เสน่หาทาสอาคม

อิงจันทร์กรีดร้องลั่นบ้านทรงไทยไม้สักทอง ความเงียบสงัดของยามวิกาลถูกทำลายด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่านของหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ เธอผลักอกแกร่งของชายหนุ่มออกห่างด้วยความรังเกียจขยะแขยง ทั้งที่ร่างกายของเธอยังคงสั่นระริกจากสัมผัสที่เขาเพิ่งมอบให้ แสงเหนือยืนนิ่งดวงตาที่เคยฉายแววเทิดทูนบัดนี้กลับเย็นชาดุจน้ำแข็งที่ถูกแช่มานานปี

“เกลียดฉันนักใช่ไหม” เสียงของแสงเหนือแหบพร่าทว่ากังวานหนักแน่น เขาไม่ยอมถอยหลังแม้เธอจะพยายามขับไส “สำหรับอิงจันทร์แล้ว ฉันมันก็แค่ขยะกำพร้าที่พ่อครูเก็บมาเลี้ยง เหมือนที่เธอชอบกรอกหูฉันทุกวันว่าไม่มีวันเทียบชั้นกับคนอย่างเพิร์ธได้”

“อย่าเอาชื่อพี่เพิร์ธมาเปรียบกับแก” อิงจันทร์ถลึงตาใส่ ร่างระหงสั่นเทาด้วยความโกรธจัด “แกมันก็แค่ทาสที่ฉันยอมให้แตะตัววันนี้ เพราะแค่อยากรู้ว่าเดรัจฉานที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างแกมันจะมีน้ำยาแค่ไหน อย่าหลงตัวเองว่าฉันจะพิศวาส จำใส่กะลาหัวแกไว้แสงเหนือ ต่อให้ฉันจะต้องหาผัวรวยล้นฟ้าที่เพียบพร้อมกว่าแกสักกี่คน ฉันก็จะไม่ชายตามองแกแน่นอน ส่วนเรื่องเมื่อกี้ถือว่าฉันทำทานให้หมามันกินก็แล้วกัน”

คำว่า ให้ทานหมา กระแทกเข้ากลางใจชายหนุ่มจนเลือดในกายเดือดพล่าน แสงเหนือไม่แก้ตัว เขาเพียงแค่ก้าวเข้าประชิดตัวเธออีกครั้งก่อนจะกระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ขนอ่อนของอิงจันทร์ลุกซู่อย่างหวาดหวั่น

“ทำทานงั้นเหรออิงจันทร์ ถ้าหมาตัวนี้มันกินจนอิ่มแล้ว อย่าหวังเลยว่าเธอจะไปเป็นของใครได้อีก นอกจากเป็นเมียของคนที่เธอเหยียดหยามมาตลอดชีวิต”

เขาก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีความอ่อนโยนเหลืออยู่ มีเพียงความหิวกระหายของสัตว์ป่าที่ถูกปลุกให้ตื่น อิงจันทร์ดิ้นรนทุบตีแผงอกแกร่ง แต่แรงมหาศาลของคนที่ฝึกวิชาอาคมและพละกำลังมานับปีกลับกดเธอลงกับเตียงกว้างอย่างไม่อาจขัดขืน

“ปล่อยนะ ไอ้วัชพืชต่ำตม ฉันจะฟ้องพ่อ”

“บอกสิ” แสงเหนือแค่นยิ้มดวงตาคมวาววับ “บอกพ่อครูไอดินไปว่าลูกสาวคนสวยที่เชิดชูนักหนา กำลังทอดกายให้ลูกบุญธรรมที่เธอเรียกว่าหมา ไม่ใช่สิ บอกเขาไปว่าเธอชอบรสชาติของคนชั้นต่ำอย่างฉันแค่ไหน”

ชายหนุ่มฉีกทึ้งอาภรณ์ของหญิงสาวออกอย่างไม่ปรานี ความหรูหราที่เธอพยายามสร้างขึ้นเพื่อกดขี่เขา บัดนี้ถูกทำลายลงด้วยมือของคนที่เขาเคยยอมเป็นทาสรับใช้ อิงจันทร์ได้แต่กำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความแค้นเคือง แต่ลึกๆ ในใจที่เธอไม่เคยยอมรับ ร่างกายของเธอกลับทรยศต่อสมองด้วยการตอบสนองต่อทุกสัมผัสร้อนแรงของชายหนุ่มที่เธอเหยียดหยาม

เขากำลังสอนให้เธอรู้ว่า... ในอาณาจักรที่เธอคิดว่าตนเองเป็นเจ้าของ แสงเหนือคือผู้ที่กุมอำนาจนั้นไว้เพียงผู้เดียว และอิงจันทร์จะไม่มีวันหลุดพ้นจากพันธนาการที่เขาสร้างขึ้นด้วยความรักที่แปรเปลี่ยนเป็นความแค้นอันเร่าร้อนนี้ได้เลย