"พี่เขื่อน... ชอบชารึเปล่าคะ?" สองมือเล็กกระชับคอเสื้อของชายหนุ่มเอาไว้แน่น ขณะช้อนสายตามองคนตรงหน้าด้วยความสงสัย ไม่รู้ว่าด้วยความผิดหวังหรือความมึนเมาที่ทำให้เธอโพล่งถามออกไปแบบนั้น
"โทษทีค่ะ ชาคงเมามากไปหน่อย พี่เขื่อนอย่าถือสาเลยนะคะ"
"ไม่คิดจะรอฟังคำตอบจากพี่ก่อนเหรอ?"
"มะ... ไม่แล้วค่ะ"
"แต่พี่อยากตอบ แล้วชาก็ต้องอยู่ฟังด้วย" มุมปากของชายหนุ่มกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์เบา ๆ ก่อนที่ริมฝีปากอุ่นจะทๅบทัuลงบนปากสวย
"คำตอบของพี่ก็คือ..." เขื่อนลากเสียงยาว ขณะโน้มหน้าเข้าไปกระซิบข้างหู
"... เป็นของพี่นะ"
เขื่อนเอื้อมมือไปดึงลิ้นชักข้างหัวเตียงออก ก่อนจะหยิบซองฟอยล์สีเงินที่นอนนิ่งในลิ้นชักมานานจนแทบจะหมดอายุออกมา
"กรี๊ด! พี่เขื่อน... หยุดก่อน!"
