวเราะออกมานิดๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผม มันยกยิ้มมุมปากก่อนจะโน้มหน้ามาใกล้ๆ กับหน้าของผม ..ผมนิ่งเงียบมองสถานการณ์ต่อไปเรื่อยๆ ว่ามันจะบ้าอะไรขึ้นมาอีก ..หน้าไอ้กายก้มลงมาจนจมูกเราชนกัน ก่อนที่จะเลื่อนลงไปที่ซอกคอของผมอีกครั้ง ..

"อ่ะ..อ๊ะ! " ผมเผลอปล่อยเสียงออกมาเพราะความเจ็บ ..กายดูดซอกคอผมหลายๆ ที่ ..จากตรงนี้ ไปตรงนั้น วนรอบคอไปเรื่อยๆ จากนั้นก็ลากจมูกลงไปข้างล่าง ..ผมพยายามสะบัดข้อมือให้หลุดออกจากมือของมัน แต่พยายามไปก็เท่านั้น..ผมไม่มีวันสู้แรงของมันได้อยู่แล้ว

" กาย!!! " ผมคะคอกเสียงดังออกมาอีกครั้ง เสียงสบถดังออกมาเบาๆ อย่างไม่พอใจ ..แต่ก็ไม่ได้หยุดการกระทำบ้าๆ นั่น ..ผมร้องไห้น้ำตาไหลอาบแก้มอีกครั้ง .. 'อ่อนแออะไรนักหนาวะมิว! '

" โว้ยยยยยยยยยยย!!! " ไอ้กายลุกขึ้นออกจากตัวผมอย่างหงุดหงิด มันยกมือเสยผมตัวเองนิดๆ คิ้วก็ขมวดเข้าหากันเป็นปมอย่างหนัก ก่อนจะก้มลงมามองผมที่นอนร้องไห้อยู่บนโซฟา มันกระชากแขนผมให้ลุกขึ้นไปนั่ง..ส่วนผมก็ยังร้องไห้ไม่หยุด ..

" จะร้องไห้อะไรนักหนาว่ะมิว! .. หยุดร้องเดี๋ยวนี้!! " มันจับหน้าผมให้หันเข้าไปหาหน้ามันเอง ผมมองหน้ามันผ่านม่านน้ำตา ก่อนจะยกมือขึ้นมาปัดมือไอ้กายออกอย่างแรง ..

"อย่ามาจับ!! ..อึก! "

" เป็นเหี้ยไรจับไม่ได้!! เสือกมาหวงตัวไรกับกูห๊ะ! ทีคนอื่นมึงจะถวายตัวเองใส่พาลให้พวกมันแดกแล้ว รู้ตัวบ้างป่ะ!!! " ไอ้กายเอื้อมมือมาเขย่าตัวผมแรงๆ หลาย ๆ รอบ แล้วตวาดใส่หน้าผมเสียงดังลั่น

พอเห็นว่าคนตัวโตเริ่มจะกลับมาใช้กำลังกับตัวเองอีก มิวสิคก็เริ่มระบายน้ำตาออกมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่ ..คนตัวเล็กยกมือมาจับที่แขนของสกายก่อนจะพยายามแกะมือนั้นออกจากร่างกายตัวเอง..

" ปะ..ไปตายซะ!! ฮึ๊ก! ฮืออ! ~ "

(End Music part)

...

(Sky part)

พอแตะนิดแตะหน่อยไอ้เด็กบ้านี่ดันมาร้องไห้อยู่ได้ ..เห็นแล้วหงุดหงิด!! ไม่มีอารมณ์ทำโว้ยยย!!! (แล้วน้องมันมีอารมณ์กับแกหรอ / ไรท์)

ผมนั่งมองไอ้มิวแล้วปล่อยให้มันร้องไห้ได้สักพัก .. มันสะอึกสะอื้นมองหน้าผมสักพักก็ทุบ สักพักก็ตี ..แล้วตอนนี้ก็มาไล่ให้ไปตาย! 

เออ!! เอาเข้าไป!! 

หงุดหงิดสัส! หงุดหงิดเหี้ย!! หงุดหงิดเว้ยยยยยย!!!

" พออยู่ใกล้มึงแล้วกูต้องหงุดหงิดทุกทีเลย อยากตายเหมือนกันว่ะ! " เชี่ย -*-

" กะ..ก็ไม่ต้อง มะ..มาอยู่ใกล้กู ฮึก! มึง!! ไอ้เหี้ย! ฮือออ  "  พูดก็ไม่รู้เรื่อง... ผมยกมือมากุมขมับตัวเอง..ก่อนจะบีบคลายประสาทนิดๆ นี่มันยิ่งกว่าเด็กร้องไห้จะกินนมอีกนะ ..

" หยุดร้องไห้!! แล้วพูดดีๆ กับกูดิ๊!! "

"ละ..แล้วทีมึงพูดไม่ดี กะ..กูยังไม่ว่าอะไรมึงเลย! ฮึก  " ไอ้มิวโหมดงอแงแบบนี้ไม่เคยเจอว่ะ บอกตามตรง! ผมก็ไม่รู้ด้วยว่าต้องจัดการยังไงกับคนร้องไห้ ต้องตบให้สลบป่ะ ..ถึงจะหยุด หรือยังไง? 

ผมลุกออกมาจากโซฟาก่อนจะล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบมือถือ กดโทรออกหาไอ้เลโอ ..

