Ex.
“อากับไวน์ขวดนี้... เธอว่าเหมือนหรือต่างกัน”
พิจิกาอึ้งไปกับคำถาม สายตาคมเข้มที่จ้องลึกเข้ามาทำให้เธอหนีไปไหนไม่ได้ ธีรภัคใช้นิ้วหัวแม่มือไล้ไปตามริมฝีปากที่เปื้อนคราบไวน์แดงของเธออย่างแผ่วเบา แต่แฝงไปด้วยความปรารถนาที่ยากจะปิดบัง
“อาธีร์...”
เขาไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ท้วง ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาประกบริมฝีปากลงบนความนุ่มนั้นทันที สัมผัสแรกนั้นเชื่องช้า ละเมียดละไม ราวกับการดื่มด่ำไวน์ชั้นเลิศ แต่เพียงครู่เดียวมันก็แปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อน รุนแรงตามอารมณ์ที่คุกรุ่นอัดแน่นด้วยความต้องการตามธรรมชาติ มือหนาสอดเข้าไปที่ท้ายทอย บังคับให้เธอรับจูบที่แสนจะเผด็จการนั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้
พิจิกาสมองขาวโพลน รสชาติของไวน์และรสสัมผัสจากเขามันผสมปนเปจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่
“อาธีร์... เรากลับบ้านกันเถอะนะคะ” เธอรวบรวมกำลังดันอกเขาออกห่างเบาๆ เมื่อเขายอมถอนจูบออกแต่ยังไม่ยอมถอยห่าง
Guest
