หนึ่งปีเต็มที่นางกลายเป็นของเล่นของชายมากหน้าหลายตา ทั้งคนสนิท คู่ค้าทางการค้าของสามี พวกเขาล้วนได้ร่วมเตียงกับนางทั้งที่นางไม่เต็มใจ นางอยากฆ่าตัวตายวันละหลาย ๆ หน อยากหนีไปแต่ไม่อาจทำได้ แม้จะพยายามขอความช่วยเหลือกลับไม่มีใครตอบรับ
ฝั่งบิดาทำราวไม่มีนางเป็นบุตรสาว ไม่เคยมาเยี่ยมถามไถ่ ส่งคนไปแจ้งให้ช่วยกลับนิ่งเงียบ ฝั่งมารดาที่เป็นท่านยายก็นิ่งเงียบไม่ตอบสนอง ทำราวไม่รู้เรื่องทั้งที่รู้ว่านางลำบากตั้งแต่ปีที่สอง
เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวกลับกลายเป็นภรรยาลับ ๆ ในปีที่สาม ผู้ที่ทำให้อวี่หลานต้องทนทรมาน
จวบจนวันนี้ความหวังหมดลง ใบหน้างดงามฉายความแค้นชิงชัง แววตาแดงก่ำจ้องมองใบหน้าของสามีกับเพื่อนสนิทราวจะสลักลงในความทรงจำว่า ไม่ว่าจะเกิดกี่ชาตินางจะหาเขาแล้วแก้แค้นให้ได้
“ดูสายตานางสิ น่าควักลูกตาทิ้งจริง ๆ” ลู่ซินเยว่เอ่ยปากเสียงหวาน
ฟู่เทียนก้มมองแววตาน่ากลัวขึ้น เขาเตะเข้าที่ใบหน้าของอวี่หลานเต็มแรงอีกหน
อวี่หลานเจ็บ หากไม่ส่งเสียง นางรับรู้ได้ถึงเลือดที่เต็มโพรงปาก รับรู้ได้ว่าดวงตาข้างขวาบาดเจ็บหนัก หากนางไม่ปริปาก นางผ่านความเจ็บปวดมานานจนชินชาแล้ว
การต้องเป็นของเล่นของบุรุษต่ำช้า ต้องแบกรับหลายสิ่ง พวกนั้นวิปริตจนทำเรื่องที่คาดไม่ถึงหลายเรื่อง นางเงยหน้ามองเขาอีกหน อยากจดจำใบหน้านี้ไว้ทุกภพชาติ
“มองข้าทำไม ยังจะมองอีก” ฟู่เทียนว่าแล้วเตะเข้าที่ใบหน้าของอวี่หลานอีกหน
อวี่หลานแทบหมดสติ ภาพลงหน้าเลือนรางลงเรื่อย ๆ นางยิ้มออกมา ยิ้มให้กับความโง่งมและความอดทนผิด ๆ ของตัวเอง ยิ้มให้ความกลัวที่น่าสมเพชที่ทำให้นางต้องตกอยู่ในสภาพนี้ ทุกอย่างเป็นเพราะนางทำตัวเอง หากนางมีความกล้าสักนิดนางคงไม่ตกอยู่ในสภาพแบบนี้
Guest