' งายยยยยย ~ '

" เด็กร้องไห้ต้องทำไงวะ .. " ผมกรอกเสียงใส่ปลายสายอย่างเซ็งๆ เออ..ก็มันเซ็งจริงๆ -_-!

'เด็ก? เด็กที่ไหนวะ '

"อย่าถามมากได้มั้ยมึง!! ..บอกมาเหอะน่า..ทำไงให้เด็กหยุดร้องไห้สักที! "

' 5555 ~ เด็กในสังกัดงี้หรอออ ..ก็เอาขนมไปล่อสิ..เด็กๆ ชอบกินขนมน้าา ใช่มั้ยๆ .. ฮ่ะๆ ~'

ไอ้เลย์หัวเราะกิ๊กกักกลับมา แต่ประโยคหลังๆ เหมือนจะพูดกับอีกคนมากกว่า .. หืมม ..ขนมงั้นหรอ ..

" เออ แต้งค์! "

ผมกดวางสายไอ้เลย์ก่อนจะยัดโทรศัพท์เก็บใส่กระเป๋ากางเกงตามเดิม...ก่อนจะเดินมาหาไอ้เด็กขี้แยที่ตอนนี้ยังนั่งร้องไห้ไม่หยุด ... โว๊ะ! -*-

" ยังไม่หยุดร้องอีก! " ผมยืนกอดอกมองหน้ามัน มันเงยหน้าขึ้นมามองผมนิดนึง

ปั่ก!

ก่อนจะปาหมอนมาใส่หน้าผมนี่ไง! -*- โอ๊ยยยย!! อะไรนักหนาวะ! แค่โดนดูดปาก ดูดคอมันจะตายให้ได้เลยใช่ไหม!!

" ทำไม! อยู่กับกูแล้วมันเป็นยังไง.. ไหนพูดมาดิ๊! " ผมหยิบหมอนขึ้นมาวางไว้บนโซฟา แล้วทำสีหน้าให้ไม่ปกติ .. เพราะถ้าปกติผมต้องอาละวาดไปแล้วครับ พูดเลย !! -_-!

" มะ..ไม่!! " ไม่อะไรของมันว่ะ ...

"ถ้าไม่หยุดร้องกูจะไม่ใจดีกับมึงแล้วนะ ... "

"แล้ว มะ..มึงเคยใจดีกับกูหรอ!! ไอ้เหี้ย ฮึก! " ไอ้มิวยกมือปาดน้ำตาอีกครั้งก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบหมอนอีก ..ผมรีบคว้ามือมันไว้ มันชะงักมองหน้าผม ..ผมก็มองหน้ามัน ..

" ฮึก ..ฮึ๊ก! " เสียงสะอื้นยังคงดังออกมาจากปากไอ้มิวไม่หยุด ผมยกมือยีหัวตัวเองหนักๆ ..

" จะเอาอะไรบอกดิ .. "

" ไม่ .. " เออ ..ไม่อีกล่ะ ไม่ เข้าไป!! อะไรๆ ก็ไม่! - -* พูดเป็นคำเดียวไง๊! ..

" ถ้าหยุดร้องไห้จะซื้อขนมให้.. " ผมยกมือขึ้นไปจับหน้ามันเบาๆ ก่อนจะหยิกแก้มมันเพราะความหมั่นไส้!!

" โอ๊ย!! หยิกทำไม!!! " ไอ้มิวปัดมือผมออกก่อนจะลูบหน้าตัวเองไปมา แล้วเงยหน้ามามองหน้าผมอีกครั้ง

" เอาไง ..ถ้าหยุดร้องไห้จะซื้อขนมให้ด้วย "

"ขะ..ขนมพ่อมึงดิ..กะ..กูไม่ใช่เด็กๆ " - -! มันตอบมาก่อนจะหยิบหมอนมากดหน้าผมไว้อยู่อย่างนั้น ผมจับมือมันทั้งๆ ที่หมอนก็ปิดหน้าอยู่แล้วออกแรงดึงตัวมันเข้ามาใกล้แล้วตอนนี้หน้ามันก็แนบอยู่กับหมอนอีกฝั่งหนึ่ง ..

" แล้วจะเอาป่ะ .." ผมกระซิบถามมันผ่านหมอนก่อนจะยกมือขึ้นมาจับเอวมันหลวมๆ

" อะ..เอาอะไร!? " ไอ้มิวตอบมาเสียงกุกกัก

" หึ ..ขนมดิ มึงคิดจะเอาอะไรล่ะ ..เอากูหรอ .."

" มะ..ไม่! เอาขนม!! "

ผมปล่อยมือออกจากเอวบางของมันก่อนจะเอาหมอนออกจากระหว่างหน้าเราสองคน พอผมดึงหมอนออกหน้าผากไอ้มิวก็ชนเข้ากับหน้าผากของผม มันรีบผลักผมออกอย่างรวดเร็ว ..

" อยากได้ขนมก็ต้องหยุดร้องไห้ ... "



บอกเลยเจอบทนี้เข้าไปความโมโหเฮียแกที่สะสมมา 9 บทหายวับไปกับตา 55555

โอ๊ยยยยย มุมแบบนี้ก็มีกับเค้าด้วยหรออเฮียยย ~

ความเอาขนมมาง้อนี้...

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น