ฉู่อันหนิง ตัดสินใจทะลุมิติเข้าไปในโลกนิยายเพื่อหาเงินรักษาคุณยาย
ภารกิจของเธอนั้นชัดเจนและเรียบง่ายยิ่ง นั่นคือต้องพิชิตใจเสิ่นเยว่ฉี ตัวละครชายรองผู้แสนดี และหยุดยั้งไม่ให้เขาเปิดหอคอยผนึกปีศาจจนนำไปสู่ความโกลาหลของโลกนิยายแห่งนี้
ในสายตาของเธอ เสิ่นเยว่ฉีคือชายหนุ่มที่สง่างามบริสุทธิ์ดุจสายลมและแสงจันทร์ เป็นเพียงดอกไม้ขาวที่น่าทะนุถนอม จนกระทั่ง…เขาบีบคอเธอขึ้นมา!
หยดเลือดที่กระเซ็นลงบนผิวขาวดุจกระเบื้องเคลือบ ขับเน้นให้เขาดูเหมือนวิญญาณร้ายจากนรก รอยยิ้มอ่อนโยนที่เธอเคยเห็นกลับซ่อนความบ้าคลั่งไว้ข้างใน
เธอจึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาไม่ใช่ดอกไม้ขาว... แต่เป็นดอกบัวดำมาตั้งแต่ต้น
นอกจากนั้นเธอยังค้นพบว่า เสิ่นเยว่ฉีดูเหมือนจะเกลียดใครบางคนอย่างถึงที่สุด
ทว่าภายใต้ความเกลียดชังอันไร้ขอบเขตนั้น กลับซ่อนความคิดถึงที่ยากจะอธิบายเอาไว้
*****
ชีวิตของเสิ่นเยว่ฉีเต็มไปด้วยขวากหนาม เขาถูกเลี้ยงดูราวกับสุนัขจรจัด
ต่อมาเขาถูกมารดารับตัวไป แต่กลับถูกทิ้งขว้างไว้ในห้องเก็บฟืนโดยไม่เหลียวแล
เพื่อเอาชีวิตรอดเขาต้องประทังชีวิตด้วยการแทะเปลือกไม้ กินเศษอาหารที่เหลือ และทนรับการดุด่าทำร้ายจากเหล่าบ่าวไพร่
ท่ามกลางความมืดมิด มีเพียงคนผู้หนึ่งในสำนักชิงเจี้ยนที่เคยมอบความอ่อนโยนให้เขา ดวงตาที่เปล่งประกายดั่งแสงจันทร์คู่นั้นเคยเป็นที่พักพิงใจเพียงหนึ่งเดียว
ทว่าสุดท้ายนางกลับทอดทิ้งเขาไป และเขาก็ไม่อาจตามหานางเจออีกเลย
ภายใต้ความเกลียดชังอันไร้ขอบเขต กลับซ่อนความคิดถึงที่ยากจะอธิบาย
เมื่อวันนี้เขาได้พบนางอีกครั้ง ความปรารถนาอันรุนแรงจึงปะทุขึ้นในอก เสิ่นเยว่ฉีตั้งใจจะซ่อนนางไว้ในกรงขังที่เรียกว่าความรัก
บีบบังคับ ให้นางมองเห็นเพียงเขาและเรียกได้เพียงชื่อของเขา
ครอบครอง ทุกส่วนของร่างกายและทุกเส้นผม
จองจำ ให้นางอยู่กับเขาไปตลอดกาล โดยไม่มีวันได้จากไปอีกเป็นครั้งที่สอง
ฉู่อันหนิงจะทำอย่างไร เมื่อภารกิจหยุดยั้งหายนะโลก กลับกลายเป็นว่าเธอต้องหาทางเอาชีวิตรอดจากความคลั่งรักที่แสนบิดเบี้ยวนี้!
