"พอใจ" หนุ่มน้อยวัย 23 ปี ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของแม่ปราณีเจ้าของแผงผักสดที่ใหญ่ที่สุดในตลาด พอใจมีใบหน้าหวานหยดย้อย ดวงตากลมโต จมูกรั้นที่เชิดขึ้นน้อยๆ บอกยี่ห้อความดื้อรั้น แต่สิ่งที่ขัดกับหน้าตาหวานๆ ราวกับนางเอกลิเกของเขาก็คือ... "ปาก"
"ป้าสาย! ซื้อมะเขือเทศสามลูกจะต่อราคาเอาเนื้อหมูเหรอจ๊ะ! โถ... นึกว่ามาขอส่วนบุญ ถ้าจะเอาลดขนาดนั้น ไปเก็บกินในศาลพระภูมิหน้าตลาดนู่นไป๊!"
เสียงเจื้อยแจ้วด่ากึ่งประชดประชันของพอใจทำให้แม่ค้าแผงข้าง ๆ พากันหัวเราะร่วน ไม่มีใครโกรธ เพราะรู้ดีว่าไอ้หนูพอใจมันเป็นคนปากร้ายแต่ใจดี วันไหนใครไม่มีเงิน มันก็แอบยัดผักใส่มือให้ไปต้มกินฟรีๆ เสมอ
"ทิศเหนือ" ชายหนุ่มวัย 24 ปี ลูกชายเพียงคนเดียวของกำนันผิน ผู้มีอิทธิพลและกว้างขวางที่สุดในตำบล ทิศเหนือเดินลงจากรถด้วยท่าทางยืดอาด นุ่งกางเกงเล เสื้อยืดตราหมากรุกย้วยๆ รองเท้าแตะตราช้างดาว ท่าทางเหมือนคนไม่เอาถ่าน วันๆ เอาแต่ขี่รถร่อนไปร่อนมาให้พ่อนั่งถอนหายใจด่าว่าไร้ประโยชน์ แต่อย่างหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้คือ ทิศเหนือเป็นผู้ชายที่หล่อมาก สูงโปร่ง ผิวคร้ามแดด ดวงตาคมกริบระยิบระยับไปด้วยความเจ้าเล่ห์ ยิ้มทีไรสาวๆ ในตลาดเป็นต้องเหลียวหลัง
นิยายเรื่องนี้สร้างมาจากจินตนาการของนักเขียนเท่านั้นนะคะ ทั้งสถานที่ ตัวละครและเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดล้วนเป็นเป็นเรื่องที่สมมุติขึ้น เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่านนิยายเท่านั้น การกระทำและคำพูดที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน
รอเรือ.
Guest
