พี่ชัชชนอย่าหยอกเล่น #ระวังปลาเลียปาก

คำโปรย 

เพราะอยู่จุดสูงสุดมาโดยตลอด ทั้งหน้าตาดี เรียนเก่ง รวย เป็นทายาทของเศรษฐีหมื่นล้าน มีเงินใช้ไม่หมดไม่สิ้นตลอดทั้งชาติ ปรินทร์จึงแทบไม่เคยถูกปฏิเสธเลยสักครั้ง เขามั่นใจในตัวเอง อีโก้สูงราวกับตึกใบหยก มั่นใจว่าจีบใครอย่างไรก็ติด จนกระทั่งวันหนึ่งเดินหน้าจีบชายหนุ่มหน้าตาดีผู้หนึ่ง แล้วโดนปฏิเสธอย่างไม่ไว้หน้า 

"พี่นั่งด้วยได้ไหมครับ" 

"อ้อ ไม่ได้ครับที่เต็ม" 

"ความจริงตรงนี้ว่างนี่ครับ" 

"ไม่ครับ ผมเอาไว้วางกระเป๋า ไม่เห็นเหรอครับ" 

พฤติกรรมกวนประสาทเช่นนี้ทำให้ปรินทร์หงุดหงิดขึ้นมาทันที แต่ก็พยายามสงบสติอารมณ์ ทว่าพอถามถึงสาเหตุ ร่างโปร่งกลับหัวเราะแล้วตอบคำถามด้วยน้ำเสียงไม่น่าฟัง 

"ทำไมจู่ๆ น้องถึงปฏิเสธพี่ครับ เพราะพี่ดูไม่น่าไว้ใจเหรอ" 

"เปล่า คุณแค่ไม่หล่อในสายตาผมเท่านั้นเอง" 

"..." 

"แต่ถ้าเป็นเพื่อนคุณผมโอเคนะ อยากนั่งด้วยกันหรือเปล่าล่ะ" 

// 

มาแล้ววว เรื่องของปรินทร์ มีการปรับเปลี่ยนพล็อตนิดหน่อยนะคะ คนสุดท้ายในเซทพระเอกโบ้แล้ว ฝากติดตามกันด้วยนะคะ