เสียงออดเลิกเรียนดังขึ้นพร้อมกับเสียงเฮของนักเรียนทั้งอาคาร
“ในที่สุดก็เลิกสักที!”
ลลินฟุบหน้าลงกับโต๊ะทันทีหลังสอบคณิตศาสตร์เสร็จ เธอรู้สึกเหมือนสมองละลายไปพร้อมกับสูตรตรีโกณมิติ
“ลลิน กลับบ้านไหม?”
นที เพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กเดินมาหยุดตรงหน้า เขาสะพายกระเป๋าเพียงข้างเดียว พร้อมรอยยิ้มกวนประสาทประจำตัว
“กลับสิ วันนี้ฉันจะนอนสิบชั่วโมง”
“ฝันไปเถอะ”
“ทำไม?”
นทีหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาแล้วโบกตรงหน้าเธอ
“เธอสมัครชมรมแล้ว”
“หา?”
ลลินคว้ากระดาษมาดู ก่อนจะเบิกตากว้าง
ใบสมัครชมรมป่วนก๊วนหัวใจ
“เดี๋ยวนะ! ฉันไม่ได้สมัคร!”
“ก็เธอเซ็นชื่อเอง”
“ตอนนั้นนายบอกว่าเป็นใบยืมชีทเรียน!”
นทีหัวเราะเสียงดัง ขณะที่ลลินแทบอยากปากระเป๋าใส่หน้าเขา
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องวุ่นวายทั้งหมด
เธอยังไม่รู้เลยว่า ชมรมแห่งนี้จะเปลี่ยนชีวิต มิตรภาพ และหัวใจของเธอไปตลอดกาล
