คนที่ไม่เคยถูกรัก

วรัณนภัส โสภณวัชรากุล หรือวุ้นเส้น คุณหนูสุดเฟียซที่มีใบหน้าสวยโฉบเฉี่ยวและพกพาความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม เธอเคยใช้ชีวิตหรูหราอู้ฟู่บนกองเงินกองทองในฐานะทายาทเจ้าของร้านจิวเวลรี่รายใหญ่ระดับประเทศ แต่โชคชะตากลับพลิกผันเมื่อบิดามารดาถูกเพื่อนสนิทหักหลังและโกงเงินไปจนเกือบหมดตัว แม้จะไม่ถึงขั้นสิ้นเนื้อประดาตัวและยังคงอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่ได้ แต่ความมั่งคั่งที่หายไปทำให้เธอต้องลุกขึ้นมาดิ้นรน วรัณนภัสใช้พรสวรรค์ด้านแฟชั่นร่วมหุ้นกับกลุ่มเพื่อนสนิทเปิดร้านห้องเสื้อชื่อดังในห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง หญิงสาวทำงานหนักเพื่อพยุงฐานะและหน้าตาของครอบครัวให้คงอยู่ ท่ามกลางความเหน็ดเหนื่อย สิ่งเดียวที่เป็นดั่งน้ำหล่อเลี้ยงหัวใจของเธอคือความรักที่ซ่อนเร้น เธอแอบรัก ไคเรน อคิราห์ เตชะวงศ์วรากุล มาเฟียหนุ่มหล่อร้ายผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของธุรกิจสีเทาครบวงจรทั้งผับหรู สนามแข่งรถ สนามยิงปืน และบาร์โฮสต์ระดับวีไอพี ชายหนุ่มคือทายาทคนโตของเจ้าของธนาคารชื่อดัง แต่เขาเลือกที่จะทิ้งเส้นทางนักธุรกิจแสนสะอาด ปล่อยให้เคนจิน้องชายแท้ๆ เป็นคนรับช่วงต่อบริหารธนาคารแทน ส่วนตัวเขากระโจนเข้าสู่โลกมืดอย่างเต็มตัว

วรัณนภัสรู้ดีว่าผู้ชายอันตรายอย่างไคเรนอยู่ไกลเกินเอื้อม และที่สำคัญเขามีคนที่ครอบครองหัวใจอยู่แล้ว นั่นคือพายน้องสาวแสนสวยของพาร์คซึ่งเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มของเขา ไคเรนและพายแอบคบหาดูใจกันอย่างลับๆ ปกปิดสายตาของทุกคนในกลุ่ม เพราะพาร์คเคยให้เพื่อนทุกคนสาบานว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวหรือจีบน้องสาวของตนเด็ดขาด ไคเรนทะนุถนอมและให้เกียรติพายราวกับเจ้าหญิง เขาไม่เคยล่วงเกินเธอเลยสักครั้งเพราะต้องการรักษาคำพูดที่ให้ไว้กับเพื่อนรัก แต่แล้วความซื่อสัตย์ของเขากลับถูกทำลายลงอย่างย่อยยับ ในคืนหนึ่งไคเรนจับได้คาหนังคาเขาว่าผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจกำลังแอบพูดคุยอย่างลึกซึ้งกับนิ๊กกี้เพื่อนชายที่เคยเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน ความจริงที่กระแทกหน้าทำให้มาเฟียหนุ่มโกรธจัดและผิดหวังอย่างรุนแรง

ไคเรนขับรถพุ่งทะยานมาที่ผับของตนเองด้วยความเร็วสูง ชายหนุ่มตรงดิ่งเข้าไปในห้องวีไอพี สั่งเหล้าดีกรีแรงมากระดกกรอกปากขวดแล้วขวดเล่าราวกับคนเสียสติ พาร์คและเพื่อนคนอื่นในกลุ่มต่างมองด้วยความงุนงง ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับมาเฟียจอมเถื่อนคนนี้ ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่อัดแน่นอยู่ในสายเลือดบวกกับความโกรธแค้นทำให้ไคเรนขาดสติสัมปชัญญะ ในจังหวะที่เขาเดินโซเซออกมาจากห้องน้ำ สายตาคมดุที่พร่ามัวก็ปะทะเข้ากับร่างระหงของวรัณนภัส หญิงสาวเพิ่งเลิกงานจากห้องเสื้อและแวะมาดื่มเพื่อผ่อนคลาย ชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสีแดงสดที่เธอสวมใส่ขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้าให้ดูเย้ายวน ไคเรนที่กำลังเมามายหน้ามืดตามัวเข้าใจผิดคิดว่าเธอคือเด็กเอ็นเตอร์เทนที่ลูกน้องเรียกมาบริการ ชายหนุ่มพุ่งเข้าไปคว้าข้อมือเล็กแล้วออกแรงกระชากลากถูร่างบางให้เดินตามไปที่ลานจอดรถวีไอพีอย่างรวดเร็ว

