เมียบำเรอวิศวะ
6
ตอน
1.97K
เข้าชม
15
ถูกใจ
2
ความคิดเห็น
65
เพิ่มลงคลัง
“มึงจำใส่หัวไว้นะมายเดียร์ สำหรับกูมึงมันก็แค่เมียขัดดอกที่กูซื้อมาเอาเล่นแก้เบื่อ ไม่ใช่แม่ของลูก ถ้าอยากอยู่ที่นี่ต่อ พรุ่งนี้ไปเอามันออกซะ อย่าให้ลูกมึงเกิดมาจองเวรกู!”

เสียงฝนตกหนักด้านนอกเพนท์เฮาส์หรูใจกลางเมือง ไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิความเดือดในอกของ ‘น้ำปิง’ ลดลงเลยสักนิด เฮดว้ากหนุ่มในเสื้อช็อปสีกรมท่าที่หลุดลุ่ยจ้องมองร่างบางที่สั่นเทาอยู่บนพื้นพรมด้วยสายตารังเกียจ

เขาสะบัดกระดาษผลตรวจครรภ์ใส่หน้า ‘มายเดียร์’ จนขอบกระดาษบาดแก้มเนียนจนเลือดซิบ

“ท้องเหรอ? หึ... วางแผนมานานแค่ไหนแล้วล่ะที่จะใช้ไอ้มารหัวขนในท้องมาจับคนอย่างกู!”

“เดียร์ไม่ได้วางแผน... ฮึก... พี่น้ำปิงฟังเดียร์ก่อน”

“ฟังเหรอ? ฟังคำตอแหลของมึงน่ะเหรอ!”

น้ำปิงกระชากหัวมายเดียร์ขึ้นมาจนหน้าหงาย เขาแสยะยิ้มอำมหิตที่ทำให้เธอชาวาบไปถึงกระดูก เลือดในกายเหมือนจะจับตัวกันจนแข็งทื่อเมื่อเห็นสายตาที่ไร้เยื่อใยคู่นั้น

“มึงจำใส่หัวไว้นะมายเดียร์... สำหรับกู มึงมันก็แค่เมียขัดดอกที่กูซื้อมาเย็ดเล่นแก้เบื่อ ไม่ใช่แม่ของลูก! ถ้าอยากอยู่ที่นี่ต่อ พรุ่งนี้ไปเอามันออกซะ อย่าให้ลูกมึงเกิดมาจองเวรกู!”

เขาสะบัดร่างเธอทิ้งราวกับขยะ ก่อนจะปลดเข็มขัดหนังราคาแพงออกมา รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปาก

“แต่คืนนี้... ในฐานะที่มึงทำกูเสียอารมณ์ กูจะลงทัณฑ์มึงให้สาสมกับความร่านที่มึงปล่อยตัวจนท้อง!”

น้ำปิงกระชากขาของมายเดียร์ให้ถ่างออกกว้างโดยไม่สนว่าคนตัวเล็กจะเจ็บปวดเพียงใด เขาถอดกางเกงยีนส์ออกแล้วงัดความใหญ่โตที่ขยายตัวจนเส้นเลือดปูดโปนออกมาจ่อที่กึ่งกลางกายสาวที่สั่นระริก

“แหกขาออกกว้างๆ! แล้วครางชื่อกูให้ดังเหมือนวันที่มึงอ้อนวอนขอให้กูเอาครั้งแรก!”

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง แต่กระแทกแก่นกายร้อนระอุเข้าไปมิดโคนรวดเดียวโดยไม่มีการเล้าโลม!

“กรี๊ดดด! พี่น้ำปิง! เดียร์เจ็บ... อึก... ลูก...”

“เงียบ! ถ้ามึงยังพูดเรื่องลูกอีกคำเดียว กูจะกระทุ้งให้มันหลุดคามือตอนนี้แหละ!”

น้ำปิงโหมสะโพกกระเด้าเข้าใส่ไม่ยั้ง จังหวะการเย็ดดุดันและหยาบโลนตามสัญชาตญาณดิบ เสียงเนื้อกระทบกัน พั่บ! พั่บ! พั่บ! ดังสนั่นสู้เสียงฝนที่ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความแค้น มายเดียร์ทำได้เพียงหลับตาพริ้มรับแรงกระแทกที่โหดเหี้ยม เธอเจ็บจนจุกไปถึงมดลูก แต่ร่างกายกลับทรยศความรู้สึกด้วยความซ่านสยิวที่น้ำปิงจงใจมอบให้

เขาจงใจเน้นย้ำจุดกระสันข้างในอย่างแม่นยำ ทุกครั้งที่สะโพกสอบกระแทกเข้าไปมันทั้งลึกและดิบจนมายเดียร์หัวสั่นหัวคลอน เธอครางกระเส่าอย่างคนเสียสติ ในขณะที่น้ำปิงยังคงจ้องมองใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความใคร่ของเธอด้วยความสะใจ

“ร่านให้พอนะมายเดียร์... เพราะนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่กูจะยอมฉีดน้ำใส่รูเน่าๆ ของมึง!”

เขารัวสะโพกยิบในนาทีสุดท้าย ก่อนจะคำรามออกมาเหมือนสัตว์ป่าและปลดปล่อยความขุ่นคาวทุกหยดเข้าไปในตัวเธออย่างรุนแรง...

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (1)

5.0

ของรีวิวบอกว่าคุ้มค่ากับการอ่าน
ของรีวิวบอกว่าการบรรยายลื่นไหล
ของรีวิวบอกว่าเนื้อเรื่องสนุกชวนติดตาม