เธอแค่อยากหาเงิน
ไม่ได้อยากมีผัวแก่ทรงลุง ปากร้าย วันๆ ก๊งแต่เหล้า
พูดจาห่ามๆ ใส่เสียเมื่อไหร่กัน โดยเฉพาะกับผู้ชายอย่าง “คุณพันแสน”
เจ้าของไร่แอปเปิ้ลที่ทั้งหยาบกระด้าง หวานไม่เป็น เย็นไม่ได้
แต่ภายใต้สายตาเย็นชาคู่นั้น
กลับมีบางอย่างที่ค่อยๆ ดึงเธอเข้าไปใกล้ จนวันหนึ่งเธอถึงได้รู้ว่า
คนที่เธอควรระวังที่สุด ไม่ใช่ผู้ชายแก่ปากร้ายคนนั้น
แต่เป็นหัวใจตัวเองต่างหาก
“จะให้เหนือพักอยู่ที่นี่เหรอคะ?”
“ใช่”
“แต่นี่มันบ้านคุณพันแสนนี่คะ”
“หรือเธออยากไปนอนบ้านพักคนงานสังกะสีตีแปะ มีแต่ผู้ชายนุ่งผ้าขาวม้าเดินโตงเตงไปมา?
“แต่ว่า”
“ถ้าอยู่ไม่ได้ก็ลงดอย กลับเมืองกรุงของเธอไป”
แนะนำตัวละคร

-พันแสน-
อายุ 35 : สูง 189 : 60
คุณพันแสน ที่สุดแสนจะเจ้าเล่ห์ เป็นเจ้าของไร่พันแสนแห่งนี้
เขาเป็นคนหัวการค้า แต่โลว์เทคโนโลยี หยาบกระด้าง ขี้บ่นเป็นตาเฒ่า
หวานไม่เป็นเย็นไม่ได้ กิจกรรมยามว่างคือก๊งเหล้ากับคนงาน และชอบแอบมองคนสวยอย่างเงียบๆ
“นี่ ที่นี่มันบนดอย ไม่ใช่ในเมืองกรุงที่เธอเพิ่งจากมา
ถึงจะได้มีปั้มมีห้างสรรพสินค้าให้เธอแวะเด็ดดอกไม้ได้ตลอดเวลา
อยู่ไม่ได้ก็ไปซะ”

-น้ำเหนือ-
อายุ 25
เป็นคนสวย ขยันขันแข็ง เป็นถึงสาวกรุงเต้บ แต่ตกงาน
พ่อก็ติดคุก แม่ติดเตียง เมื่อถึงทางจน เธอไม่มีทางเลือกจนต้องมาทำงานที่ไร่พันแสนแห่งนี้
“อะไรๆ ก็พูดแต่คนเมืองกรุง คุณมีปมอะไรกับคนกรุงเทพหรือไงคะ”
