ผมเจอเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนตากฝนข้างทาง เลยชวนเข้าบ้าน ให้ข้าวนิดหน่อย ไม่รู้ทำไม หายไป 4 ปี กลับมาพูดจาประหลาดอยู่ได้ “พี่ยังสวยเหมือนเดิมนะครับ” “ฉันไม่ใช่แฟนเธอ พูดงี้ไม่ได้“ ในอนาคตเดี๋ยวก็เป็นครับ”
'คราม' ผู้ชายวัยกลางคนอายุก้าวเข้าเลขสี่มาแล้วหนึ่งปี ตอนนี้ทำอาชีพเปิดร้านขายอาหารตามสั่ง มีลูกค้าบ้างประปราย ชีวิตของเขาสงบสุขดีจนกระทั่งเด็กผู้ชายที่เขาเคยช่วยไว้ข้างทาง กลับเข้ามาในชีวิต
"พี่ครามคิดถึงผมไหมครับ"
"ทำไมไม่ติดต่อมาบ้างเลย"
"ผมไม่อยากให้พี่มองผมเป็นเด็กนี่"
"ก็ยังเด็กอยู่ดี"
"โตพอจะเป็นแฟนพี่ได้ละกัน แล้วร้านเป็นยังไงบ้างครับ”
“ขายไม่ดีเท่าไหร่ บางทีอาจจะต้องปิดร้าน”
“ไม่ได้นะ ผมไม่ยอม! พี่รอก่อนนะ เดี๋ยวผมช่วยเอง”
ครามคิดว่าเจ้าเด็กนี่คงพูดไปอย่างนั้น ไม่คิดว่าวันถัดมาลูกค้าจะยาวเป็นหางว่าว เข้ามาไม่หยุดไม่หย่อน ร่างเขาแทบแหลกสลาย
———————————————
“สั่งอาหารหน่อยค่า!”
“ครับ!”
ลูกค้ามาจากไหนเยอะแยะ?! เขาเหนื่อยจะตายอยู่แล้วนะ ฮือ เขาผัดข้าวผัดไปกี่ร้อยจานแล้วเนี่ย
ไทนายทำอะไรลงไป?!!!
รีวิว (0)
เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว
Guest
