ไม่อยู่
"หึ... แน่นชะมัด" สิงหราชบดกรามแน่น ซี้ดปากด้วยความเสียวซ่าน ทั้งที่แค่ใช้นิ้ว แต่ช่องทางของบอดี้การ์ดหนุ่มกลับตอดรัดแน่นหนาราวกับจะกลืนกินนิ้วของเขา
สิงหราชไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ปรับตัว เขาขยับนิ้วเข้าออกอย่างรุนแรงและรวดเร็ว ซอยถี่กระแทกกระทั้นเข้าหาจุดกระสันภายในของธิชาอย่างจงใจ
"อึ่ก... อ๊า...! ไอ้... ไอ้ชาติหมา..." ธิชาเค้นเสียงด่าทอ แต่เสียงด่านั้นกลับสั่นพร่าและปนไปด้วยเสียงครางสั่นอย่างน่าอาย อารมณ์ดิบในกายที่ถูกกระตุ้นอย่างโหดเหี้ยมกำลังทรยศความรู้สึกนึกคิดของเขา ช่องทางเริ่มตอดรัดนิ้วของสิงหราชตามสัญชาตญาณธรรมชาติ พร้อมกับน้ำหวานที่เริ่มหลั่งไหลออกมาช่วยชโลม
"ด่าอีกสิ... ครางออกมาดังๆ ให้กูฟังด้วย!"
ฟุ่บ!
สิงหราชชักนิ้วออกทันที ธิชาผ่อนลมหายใจออกอย่างโล่งอกทว่ามันเป็นเพียงความโล่งใจแค่เสี้ยววินาที เมื่อมาเฟียหนุ่มจับแกนกายใหญ่ยักษ์ที่ร้อนผ่าวขยับมาจ่อที่ปากทางรักที่กำลังเผยอเชิญชวน
"พร้อมจะตกเป็นของกูหรือยัง... หมาน้อย" สิงหราชกระซิบเหี้ยม
"กูไม่มีวันยอมรับมึง... อ๊ะ... อ๊าาาาา!"
