คำโปรย...
"ถ้าพี่ไม่รักหนู... ฮึก... อย่าฝากลูกไว้ในตัวหนูเลย หนูขอแค่นี้ได้มั้ยคะ" เธอพึมพำเสียงเบาหวิวท่ามกลางเสียงหอบหายใจรุนแรงของเขา
รามินทร์ชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินเสียงสะอื้นที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของเด็กสาว เขาเห็นน้ำตาที่ไหลนองหน้าสวย แววตาที่เคยโมโหเริ่มสั่นไหวด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เขาเองก็นิยามไม่ได้ มือหนาที่เคยบีบเค้นรุนแรงเปลี่ยนเป็นลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนอย่างปลอบประโลม ทว่าความดิบเถื่อนในกามารมณ์ที่ยังค้างคาก็ยังไม่ยอมสงบลงง่ายๆ
"พิกุล..." เขาเรียกชื่อเธอเสียงทุ้มต่ำ ก้มลงจูบซับน้ำตาที่แก้มใสอย่างอ่อนโยนผิดกับบทรักที่ดุดัน
"อย่าร้อง... พี่ไม่ชอบเห็นน้ำตาเธอ"
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
TALK: พี่รู้พี่มันแย่ แต่หนูก็อยู่กับพี่ได้มั้ยล่าาา สวัสดีค่ะนักอ่านที่รักทุกท่าน วันนี้ไรท์ได้กำหนดคลอดผลงานเล่มใหม่
ลมหอบภรรยาไว้หน้าประตูบ้าน เป็นนิยายเบาๆ เน้นเสิร์ฟความฟินถึงอกถึงใจทุกท่านตามเคย ฝากเอ็นดูยัยหนูและพี่ราม รวมถึงตัวไรท์คนนี้ด้วยนะคะ ///ด้วยรัก ศาริน
Guest