วรัณนภัสพยายามดิ้นรนขัดขืนแต่ก็สู้แรงมหาศาลของคนเมาไม่ได้ หญิงสาวถูกจับยัดเข้าไปในรถสปอร์ตคันหรูและถูกพาตัวมายังเพนต์เฮาส์ส่วนตัวของเขาทันที

“ปล่อยวุ้นนะพี่ไคเรน วุ้นไม่ใช่เด็กนั่งดริ้งค์ วุ้นคือวุ้นเส้น ปล่อยวุ้นเดี๋ยวนี้”

หญิงสาวร้องตะโกนบอกความจริงพร้อมกับดิ้นรนสุดกำลัง แต่มาเฟียหนุ่มที่กำลังถูกไฟราคะและพิษเหล้าครอบงำไม่รับฟังสิ่งใด เขาดันร่างบางให้ล้มเกลือกกลิ้งลงบนเตียงกว้าง ชายหนุ่มไม่รอช้าปลดเข็มขัดหนังราคาแพงออกจากเอวสอบ เขาจัดการดึงข้อมือทั้งสองข้างของวรัณนภัสขึ้นเหนือศีรษะแล้วใช้เชือกเส้นหนาที่หยิบฉวยได้จากลิ้นชักข้างเตียงมามัดข้อมือของเธอตรึงไว้กับหัวเตียงอย่างแน่นหนา แรงมัดนั้นทำเอาผิวเนื้อขาวเนียนขึ้นรอยแดงจางๆ ทันที

ไคเรนโถมตัวทาบทับลงมาอย่างป่าเถื่อน ชายหนุ่มกระชากชุดเดรสสีแดงของเธอจนขาดวิ่น เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้บราเซียลูกไม้ เขาโน้มใบหน้าลงมาขบเม้มซอกคอหอมกรุ่นอย่างรุนแรง ดูดดึงจนเกิดรอยช้ำสีกุหลาบไปทั่วเนินอกอวบอิ่ม เขาเลื่อนริมฝีปากลงมาครอบครองยอดปทุมถันสีสด ขบกัดและใช้ปลายลิ้นตวัดเลียอย่างหิวกระหายจนวรัณนภัสต้องแอ่นอกรับด้วยความเสียวซ่านที่แทรกซึมเข้ามาแทนที่ความหวาดกลัว

ชายหนุ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นความเป็นชายขนาดใหญ่โตไซส์หกสิบห้าที่แข็งขึงและปูดโปนไปด้วยเส้นเลือด เขาแยกเรียวขาสวยออกกว้าง จับท่อนลำที่ร้อนผ่าวจ่อเข้าที่ปากทางรักที่ปิดสนิท ไคเรนกดสะโพกสอดแทรกความใหญ่โตมโหฬารอัดเข้าไปในความคับแคบมิดลำในคราวเดียว

“โอ๊ย กรี๊ด พี่ไคเรน วุ้นเจ็บ เจ็บเหลือเกิน เอาออกไป”

วรัณนภัสหวีดร้องเสียงหลง น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม ความใหญ่โตของเขาฉีกทึ้งเยื่อพรหมจรรย์จนเลือดสีสดไหลซึมออกมาเปื้อนผ้าปูที่นอน ไคเรนชะงักไปชั่ววินาทีเมื่อรับรู้ได้ถึงความบริสุทธิ์ที่รัดรึงท่อนลำของเขาจนปวดหนึบ แต่ความโกรธแค้นและความต้องการดิบเถื่อนที่พุ่งสูงปรี๊ดทำให้เขาไม่คิดจะหยุดหย่อน ชายหนุ่มก้มลงบดจูบริมฝีปากอวบอิ่มเพื่อกลืนกินเสียงร้องไห้ เขาสอดเรียวลิ้นเข้าไปกวาดต้อนความหวานในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกด้วยจังหวะที่ดุดันและลึกซึ้ง

“หุบปากแล้วครางออกมาดังๆ ก็พอ รูเธอตอดควยฉันแน่นขนาดนี้ จะให้เอาออกได้ยังไง”

ไคเรนกระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหู หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง แต่ทุกครั้งที่เขากระแทกกระทั้นความแข็งแกร่งเข้ามา มันสร้างความซ่านสยิวจนเธอต้องบิดเร่าไปมาบนเตียงกว้าง ร่างกายที่ถูกพันธนาการไม่สามารถหลีกหนีสัมผัสอันเร่าร้อนนี้ได้เลย วรัณนภัสถูกความลุ่มหลงและความรักที่มีต่อเขาหลอมละลายจนยอมรับจังหวะรักที่รุนแรง หญิงสาวแอ่นสะโพกรับการกระแทกอย่างเข้าขากัน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องนอน ไคเรนโหมกระหน่ำพายุสวาทเข้าใส่ร่างบางอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เขาเย็ดเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เปลี่ยนทิศทางความเสียวซ่านจนหญิงสาวเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำหวานออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ชายหนุ่มเร่งความเร็วตะบันเอวอัดความใหญ่โตเข้าใส่ไม่ยั้งจนถึงขีดสุด ก่อนจะอัดฉีดสายธารความต้องการเข้าไปในตัวเธอจนหมดสิ้น

เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมาในเวลาต่อมา ไคเรนลุกขึ้นยืนแต่งตัวด้วยใบหน้าที่เรียบตึง ชายหนุ่มปรายตามองคราบเลือดสีสดบนผ้าปูที่นอนและข้อมือเล็กที่มีรอยแดงช้ำจากการถูกมัด เขาไม่ได้รู้สึกผิดหรือสงสารเลยแม้แต่น้อย มาเฟียหนุ่มล้วงสมุดเช็คออกมาเขียนตัวเลขจำนวนเจ็ดหลักแล้วโยนมันลงบนร่างบางที่กำลังนอนหอบหายใจและสั่นเทาอยู่บนเตียง

“เอาเงินนี่ไปแล้วลืมเรื่องเมื่อคืนซะ ถือซะว่ามันเป็นแค่ความผิดพลาด ผู้หญิงอย่างเธอก็เป็นได้แค่ที่ระบายอารมณ์ตอนฉันเมาเท่านั้นแหละ”

วรัณนภัสกำเช็คใบนั้นแน่นจนยับยู่ยี่ น้ำตาแห่งความอัปยศไหลนองหน้า หญิงสาวฝืนพยุงร่างที่บอบช้ำลุกขึ้นนั่ง นัยน์ตาสวยโฉบเฉี่ยวจ้องมองมาเฟียหนุ่มด้วยความเด็ดเดี่ยว

“วุ้นไม่เอาเศษเงินของพี่ วุ้นต้องการให้พี่รับผิดชอบในสิ่งที่พี่ทำลงไป วุ้นเสียความบริสุทธิ์ให้พี่ พี่ต้องจดทะเบียนสมรสกับวุ้น”

ไคเรนแค่นยิ้มมุมปาก ชายหนุ่มเดินเข้ามาบีบคางมนของเธออย่างแรงจนวรัณนภัสต้องนิ่วหน้า

“อยากได้ทะเบียนสมรสนักใช่มั้ย ฝันไปเถอะ ฉันไม่มีวันจดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงจืดชืดอย่างเธอ ฉันรักพายคนเดียวและพายคือคนเดียวที่ฉันจะยกย่องให้เป็นเมีย ส่วนเธอมันก็แค่ของเล่นฆ่าเวลาที่ฉันบังเอิญคว้ามาเย็ดแก้ขัด อย่าสะเออะมาเรียกร้องความรับผิดชอบจากฉัน ไสหัวออกไปจากห้องฉันได้แล้ว”

คำพูดที่ตัดรอนและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีทำเอาวรัณนภัสหน้าชา หญิงสาวถูกผู้ชายที่เธอแอบรักมาเนิ่นนานปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย เขารักผู้หญิงที่หักหลังเขา แต่กลับรังเกียจคนที่มอบความบริสุทธิ์ให้เขาอย่างเธอ วรัณนภัสปาดน้ำตาทิ้งอย่างลวกๆ ความรักที่เคยมีแปรเปลี่ยนเป็นความเจ็บแค้นที่สลักลึกถึงกระดูก เธอจะไม่มีวันยอมเป็นแค่ผู้หญิงไร้ค่าที่เขาฟันแล้วทิ้ง สงครามความรักและความแค้นที่เริ่มต้นด้วยความป่าเถื่อนกำลังจะเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาไปสู่ห้วงนรกที่ไม่มีใครคาดเดาตอนจบได้